Właściwości farmakokinetyczne cefepimu

Cefepim Accord charakteryzuje się liniowym przebiegiem właściwości farmakokinetycznych w zakresie dawek od 250 mg do 2 g przy podaniu dożylnym. Co istotne, parametry farmakokinetyczne nie ulegają zmianie w zależności od czasu trwania terapii, co stanowi ważną informację w kontekście planowania długotrwałego leczenia.¹

Wchłanianie i stężenie maksymalne

Po dożylnym podaniu zdrowym osobom dawki 2 g cefepimu w czasie 30 minut, szczytowe stężenia leku w osoczu (C_max) osiągają wartości od 126 do 193 μg/ml.²

Dystrybucja leku w organizmie

Cefepim wykazuje dobrą dystrybucję do płynów ustrojowych i tkanek organizmu. Niezależnie od zastosowanej dawki w zakresie od 250 mg do 2 g, stopień dystrybucji leku do tkanek pozostaje niezmienny. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 litrów. Badania kliniczne nie wykazały kumulacji leku u zdrowych pacjentów, którym podawano dożylnie dawki do 2 g w odstępach 8-godzinnych przez okres 9 dni. Cefepim charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym mniej niż 19%, co dodatkowo nie zależy od stężenia leku w surowicy. Przeciętny okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin.<sup data-drug="Cefepime Accord" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Cefepim jest dobrze dystrybuowany do płynów ustrojowych i tkanek. W zakresie dawek od 250 mg do 2 g stopień dystrybucji cefepimu do tkanek nie ulega zmianie w zależności od podanej dawki. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 l. Nie ma dowodów na jakąkolwiek kumulację leku w organizmie u zdrowych pacjentów, którym podawano dożylnie dawki do 2 g leku w odstępach 8-godzinnych przez okres 9 dni. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi 3

Metabolizm cefepimu

Cefepim podlega metabolizmowi w niewielkim stopniu. Głównym produktem przemiany materii wydzielanym z moczem jest N-tlenek N-metylopirolidyny – amina trzeciorzędowa, która jest wydalana w ilości odpowiadającej około 7% przyjętej dawki leku.⁴

Eliminacja cefepimu

Średni klirens całkowity cefepimu wynosi 120 ml/min, przy czym klirens nerkowy stanowi 110 ml/min. Wskazuje to, że lek jest eliminowany niemal w całości przez nerki, głównie w procesie przesączania kłębuszkowego. Odzysk niezmienionego leku z moczu wynosi około 85% przyjętej dawki, co skutkuje dużymi stężeniami cefepimu w moczu. Po dożylnym podaniu 500 mg cefepimu, lek przestaje być wykrywalny w osoczu po 12 godzinach, natomiast w moczu po 16 godzinach.⁵

Właściwości farmakokinetyczne w grupach specjalnych

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek o różnym nasileniu obserwuje się istotne wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. Wykazano liniową zależność pomiędzy indywidualną całkowitą szybkością wydalania a klirensem kreatyniny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, natomiast u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej jest dłuższy i wynosi 19 godzin.⁶

Osoby w podeszłym wieku

Badania dystrybucji cefepimu przeprowadzone u pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) obu płci wykazały, że bezpieczeństwo stosowania i skuteczność kliniczna są porównywalne z grupą młodszych dorosłych. Zauważono jednak niewielkie wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz niższe wartości klirensu nerkowego u seniorów. W przypadku współistniejącego zaburzenia czynności nerek wymagane jest dostosowanie dawkowania leku. ^{65 lat). Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność kliniczna w tej grupie pacjentów są porównywalne do grupy młodszych dorosłych, natomiast u pacjentów w podeszłym wieku obserwowano niewielkie wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji i niższe wartości klirensu nerkowego. W przypadku zaburzenia czynności nerek wymagane jest dostosowanie dawkowania.”>7}

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono badania farmakokinetyki cefepimu podawanego dożylnie w pojedynczych i wielokrotnych dawkach 50 mg/kg mc. u pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 miesięcy do 16 lat. Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez co najmniej 48 godzin. Zaobserwowano, że:

• Średnie stężenia cefepimu w osoczu po podaniu dawki początkowej były zbliżone do stężeń w stanie stacjonarnym⁸
• Niewielką kumulację leku obserwowano jedynie po podaniu dodatkowych dawek⁹
• Wartości parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci były takie same po dawce początkowej i w stanie stacjonarnym, niezależnie od schematu dawkowania (co 8 lub 12 godzin)¹⁰
• Nie stwierdzono różnic w parametrach farmakokinetycznych między pacjentami w różnym wieku ani między płciami¹¹

Kluczowe parametry farmakokinetyczne u dzieci przedstawiają się następująco:

• Średni klirens całkowity: 3,3 ml/min/kg¹²
• Objętość dystrybucji: 0,3 l/kg¹³
• Całkowity średni okres półtrwania w fazie eliminacji: 1,7 godziny¹⁴
• Odsetek cefepimu odzyskanego w postaci niezmienionej z moczu: 60,4% podanej dawki¹⁵
• Klirens nerkowy (główna droga eliminacji): średnio 2,0 ml/min/kg¹⁶

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby

Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z mukowiscydozą oraz współistniejącymi zaburzeniami czynności wątroby. W związku z tym nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z dysfunkcją wątroby.¹⁷

*CADO – Ciągła Ambulatoryjna Dializa Otrzewnowa