rozcieńczenia homeopatyczne

Rozcieńczenia homeopatyczne stanowią podstawę preparatów homeopatycznych, tworzonych zgodnie z zasadami ustanowionymi przez Samuela Hahnemanna w XVIII wieku. Proces ich przygotowania polega na stopniowym zmniejszaniu stężenia substancji aktywnej poprzez wielokrotne rozcieńczanie i dynamizację (wstrząsanie).

W homeopatii stosuje się trzy główne skale rozcieńczeń: dziesiętną (D lub X), gdzie jedna część substancji wyjściowej miesza się z dziewięcioma częściami rozpuszczalnika; setną (C), gdzie jedna część substancji łączy się z 99 częściami rozpuszczalnika; oraz skalę LM (Q), gdzie jedno ziarno substancji rozcieńcza się w 500 kroplach rozpuszczalnika.

Zgodnie z teorią homeopatyczną, im wyższe rozcieńczenie, tym silniejsze działanie leku na poziomie energetycznym. Rozcieńczenia przekraczające liczbę Avogadra (powyżej C12/D24) nie zawierają już fizycznie wykrywalnych cząsteczek substancji wyjściowej, co stanowi jeden z głównych punktów kontrowersji wokół skuteczności homeopatii w świetle współczesnej wiedzy medycznej.

Z perspektywy medycyny opartej na dowodach (EBM), skuteczność kliniczna preparatów homeopatycznych wykraczająca poza efekt placebo nie została potwierdzona w wiarygodnych badaniach klinicznych, co skłania większość środowisk medycznych do klasyfikowania homeopatii jako metody alternatywnej, nieposiadającej podstaw naukowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl