hiperpotliwość dłoniowo-podeszwowa
Hiperpotliwość dłoniowo-podeszwowa (palmoplantarna), znana również jako nadpotliwość pierwotna rąk i stóp lub łac. hyperhidrosis palmoplantaris, to zaburzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem potu w obrębie dłoni i podeszew stóp, nieproporcjonalnym do potrzeb termoregulacji organizmu.
Schorzenie to ma najczęściej podłoże pierwotne (idiopatyczne) związane z nadmierną aktywnością układu współczulnego i występuje u około 1-3% populacji. Może również występować wtórnie w przebiegu chorób endokrynologicznych (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), neurologicznych, infekcyjnych, metabolicznych lub jako skutek uboczny farmakoterapii.
Diagnostyka hiperpotliwości dłoniowo-podeszwowej opiera się głównie na badaniu klinicznym, testach pomocniczych (test Minora, test jodowo-skrobiowy) oraz wykluczeniu wtórnych przyczyn nadpotliwości. W ocenie nasilenia objawów pomocna jest skala HDSS (Hyperhidrosis Disease Severity Scale).
Leczenie obejmuje metody miejscowe (aluminowe sole antyperspirantów, jonoforeza, toksyna botulinowa), farmakoterapię systemową (antycholinergiki) oraz metody chirurgiczne (sympatektomia piersiowa wideotorakoskopowa). Wybór metody zależy od nasilenia objawów, wpływu na jakość życia pacjenta oraz potencjalnych działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Hiperpotliwość – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w hiperpotliwości (hyperhidrosis) jest ostrożne, gdyż mimo braku bezpośredniego zagrożenia życia, schorzenie znacząco obniża jakość życia pacjentów, wpływając negatywnie na funkcjonowanie zawodowe i społeczne. Leczenie opiera się na ocenie nasilenia choroby za pomocą skali HDSS, gdzie sukces terapeutyczny definiuje się jako zmniejszenie wyniku w tej skali. Dostępne metody leczenia ogniskowej hiperpotliwości cechują się wysoką skutecznością (90-95%), jednak często wymagają powtarzania lub mają charakter inwazyjny. W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne i miejscowe stosuje się minimalnie inwazyjną sympatektomię piersiową endoskopową, która może jednak prowadzić do kompensacyjnego pocenia w innych obszarach ciała. Nowoczesne, nieinwazyjne metody, takie jak technologia mikrofalowa, stanowią obiecującą alternatywę, choć dane naukowe pozostają ograniczone ze względu na niewielką liczbę badań i ich metodologiczne ograniczenia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Hiperpotliwość – Epidemiologia
Hiperpotliwość (hyperhidrosis) to schorzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem potu przekraczającym potrzeby termoregulacji, dotykające globalnie około 385 milionów osób, z częstością występowania szacowaną na 2-4% populacji. Epidemiologia jest zróżnicowana regionalnie: w USA częstość wynosi 2,8-4,8%, w Niemczech od 0,7% do 16,3% w zależności od metodologii, a w Azji, np. w Japonii, hiperpotliwość dłoniowo-podeszwowa występuje 20 razy częściej niż w innych grupach etnicznych. Hiperpotliwość pierwotna, stanowiąca ponad 90% przypadków, zwykle rozpoczyna się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania, najczęściej dotyczy okolic pach (68%), dłoni (65%) i stóp (64%), a u 81% pacjentów występuje wieloogniskowo. Występuje bez wyraźnej predyspozycji płciowej, choć kobiety częściej zgłaszają problem lekarzowi. Genetyczne podłoże potwierdza obecność historii rodzinnej u 30-50% pacjentów oraz powiązanie z locus genu 14q11.2-q13.
dermatolog, endoskopowa sympatektomia piersiowa, hiperpotliwość, hiperpotliwość dłoniowa, hiperpotliwość dłoniowo-podeszwowa, hiperpotliwość ogniskowa, hiperpotliwość pachowa, hiperpotliwość pierwotna, hiperpotliwość uogólniona, hiperpotliwość wtórna, iloraz szans, infekcja skórna, jakość życia, kryteria diagnostyczne, nadmierne wydzielanie potu, remisja choroby, sympatektomia piersiowa, termoregulacja organizmu