nadmierne wydzielanie potu
Nadmierne wydzielanie potu, znane medycznie jako hiperhidroza, to schorzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością gruczołów potowych, powodujące produkcję potu w ilościach znacznie przekraczających potrzeby termoregulacyjne organizmu. Wyróżnia się hiperhidrozę pierwotną (idiopatyczną), występującą bez uchwytnej przyczyny, oraz wtórną, będącą objawem innych chorób.
Hiperhidroza pierwotna najczęściej dotyczy ograniczonych obszarów ciała, szczególnie dłoni, stóp, pach i twarzy. Charakteryzuje się obustronnym, symetrycznym nasileniem objawów, często z początkiem w okresie dzieciństwa lub dojrzewania. Natomiast hiperhidroza wtórna może być uogólniona i wynikać z zaburzeń endokrynologicznych (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), infekcji, chorób neurologicznych, nowotworów czy przyjmowania niektórych leków.
Diagnostyka nadmiernego pocenia obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz testy laboratoryjne mające na celu wykluczenie przyczyn wtórnych. W przypadkach wątpliwych stosuje się testy pomocnicze, jak test jodowo-skrobiowy (test Minora) czy pomiar produkcji potu przy użyciu specjalnych urządzeń. Leczenie obejmuje metody zachowawcze (preparaty przeciwpotne, jonoforeza), farmakoterapię (antycholinergiki, toksyna botulinowa) oraz zabiegi inwazyjne (sympatektomia) w przypadkach opornych na leczenie konwencjonalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Axhidrox 2,2 mg/dozę
Axhidrox to krem zawierający glikopironium w stężeniu 2,2 mg na jedną dawkę (270 mg kremu), wskazany do miejscowego leczenia ciężkiej pierwotnej nadpotliwości pach u dorosłych. Preparat jest stosowany u pacjentów, u których inne metody leczenia, takie jak antyperspiranty czy preparaty z chlorkiem glinu, okazały się nieskuteczne. Glikopironium działa miejscowo, redukując nadmierne wydzielanie potu w okolicy pachowej, co jest charakterystyczne dla hyperhidrosis axillaris primaria. Produkt jest przeznaczony wyłącznie dla osób powyżej 18. roku życia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Hiperpotliwość – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hiperpotliwość (hyperhidrosis) to schorzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem potu, przekraczającym potrzeby termoregulacyjne organizmu, dotykające 1-5% populacji. Wyróżnia się hiperpotliwość pierwotną (idiopatyczną), zwykle ogniskową, pojawiającą się przed 25. rokiem życia, oraz wtórną, uogólnioną, związaną z chorobami systemowymi (np. nadczynność tarczycy, cukrzyca, choroba Parkinsona). Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniach potowych (test jodowo-skrobiowy, test przewodnictwa skóry) oraz wykluczeniu chorób podstawowych. Objawy obejmują symetryczne, obfite pocenie się, niezależne od temperatury i aktywności, z możliwymi zmianami skórnymi. Hiperpotliwość znacząco obniża jakość życia, powodując dyskomfort fizyczny, zaburzenia lękowe, izolację społeczną i obniżoną samoocenę.
akromegalia, atopowe zapalenie skóry, benzodiazepina, beta-bloker, chlorek glinu, choroba Parkinsona, cukrzyca, emolient, glikopironium, gruczoły ekrynowe, guz chromochłonny, guz podwzgórza, hiperpotliwość, hiperpotliwość ogniskowa, hiperpotliwość pierwotna, hiperpotliwość uogólniona, hiperpotliwość wtórna, jonoforeza, lek antycholinergiczny, łuszczyca, MiraDry, nadczynność tarczycy, nadmierne wydzielanie potu, oksybutynina, podwzgórze, poradnictwo psychologiczne, potliwość kompensacyjna, propantelina, termoregulacja, termoregulacyjny test potowy, test jodowo-skrobiowy, test przewodnictwa skóry, toksyna botulinowa, trądzik, trądzik różowaty, uraz głowy, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon chorób i schorzeń
Hiperpotliwość – Epidemiologia
Hiperpotliwość (hyperhidrosis) to schorzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem potu przekraczającym potrzeby termoregulacji, dotykające globalnie około 385 milionów osób, z częstością występowania szacowaną na 2-4% populacji. Epidemiologia jest zróżnicowana regionalnie: w USA częstość wynosi 2,8-4,8%, w Niemczech od 0,7% do 16,3% w zależności od metodologii, a w Azji, np. w Japonii, hiperpotliwość dłoniowo-podeszwowa występuje 20 razy częściej niż w innych grupach etnicznych. Hiperpotliwość pierwotna, stanowiąca ponad 90% przypadków, zwykle rozpoczyna się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania, najczęściej dotyczy okolic pach (68%), dłoni (65%) i stóp (64%), a u 81% pacjentów występuje wieloogniskowo. Występuje bez wyraźnej predyspozycji płciowej, choć kobiety częściej zgłaszają problem lekarzowi. Genetyczne podłoże potwierdza obecność historii rodzinnej u 30-50% pacjentów oraz powiązanie z locus genu 14q11.2-q13.
dermatolog, endoskopowa sympatektomia piersiowa, hiperpotliwość, hiperpotliwość dłoniowa, hiperpotliwość dłoniowo-podeszwowa, hiperpotliwość ogniskowa, hiperpotliwość pachowa, hiperpotliwość pierwotna, hiperpotliwość uogólniona, hiperpotliwość wtórna, iloraz szans, infekcja skórna, jakość życia, kryteria diagnostyczne, nadmierne wydzielanie potu, remisja choroby, sympatektomia piersiowa, termoregulacja organizmu