strupy skórne

Strupy skórne (łac. crustae) to zaschnięte wykwity na powierzchni skóry powstałe w wyniku zasychania płynu surowiczego, krwi lub wydzieliny ropnej. Stanowią one naturalny element procesu gojenia się ran, zadrapań, otarć lub zmian skórnych związanych z chorobami dermatologicznymi.

W praktyce klinicznej strupy mogą występować w przebiegu wielu schorzeń, takich jak liszaj, impetigo zakaźne, opryszczka, ospa wietrzna, trądzik, świerzb czy atopowe zapalenie skóry. Ich wygląd (kolor, grubość, struktura) często dostarcza istotnych wskazówek diagnostycznych – żółtawe strupy sugerują zakażenie bakteryjne, miodowe są charakterystyczne dla liszajca zakaźnego, a ciemnobrunatne mogą wskazywać na domieszki krwi.

W postępowaniu klinicznym nie zaleca się mechanicznego usuwania strupów, gdyż stanowią one naturalną barierę ochronną dla gojącej się skóry. Przedwczesne zrywanie może prowadzić do wtórnych zakażeń, przedłużonego gojenia i powstawania blizn. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, z zastosowaniem odpowiednich środków przeciwbakteryjnych, przeciwwirusowych lub przeciwgrzybiczych, zależnie od etiologii zmian.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy – Objawy

Łupież piersiowy (dermatitis seborrhoica infantum) to powszechny, łagodny stan dermatologiczny u niemowląt, manifestujący się żółtawymi lub białawe łuskami na skórze głowy, najczęściej pojawiający się między 2. a 6. tygodniem życia, ze szczytem zachorowań około 3. miesiąca, dotykający nawet do 70% niemowląt. Zmiany skórne mają charakter tłustych lub suchych łusek, strupów i plackowatych ognisk, lokalizujących się głównie na owłosionej skórze głowy, ale mogących rozprzestrzeniać się na brwi, powieki, okolice uszu, fałdy szyi, pachy, zgięcia łokciowe oraz okolice pieluchowe. Charakterystyczne jest łagodne zaczerwienienie skóry pod zmianami, brak świądu i bólu, co odróżnia łupież piersiowy od atopowego zapalenia skóry. Zmiany zwykle ustępują samoistnie przed ukończeniem 12. miesiąca życia, choć w niektórych przypadkach mogą utrzymywać się do 2-3 roku życia lub nawracać.
atopowe zapalenie skóry, fałdy skórne, gruczoły łojowe, grzybica skóry głowy, hydrokortyzon, krem przeciwgrzybiczny, łupież piersiowy, łuski skórne, łuszczące się plamy, łuszczenie skóry, łuszczyca, przebarwienia skórne, strupy skórne, świąd skóry, szampon leczniczy, zaczerwienienie skóry, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze
Leksykon chorób i schorzeń
Kontaktowe zapalenie skóry – Objawy

Kontaktowe zapalenie skóry (KZS) to zapalna dermatoza wywołana bezpośrednim kontaktem z substancją drażniącą lub alergenem, dotykająca 15-20% populacji. Klinicznie manifestuje się zaczerwienieniem (u jasnej skóry) lub przebarwieniami (fioletowe, ciemnobrązowe, szare u ciemnej skóry), świądem, obrzękiem, grudkami, pęcherzykami oraz łuszczeniem naskórka. Różnicowanie obejmuje KZS z podrażnienia, charakteryzujące się szybkim (minuty-godziny) pojawieniem objawów ograniczonych do miejsca kontaktu, oraz alergiczne KZS, z opóźnionym (24-72 godziny) wystąpieniem objawów, możliwością rozprzestrzeniania się zmian i dłuższym czasem ustępowania. Przebieg choroby dzieli się na fazę ostrą (zaczerwienienie, pęcherze, sączenie), podostrą (strupy, łuski, hiperpigmentacja) oraz przewlekłą (lichenifikacja, pękanie, przebarwienia). Typowa długość trwania objawów wynosi 2-4 tygodnie, przy czym alergiczne KZS cechuje się wolniejszym ustępowaniem i częstszymi nawrotami.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, ból skóry, kontaktowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, lichenifikacja, mediatory zapalne, nadżerki skórne, obrzęk skóry, pęcherze skórne, podrażnienie skóry, przebarwienia skóry, przewlekłe zapalenie skóry, reakcja alergiczna skóry, strupy skórne, stwardnienie skóry, świąd, uraz skóry, wysięk ropny, wysięk surowiczy, zaczerwienienie skóry, zakażenie bakteryjne skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Wszy głowowe – Objawy

Wszawica głowowa jest powszechną infestacją pasożytniczą dotykającą głównie dzieci w wieku 3-11 lat, z roczną zachorowalnością w USA szacowaną na 6-12 milionów przypadków. Objawy kliniczne obejmują przede wszystkim świąd skóry głowy, który pojawia się zwykle po 4-6 tygodniach od pierwszej infestacji, będący reakcją alergiczną na ślinę wszy. Świąd lokalizuje się najczęściej za uszami i na karku, gdzie wszy składają jaja (gnidy). Należy podkreślić, że tylko 14-36% zarażonych doświadcza świądu, a brak tego objawu nie wyklucza infestacji. Diagnostyka opiera się na wykryciu żywych wszy lub gnid w odległości <0,6 cm od skóry głowy, przy użyciu grzebienia o gęstych ząbkach, najlepiej na mokrych włosach z odżywką. Cykl rozwojowy wszy obejmuje stadia gnid (7-10 dni inkubacji), nimf i dorosłych osobników żyjących do 30 dni, z samicami składającymi 3-10 jaj dziennie, co wymaga powtarzania leczenia co 7-10 dni, aby przerwać cykl.
antybiotykoterapia, cykl życiowy wszy, dermatolog, dorosła wesz, gnidy, grzebień przeciwwszawiczy, guzki skórne, infekcja bakteryjna, infestacja wszami, leczenie wszawicy, mokre wyczesywanie, nimfa wszy, powiększone węzły chłonne, reakcja alergiczna, strupy skórne, swędzenie skóry głowy, ukąszenie wszy, wesz głowowa, wszawica głowowa, wtórna infekcja, wtórna infekcja bakteryjna, zapalenie skóry głowy

strupy skórne

Powiązane wpisy

Łupież piersiowy – Objawy

Kontaktowe zapalenie skóry – Objawy

Wszy głowowe – Objawy