łuszczące się plamy
Łuszczące się plamy skórne to objaw dermatologiczny charakteryzujący się występowaniem obszarów skóry, na których naskórek złuszcza się, tworząc widoczne płatki. Mogą one wystąpić w różnych częściach ciała i mieć różnorodne podłoże etiologiczne.
Najczęstszymi przyczynami łuszczących się plam są choroby skóry takie jak łuszczyca, wyprysk (egzema), łojotokowe zapalenie skóry, grzybice skóry czy liszaj płaski. Mogą być również objawem alergii kontaktowej, niedoborów witaminowych (szczególnie witamin A, B i D) lub reakcji na leki.
Diagnostyka łuszczących się plam obejmuje wywiad lekarski, badanie fizykalne, a w niektórych przypadkach badania dodatkowe, takie jak biopsja skóry, badania mikologiczne czy alergiczne testy płatkowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować miejscowe preparaty sterydowe, leki przeciwgrzybicze, emolienty, fototerapię lub leczenie ogólnoustrojowe.
Dla pacjentów z łuszczącymi się plamami ważna jest odpowiednia pielęgnacja skóry, unikanie czynników drażniących oraz stosowanie się do zaleceń dermatologa. W przypadku przewlekłych chorób skóry, jak łuszczyca, konieczne może być długotrwałe leczenie i regularne kontrole lekarskie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak t-komórkowy skóry – Objawy
Chłoniak T-komórkowy skóry (CTCL) to rzadki chłoniak nieziarniczy, który początkowo manifestuje się zmianami skórnymi, takimi jak czerwone, łuszczące się plamy, tarczki/blaszki oraz guzy, najczęściej na obszarach nienarażonych na słońce. Charakterystycznym objawem jest intensywny świąd, występujący u ponad 50% pacjentów, który znacząco obniża jakość życia. Choroba rozwija się powoli, przechodząc przez fazy plamistą, tarczek i guzową, a w zaawansowanych stadiach (IIB-IV) może obejmować powiększenie węzłów chłonnych, obecność komórek nowotworowych we krwi oraz zajęcie narządów wewnętrznych. Zespół Sézary, agresywna forma CTCL, charakteryzuje się erytrodermią, obecnością komórek nowotworowych we krwi, hiperkeratozą dłoni i stóp oraz objawami ogólnoustrojowymi. System TNMB pozwala na klasyfikację choroby, gdzie stadia IA-IIA to wczesne, a IIB-IV zaawansowane, z 10-letnim przeżyciem odpowiednio 90% i 53% w zależności od stadium.
alopecja, chłoniak nieziarniczy, chłoniak T-komórkowy skóry, dysfagia, dystrofia paznokci, egzema, ektropion, erytrodermia, hiperkeratoza, komórka Sézary’ego, limfocyt T, łuszczące się plamy, łuszczyca, mycosis fungoides, objawy ogólnoustrojowe, śledziona, świąd, szpik kostny, układ odpornościowy, węzeł chłonny