cykl Corich
Cykl Coricha, znany również jako cykl kwasu mlekowego lub cykl mleczanowy, to proces metaboliczny zachodzący pomiędzy wątrobą a mięśniami szkieletowymi podczas intensywnego wysiłku fizycznego. Został opisany przez Carla Corich, niemieckiego biochemika, który odkrył ten mechanizm w latach 30. XX wieku.
W warunkach beztlenowych, gdy mięśnie nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu, glukoza jest przekształcana w mleczan zamiast być całkowicie utleniana w cyklu Krebsa. Powstały mleczan jest transportowany z mięśni do wątroby, gdzie zostaje przekształcony z powrotem w glukozę w procesie glukoneogenezy. Nowo utworzona glukoza wraca do krwiobiegu i może być ponownie wykorzystana przez mięśnie.
Cykl Coricha ma kluczowe znaczenie dla utrzymania homeostazy glukozy podczas wysiłku fizycznego. Pozwala na usuwanie nadmiaru mleczanu z mięśni, co zapobiega nadmiernemu zakwaszeniu tkanek mięśniowych, jednocześnie dostarczając dodatkową glukozę jako źródło energii. Jest to istotny mechanizm adaptacyjny organizmu w warunkach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego.
Zaburzenia cyklu Coricha mogą występować w różnych stanach patologicznych, w tym w cukrzycy, chorobach wątroby oraz w niektórych wrodzonych zaburzeniach metabolicznych. Prawidłowe funkcjonowanie tego cyklu jest niezbędne dla optymalnego wykonywania ćwiczeń fizycznych i regeneracji mięśni po wysiłku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
PHYSIONEAL 40 to roztwór do dializy otrzewnowej zawierający glukozę w stężeniach 1,36% (13,6 g/l, 75,5 mmol/l), 2,27% (22,7 g/l) oraz 3,86% (38,6 g/l), a także elektrolity: sód (132 mmol/l), wapń (1,25 mmol/l), magnez (0,25 mmol/l), chlorki (95 mmol/l), wodorowęglany (25 mmol/l) i mleczan (15 mmol/l). Po podaniu do jamy otrzewnowej składniki ulegają wchłanianiu przez błonę otrzewnową do krwiobiegu, gdzie glukoza jest metabolizowana do CO₂ i wody, dostarczając 4 kcal (17 kJ) na gram glukozy bezwodnej. Elektrolity podlegają standardowej dystrybucji i metabolizmowi, a system buforowy (wodorowęglan i mleczan łącznie 40 mmol/l) wspiera utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej, przy czym mleczan jest metabolizowany w wątrobie do wodorowęglanu zgodnie z cyklem Corich.
bariera półprzepuszczalna, bilans energetyczny, błona otrzewnowa, cykl Corich, dializa otrzewnowa, dwutlenek węgla, efekt osmotyczny, farmakokinetyka leku, glukoza bezwodna, gospodarka elektrolitowa, jama otrzewnowa, metabolizm węglowodanów, mleczan, osmolarność, PHYSIONEAL 40, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie buforu, system buforowy, ultrafiltracja, wchłanianie do krwiobiegu, wodorowęglan - Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Właściwości farmakokinetyczne
Sodu S-mleczan, obecny w roztworze do dializy otrzewnowej EXTRANEAL w stężeniu 4,5 g/l (40 mmol/l mleczanów), jest absorbowany przez otrzewną podczas dializy i metabolizowany głównie w wątrobie oraz innych tkankach w cyklu Corich. W przeciwieństwie do ikodekstryny, która ulega hydrolizie enzymatycznej, mleczan nie wpływa istotnie na osmolalność surowicy, a jego metabolizm prowadzi do powstania wodorowęglanu, co wspomaga utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów dializowanych. Po około 7-10 dniach regularnego stosowania EXTRANEAL stężenie mleczanów stabilizuje się, podobnie jak stężenie ikodekstryny, co wskazuje na osiągnięcie stanu stacjonarnego w krążeniu ogólnoustrojowym. Eliminacja mleczanów i ich metabolitów odbywa się zarówno przez kolejne wymiany dializacyjne, jak i przez nerki u pacjentów z zachowaną funkcją nerek.
amylaza, automatyczna dializa otrzewnowa, cykl Corich, dializa otrzewnowa, gospodarka magnezowa, gospodarka wapniowa, ikodekstryna, interakcje farmakokinetyczne, maltoza, metabolizm mleczanów, metabolizm wątrobowy, osmolalność surowicy, parametry biochemiczne, polimery glukozy, równowaga kwasowo-zasadowa, sodu (S)-mleczan, wodorowęglan, wymiana dializacyjna, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Benelyte –
Benelyte to złożony roztwór do infuzji zawierający elektrolity (Na+ 140 mmol/l, K+ 4 mmol/l, Ca2+ 1 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l, Cl-) oraz glukozę (55,5 mmol/l, 10 g/l) i octan (30 mmol/l). Glukoza, jako podstawowy substrat energetyczny (dostarczający 168 kJ/l, 40 kcal/l), jest dystrybuowana najpierw do przestrzeni wewnątrznaczyniowej, a następnie do wewnątrzkomórkowej, gdzie ulega metabolizmowi do pirogronianu i mleczanu, wspierając funkcje OUN, erytrocytów i komórek nerki. Octan pełni rolę prekursora wodorowęglanów, co wspomaga równowagę kwasowo-zasadową. Elektrolity podlegają standardowej dystrybucji zgodnie z gospodarką wodno-elektrolitową, a ich metabolizm jest ściśle powiązany z metabolizmem glukozy, zwłaszcza w kontekście potasu, którego zapotrzebowanie wzrasta podczas wykorzystania glukozy.
cukromocz, cukrzyca, cykl Corich, glikogen, glikoliza, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, homeostaza glukozy, jon sodu, nietolerancja glukozy, obrzęk mózgu, odwodnienie hipertoniczne, osmolarność osocza, ośrodkowy układ nerwowy, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, śpiączka hiperosmolarna, stres metaboliczny, transport cewkowy, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie rytmu serca, zespół pourazowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l 4,25% glukozy + 1,75 mmol/l wapnia
Produkt leczniczy Balance z glukozą i wapniem jest roztworem hipertonicznym do dializy otrzewnowej, stosowanym w leczeniu krańcowej niewydolności nerek za pomocą ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO). Roztwór ten zawiera elektrolity buforowane mleczanem, zbliżone do fizjologicznego składu surowicy krwi, z uwzględnieniem specyficznych potrzeb pacjentów z mocznicą, w tym zmodyfikowaną zawartością potasu. Wapń występuje w stężeniach 1,25 lub 1,75 mmol/l, co pozwala na minimalizację ryzyka hiperkalcemii u pacjentów stosujących preparaty wiążące fosforany i suplementację witaminy D. Dostępne są trzy warianty stężenia glukozy: 1,5%, 2,3% i 4,25%, odpowiadające osmolarnościom teoretycznym 356-358, 399-401 oraz 509-511 mOsm/l, co umożliwia indywidualizację ultrafiltracji i precyzyjne zarządzanie równowagą płynową u pacjentów z niewydolnością nerek.
błona otrzewnowa, CADO, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cykl Corich, dyfuzja, fosforany nieorganiczne, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hemodializa, hiperkalcemia, konwekcja, krańcowa niewydolność nerek, kreatynina, kwas moczowy, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, mleczan sodu, mocznica, mocznik, niewydolność serca, przewlekła niewydolność nerek, przewodnienie, roztwór dializacyjny, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Płyn Ringera z mleczanami Fresenius –
Płyn Ringera z mleczanami Fresenius to izotoniczny roztwór krystaloidów o osmolarności 278,5 mOsmol/l i pH 5,0-7,0, którego skład elektrolitowy na 1000 ml obejmuje: Na⁺ 131,0 mmol (6,00 g NaCl), K⁺ 5,36 mmol (0,40 g KCl), Ca²⁺ 1,84 mmol (0,27 g CaCl₂·2H₂O), C₃H₅O₃⁻ 28,3 mmol (6,34 g mleczanu sodu) oraz Cl⁻ 112,0 mmol. Preparat, dzięki zbliżonemu do płynu zewnątrzkomórkowego składowi, efektywnie wyrównuje odwodnienie, uzupełnia objętość krwi krążącej i poprawia mikrokrążenie poprzez hemodylucję. Jony sodu, potasu, wapnia i chlorków pełnią kluczowe funkcje w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej, przewodnictwie nerwowo-mięśniowym oraz równowadze kwasowo-zasadowej.
anion wodorowęglanowy, cykl Corich, hemodylucja, hipowolemia, jon mleczanowy, krzepnięcie krwi, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa typu A, kwasica mleczanowa typu B, metabolizm wątrobowy, mikrokrążenie, niewydolność wątroby, objętość krwi krążącej, objętość wewnątrznaczyniowa, odwodnienie organizmu, osmolarność roztworu, perfuzja wątrobowa, płyn pozakomórkowy, płyn Ringera z mleczanami, płyny ustrojowe, przestrzeń pozakomórkowa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór krystaloidów, skład elektrolitowy, środowisko wewnątrzkomórkowe, stan kwasowo-zasadowy, wstrząs hipowolemiczny, zasadowica metaboliczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Glukoza 5 Braun 50 mg/ml
Glukoza 5 Braun to roztwór do infuzji zawierający 5% glukozy (50 mg/ml), co odpowiada 5 g glukozy w 100 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się kalorycznością 835 kJ/l (200 kcal/l), osmolarnością teoretyczną 278 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5-5,5. Biodostępność glukozy podawanej dożylnie wynosi 100%, co zapewnia natychmiastową dostępność substancji w krążeniu ogólnoustrojowym. Dystrybucja glukozy przebiega dwufazowo: początkowo w przestrzeni wewnątrznaczyniowej, a następnie w przestrzeni śródkomórkowej, gdzie jest metabolizowana głównie przez glikolizę do pirogronianu, który w warunkach tlenowych ulega całkowitemu utlenieniu, a w warunkach hipoksji przekształcany jest do mleczanu.
biodostępność, cukromocz, cukrzyca, cykl Corich, diureza osmotyczna, glikoliza, gospodarka elektrolitowa, hiperglikemia, hipoksja, infuzja, nietolerancja glukozy, obciążenie metaboliczne, odwodnienie hipertoniczne, osmolarność, pirogronian, przestrzeń śródkomórkowa, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, roztwór glukozy, roztwór wodny do infuzji, śpiączka hiperosmotyczna, suplementacja glukozy, wartość kaloryczna, warunki tlenowe, zaburzenie hiperosmotyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Physioneal 40 Clear-Flex –
Roztwór do dializy otrzewnowej PHYSIONEAL 40 CLEAR-FLEX podawany dootrzewnowo charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, obejmującymi wchłanianie glukozy, elektrolitów (Na⁺ 132 mmol/l, Ca²⁺ 1,75 mmol/l, Mg²⁺ 0,25 mmol/l, Cl⁻ 95 mmol/l, HCO₃⁻ 25 mmol/l) oraz mleczanu (15 mmol/l) do krwiobiegu. Glukoza występuje w trzech stężeniach: 75, 126 lub 214 mmol/l (odpowiednio 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml lub 38,6 mg/ml), a jej metabolizm prowadzi do utlenienia do CO₂ i H₂O, dostarczając energię w ilości 4 kcal (17 kJ) na gram. Elektrolity i mleczan ulegają fizjologicznym przemianom, przy czym mleczan metabolizowany jest w wątrobie do wodorowęglanu, co wspomaga buforowanie kwasicy metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek. Osmolarność roztworu zależy od stężenia glukozy i wynosi 344, 395 lub 483 mOsmol/l, co wpływa na efektywność ultrafiltracji oraz szybkość wchłaniania glukozy.
biokompatybilność, błona otrzewnowa, cykl Corich, dializa otrzewnowa, elektrolit, glukoza, gospodarka wodno-elektrolitowa, gradient osmotyczny, homeostaza magnezowa, homeostaza wapniowa, jama otrzewnowa, kwasica metaboliczna, metabolizm glukozy, mleczan sodu, niewydolność nerek, osmolarność, równowaga kwasowo-zasadowa, ultrafiltracja, wodorowęglan - Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczan – Właściwości farmakokinetyczne
Sodu (S)-mleczan jest kluczowym składnikiem roztworów do dializy otrzewnowej (np. balance, stężenie 3,925 g/l) oraz płynów infuzyjnych (np. Geloplasma, 30 mmol/l), pełniąc funkcję buforującą. W dializie otrzewnowej, po zmieszaniu zasadowego roztworu mleczanu z kwaśnym roztworem elektrolitów i glukozy, powstaje roztwór o pH około 7,0. Mleczan jest szybko absorbowany przez otrzewną (niemal całkowicie w ciągu 6 godzin), a następnie metabolizowany głównie w wątrobie poprzez cykl Corich i cykl Krebsa do wodorowęglanów, które korygują kwasicę metaboliczną u pacjentów z niewydolnością nerek. Metabolizm mleczanu jest zależny od funkcji wątroby, a jego metabolity są eliminowane głównie przez nerki oraz częściowo przez dializę otrzewnową. W roztworach dializacyjnych glukoza (1,5%, 2,3%, 4,25%) działa jako środek osmotyczny, determinując ultrafiltrację, która po 4 godzinach wynosi odpowiednio 100 ml, 400 ml i 800 ml, przy wchłanianiu glukozy na poziomie 60-80% po 6 godzinach dializy.
biodostępność, CADO, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cykl Corich, cykl Krebsa, dializa otrzewnowa, hiperkalcemia, jama otrzewnowa, kwasica metaboliczna, mocznica, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otrzewna, płyn dializacyjny, płyn infuzyjny, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, sód (S)-mleczan, środek buforujący, ultrafiltracja, wapń zjonizowany