kwasica mleczanowa typu A
Kwasica mleczanowa typu A to ciężkie zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się nadmiernym gromadzeniem mleczanów w organizmie w warunkach niedotlenienia tkanek. Występuje przy stężeniu mleczanów we krwi powyżej 5 mmol/l oraz pH krwi poniżej 7,35. W przeciwieństwie do kwasicy typu B, typ A jest bezpośrednio związany z hipoksją tkankową.
Główne przyczyny kwasicy mleczanowej typu A obejmują wstrząs (kardiogenny, hipowolemiczny, septyczny), ciężką niewydolność oddechową, ciężką niedokrwistość oraz niedotlenienie spowodowane zatrzymaniem krążenia. W warunkach hipoksji dochodzi do zaburzenia metabolizmu komórkowego i przejścia na beztlenową glikolizę, co prowadzi do nadprodukcji kwasu mlekowego.
Objawy kliniczne obejmują tachykardię, tachypnoe, hipotensję, zaburzenia świadomości, a w ciężkich przypadkach niewydolność wielonarządową. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu gazometrii tętniczej (pH, pO2, HCO3-), stężenia mleczanów oraz badaniach ukierunkowanych na przyczynę hipoksji tkankowej.
Leczenie kwasicy mleczanowej typu A koncentruje się przede wszystkim na eliminacji przyczyny niedotlenienia tkanek – poprawie perfuzji tkankowej, tlenoterapii, wspomaganiu układu krążenia, a w przypadku wstrząsu septycznego – wczesnej antybiotykoterapii. W ciężkich przypadkach może być konieczne podanie wodorowęglanów, choć ich rola pozostaje kontrowersyjna. Rokowanie zależy od przyczyny podstawowej i szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.