środek blokujący czynność tarczycy

Środki blokujące czynność tarczycy, nazywane tyreostatykami lub lekami przeciwtarczycowymi, to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu nadczynności tarczycy. Ich głównym mechanizmem działania jest hamowanie syntezy hormonów tarczycowych poprzez blokowanie enzymu peroksydazy tarczycowej, który uczestniczy w jodowaniu tyrozyny i tworzeniu hormonów T3 i T4.

Do najczęściej stosowanych tyreostatyków należą pochodne tiomocznika: metimazol (tiamazol), karbimazol oraz propylotiouracyl (PTU). Metimazol jest lekiem pierwszego wyboru ze względu na mniejszą liczbę działań niepożądanych i dłuższy okres półtrwania. Propylotiouracyl ma dodatkową właściwość hamowania konwersji T4 do T3 w tkankach obwodowych, co może być korzystne w przełomie tarczycowym.

Leczenie tyreostatykami jest metodą z wyboru w chorobie Gravesa-Basedowa, szczególnie u młodszych pacjentów, gdzie istnieje szansa na trwałą remisję. Terapia zwykle trwa 12-18 miesięcy, a dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie w oparciu o parametry kliniczne i laboratoryjne. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest agranulocytoza, która występuje u około 0,2-0,5% pacjentów, najczęściej w pierwszych 3 miesiącach leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl