scyntygrafia gruczołów ślinowych

Scyntygrafia gruczołów ślinowych to nieinwazyjna metoda diagnostyczna z zakresu medycyny nuklearnej, polegająca na obrazowaniu funkcji i struktury gruczołów ślinowych przy pomocy izotopów promieniotwórczych. Badanie wykonuje się przy użyciu technetium-99m (Tc-99m), który po dożylnym podaniu gromadzi się w gruczołach ślinowych i jest wydzielany do śliny.

Metoda ta umożliwia ocenę funkcji wydzielniczej gruczołów przyusznych, podżuchwowych oraz podjęzykowych w czasie rzeczywistym. Scyntygrafia pozwala na diagnostykę wielu schorzeń, w tym zespołu Sjögrena, kamicy ślinianek, guzów gruczołów ślinowych, przewlekłych stanów zapalnych oraz ocenę uszkodzeń po radioterapii okolicy głowy i szyi.

W trakcie badania wykonuje się serię obrazów statycznych oraz dynamicznych po podaniu radioznacznika, co pozwala na ilościową i jakościową ocenę funkcji poszczególnych gruczołów. Dodatkowo podczas badania można zastosować stymulację wydzielania śliny (np. sokiem z cytryny), aby ocenić zdolność gruczołów do odpowiedzi na bodziec.

Scyntygrafia gruczołów ślinowych jest szczególnie przydatna w różnicowaniu przyczyn suchości jamy ustnej oraz monitorowaniu postępu chorób autoimmunologicznych. Metoda charakteryzuje się wysoką czułością w wykrywaniu zaburzeń funkcjonalnych, nawet przed pojawieniem się zmian strukturalnych widocznych w badaniach obrazowych takich jak USG czy MRI.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl