scyntygrafia uchyłka Meckela
Scyntygrafia uchyłka Meckela to badanie diagnostyczne wykorzystywane do wykrywania i lokalizacji uchyłka Meckela, będącego najczęstszą wrodzoną anomalią przewodu pokarmowego. Badanie opiera się na dożylnym podaniu technetu-99m, który gromadzi się w błonie śluzowej żołądka ektopowej obecnej w uchyłku, pozwalając na jego wizualizację.
Technicznie badanie polega na podaniu pacjentowi nadtechnecjanu sodu (99mTc), który jest wychwytywany przez komórki wydzielające kwas solny, obecne w około 50-60% uchyłków Meckela. Akwizycja obrazów trwa zwykle 30-60 minut po podaniu radioznacznika, z wykonaniem dynamicznych zdjęć jamy brzusznej.
Czułość metody wynosi około 85-90%, a swoistość około 95%. Fałszywie ujemne wyniki mogą wystąpić w przypadku braku ektopowej błony śluzowej żołądka w uchyłku, natomiast fałszywie dodatnie – przy innych patologiach jamy brzusznej, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy tętniaki aorty brzusznej.
Scyntygrafia uchyłka Meckela jest badaniem z wyboru u pacjentów, szczególnie dzieci, z podejrzeniem tej anomalii, manifestującej się krwawieniem z przewodu pokarmowego, niedrożnością lub zapaleniem. Przed badaniem zaleca się zastosowanie antagonistów receptora H2 (np. ranitydyny), które zwiększają gromadzenie radioznacznika w ektopowej tkance żołądkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Molibdenian sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Molibdenian sodu (Na₂MoO₄) stanowi radionuklid macierzysty w generatorach technetu, takich jak POLGENTEC 2-120 GBq, z którego w wyniku rozpadu molibdenu-99 (T₁/₂=66 h, E=740 keV) powstaje technet-99m (T₁/₂=6,01 h, E=141 keV). Technet-99m jest wykorzystywany w postaci nadtechnecjanu sodu (NaTcO₄), który podaje się głównie dożylnie, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie stosuje się podanie miejscowe (2-4 MBq na oko). Dawkowanie radiofarmaceutyku jest ściśle dostosowane do rodzaju badania diagnostycznego, np. 80 MBq dla scyntygrafii tarczycy (obrazowanie po 20 min), 75-150 MBq dla gruczołów ślinowych (akwizycja dynamiczna 30-40 min), 400 MBq dla uchyłka Meckel’a (obrazowanie do 30 min), 370-800 MBq dla mózgu (akwizycja dynamiczna w 1 min, statyczne po 1-4 h) oraz 400-800 MBq dla badań serca i naczyń. W niektórych procedurach konieczne jest wcześniejsze podanie środków blokujących tarczycę (np. nadchloran potasu, jodki) w celu zapobiegania niespecyficznemu wychwytowi radiofarmaceutyku.
diagnostyczny poziom referencyjny, droga dożylna, ektopowa błona śluzowa żołądka, eluent, Grupa Pediatryczna Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, molibden-99, molibdenian sodu, nadtechnecjan sodu, radiofarmaceutyk, radionuklid macierzysty, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanałów łzowych, scyntygrafia mózgu, scyntygrafia serca i naczyń, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłka Meckela, technet-99, technet-99m, technika pierwszego przejścia, worek spojówkowy, wyznakowanie krwinek czerwonych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polgentec 2-120 GBq
Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 jest stosowany głównie dożylnie w diagnostyce medycyny nuklearnej, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie podaje się go miejscowo do worka spojówkowego. Aktywności podawane pacjentom dorosłym różnią się w zależności od rodzaju badania: od 2-4 MBq na oko w scyntygrafii kanałów łzowych, przez 75-150 MBq w scyntygrafii gruczołów ślinowych, do 800 MBq w badaniach serca i naczyń po wyznakowaniu puli krwi. W niektórych procedurach, np. scyntygrafii mózgu, konieczne jest wcześniejsze podanie środków blokujących wychwyt radiofarmaceutyku w tarczycy i splocie naczyniówkowym (np. nadchloran potasu, jodki), aby zapobiec niespecyficznemu gromadzeniu. W badaniach wymagających wyznakowania krwinek czerwonych (serce, krwawienie z przewodu pokarmowego) stosuje się techniki in vivo, in vitro lub kombinowane, po przygotowaniu erytrocytów związkiem redukującym.
akwizycja dynamiczna, diagnostyczny poziom referencyjny, Grupa Pediatryczna Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, medycyna nuklearna, nadchloran potasu, nadtechnecjan sodu, radiofarmaceutyk, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanałów łzowych, scyntygrafia mózgu, scyntygrafia serca i naczyń, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłka Meckela, splot naczyniówkowy, technika pierwszego przejścia, worek spojówkowy, wyznakowanie krwinek czerwonych - Leksykon substancji czynnych
Technet – Dawkowanie i sposób podawania
Technet-99m (99mTc) jest radioizotopem o okresie półtrwania 6,01 godziny i energii promieniowania gamma 140 keV, szeroko stosowanym w diagnostyce medycyny nuklearnej. Nadtechnecjan sodu (99mTc) pozyskiwany jest z generatorów molibden-99 (99Mo) i podawany w dawkach dostosowanych do wskazań klinicznych, masy ciała pacjenta oraz rodzaju badania. Dla dorosłych (70 kg) zalecane aktywności wynoszą: scyntygrafia tarczycy 20-80 MBq, gruczołów ślinowych 30-150 MBq (statyczne) i do 370 MBq (dynamiczne), uchyłka Meckela 300-400 MBq oraz kanalików łzowych 2-4 MBq na oko. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek ze względu na zwiększone ryzyko narażenia na promieniowanie jonizujące. Dawkowanie u dzieci i młodzieży opiera się na wytycznych EANM, z uwzględnieniem współczynników korygujących zależnych od masy ciała, minimalne aktywności dla uzyskania diagnostycznej jakości obrazu wynoszą od 10 do 20 MBq w zależności od badania.
dawkowanie pediatryczne, diagnostyczny poziom referencyjny dawek, ektopowa błona śluzowa żołądka, Europejskie Towarzystwo Medycyny Nuklearnej, kolumna chromatograficzna, molibden-99, nadtechnecjan sodu, niewydolność nerek, okres półtrwania, podanie do oka, podanie dożylne, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radioizotop, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanalików łzowych, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłka Meckela, technet, uchyłek Meckela, worek spojówkowy, współczynnik korygujący - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – TEKCIS 2-50 GBq (aktywność 99mTc)
TEKCIS jest generatorem radionuklidu zawierającym izotop macierzysty 99Mo, który dostarcza sodu nadtechnecjanu (99mTc) w postaci jałowego roztworu do iniekcji. Dawkowanie 99mTc wymaga precyzyjnego dostosowania do wskazań klinicznych oraz aparatury diagnostycznej, z uwzględnieniem lokalnych limitów diagnostycznych poziomów referencyjnych (DRL). Zalecane dawki dla dorosłych (70 kg) obejmują: scyntygrafię tarczycy 20-80 MBq, gruczołów ślinowych 30-150 MBq (statyczne) i do 370 MBq (dynamiczne), uchyłka Meckela 300-400 MBq oraz kanalików łzowych 2-4 MBq na oko. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek ze względu na zwiększone ryzyko promieniowania. Podanie dożylne stosuje się w scyntygrafii tarczycy, gruczołów ślinowych i uchyłka Meckela, natomiast do oka w scyntygrafii kanalików łzowych.
diagnostyczny poziom referencyjny dawek, ektopowa błona śluzowa żołądka, Europejskie Towarzystwo Medycyny Nuklearnej, generator radionuklidu, izotop macierzysty, kolumna chromatograficzna, narażenie na promieniowanie, niewydolność nerek, obraz dynamiczny, obraz statyczny, radiofarmaceutyk, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanalików łzowych, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłka Meckela, sód nadtechnecjan, uchyłek Meckela, worek spojówkowy, współczynnik korygujący, współczynnik zależności wagowej