Dawkowanie i sposób podawania
Polgentec 2-120 GBq
Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 jest stosowany głównie dożylnie w diagnostyce medycyny nuklearnej, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie podaje się go miejscowo do worka spojówkowego. Aktywności podawane pacjentom dorosłym różnią się w zależności od rodzaju badania: od 2-4 MBq na oko w scyntygrafii kanałów łzowych, przez 75-150 MBq w scyntygrafii gruczołów ślinowych, do 800 MBq w badaniach serca i naczyń po wyznakowaniu puli krwi. W niektórych procedurach, np. scyntygrafii mózgu, konieczne jest wcześniejsze podanie środków blokujących wychwyt radiofarmaceutyku w tarczycy i splocie naczyniówkowym (np. nadchloran potasu, jodki), aby zapobiec niespecyficznemu gromadzeniu. W badaniach wymagających wyznakowania krwinek czerwonych (serce, krwawienie z przewodu pokarmowego) stosuje się techniki in vivo, in vitro lub kombinowane, po przygotowaniu erytrocytów związkiem redukującym.
Dawkowanie i sposób podawania leku POLGENTEC 2-120 GBq
Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 jest podawany dożylnie, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie podaje się go miejscowo. Stosowane aktywności są ściśle uzależnione od rodzaju wykonywanego badania diagnostycznego. W niektórych wskazaniach klinicznych konieczne jest wstępne podanie środków blokujących tarczycę lub produktów o właściwościach redukujących.1
Dawkowanie u osób dorosłych
U osób dorosłych, w zależności od rodzaju badania, zalecane aktywności przedstawiono poniżej:2
| Rodzaj badania | Zalecana aktywność | Procedura wykonania badania |
|---|---|---|
| Scyntygrafia tarczycy | 80 MBq | Badanie wykonuje się po około 20 min. od dożylnego podania radiofarmaceutyku |
| Scyntygrafia gruczołów ślinowych | 75-150 MBq | Badanie rozpoczyna się bezpośrednio po podaniu radiofarmaceutyku wykonując akwizycję dynamiczną przez około 30-40 min., badanie można zakończyć wykonując statyczne scyntygramy gruczołów ślinowych |
| Scyntygrafia uchyłka Meckel’a | 400 MBq | Badanie wykonuje się natychmiast po podaniu radiofarmaceutyku, następnie w regularnych odstępach do 30 min od podania radiofarmaceutyku |
| Scyntygrafia mózgu | 370-800 MBq | W pierwszej minucie po podaniu radiofarmaceutyku wykonuje się akwizycję dynamiczną; statyczny obraz – po jednej do czterech godzin od podania radiofarmaceutyku. Przed rozpoczęciem badania należy podać środek blokujący wychwyt 99mTc w tarczycy i splocie naczyniówkowym (nadchloran potasu, jodki) |
| Scyntygrafia serca i naczyń techniką pierwszego przejścia | 400 MBq | Badanie pierwszego przejścia krwi przez krążenie płucne i serce – w pierwszej minucie po podaniu radiofarmaceutyku wykonuje się akwizycję dynamiczną |
| Scyntygrafia serca i naczyń po wyznakowaniu puli krwi | 800 MBq | Należy wyznakować krwinki czerwone in vivo, in vitro lub in vivo + in vitro po wcześniejszym przygotowaniu erytrocytów za pomocą związku o właściwościach redukujących. Metodyka badania zależy od wskazań |
| Krwawienie z przewodu pokarmowego | 400 MBq | Należy wyznakować krwinki czerwone in vitro lub in vivo + in vitro po wcześniejszym przygotowaniu erytrocytów związkiem o właściwościach redukujących. W pierwszej minucie po podaniu radiofarmaceutyku wykonuje się akwizycję dynamiczną, obrazy statyczne zbiera się w odpowiednich odstępach czasu, do 24 godzin od podania radiofarmaceutyku |
| Scyntygrafia kanałów łzowych | 2-4 MBq na jedno oko | W czasie 2 min od wprowadzenia radiofarmaceutyku do worka spojówkowego wykonuje się obrazowanie dynamiczne, następnie statyczne, w odpowiednich odstępach czasu przez 20 min |
Powyższe dawki należy traktować jako ogólne wskazówki, zgodnie z Dyrektywą Europejską 97/43/Euratom i aktualną praktyką w Europie. W każdym kraju lekarz specjalista w dziedzinie medycyny nuklearnej powinien uwzględniać diagnostyczne poziomy referencyjne (DRL) oraz zasady określone przez lokalne przepisy. Wstrzyknięcie aktywności większej niż lokalne DRLs wymaga klinicznego uzasadnienia.3
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Aktywność radiofarmaceutyku do podania u dzieci oblicza się modyfikując dawkę dla osoby dorosłej w oparciu o masę lub powierzchnię ciała dziecka. Według zaleceń Grupy Pediatrycznej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (Paediatric Task Group of EANM), aktywność podawana dziecku stanowi część dawki dla osoby dorosłej i jest kalkulowana na podstawie masy ciała dziecka według poniższej tabeli:4
| Masa ciała dziecka | Dawka (część dawki dorosłego pacjenta) | Masa ciała dziecka | Dawka (część dawki dorosłego pacjenta) | Masa ciała dziecka | Dawka (część dawki dorosłego pacjenta) |
|---|---|---|---|---|---|
| Tabela frakcjonowania dawek względem masy ciała dziecka | |||||
U niemowląt, w celu uzyskania obrazów o zadawalającej jakości diagnostycznej, zaleca się stosowanie następujących minimalnych aktywności:5
- 20 MBq – w większości badań diagnostycznych
- 10 MBq – w przypadku scyntygrafii tarczycy
- 80 MBq – w przypadku badań wykonywanych ze znakowanymi erytrocytami
Sposób podawania
W zależności od rodzaju badania, radiofarmaceutyk nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 podawany jest:
- Dożylnie – w przypadku większości badań diagnostycznych jak scyntygrafia tarczycy, gruczołów ślinowych, uchyłka Meckela, mózgu, serca i naczyń, oraz badań krwawienia z przewodu pokarmowego
- Miejscowo – w przypadku scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie radiofarmaceutyk wprowadza się do worka spojówkowego oka
6
Szczegółowy sposób przygotowania radiofarmaceutyku do użycia został opisany w punkcie 12 Charakterystyki Produktu Leczniczego.7
Szczególne uwagi dotyczące podawania
Przed wykonaniem niektórych badań konieczne jest zastosowanie dodatkowych procedur lub środków, które mają na celu zapewnienie optymalnej jakości obrazowania i bezpieczeństwa pacjenta:
- W przypadku scyntygrafii mózgu – przed rozpoczęciem badania należy podać środek blokujący wychwyt 99mTc w tarczycy i splocie naczyniówkowym (nadchloran potasu, jodki), aby uniknąć niespecyficznego gromadzenia radiofarmaceutyku przez te struktury.8
- W badaniach serca i naczyń po wyznakowaniu puli krwi oraz badaniach krwawienia z przewodu pokarmowego – konieczne jest wcześniejsze wyznakowanie krwinek czerwonych za pomocą odpowiednich technik (in vivo, in vitro lub in vivo + in vitro) po przygotowaniu erytrocytów związkiem o właściwościach redukujących.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Polgentec 2
- Działania niepożądane – Polgentec 2
- Interakcje leku – Polgentec 2
- Profil bezpieczeństwa leku – Polgentec 2
- Przeciwwskazania – Polgentec 2
- Przedawkowanie – Polgentec 2
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polgentec 2
- Skład i postać leku – Polgentec 2
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne – Polgentec 2
- Właściwości farmakokinetyczne – Polgentec 2
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polgentec 2
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polgentec 2
- Wskazania do stosowania – Polgentec 2