zespół jelita krótkiego
Zespół jelita krótkiego (ang. short bowel syndrome, SBS) to stan kliniczny będący następstwem rozległej resekcji jelita cienkiego, czego efektem jest zmniejszenie funkcjonalnej powierzchni wchłaniania jelit. Może prowadzić do poważnych zaburzeń wchłaniania składników odżywczych, wody i elektrolitów.
Najczęstszymi przyczynami zespołu jelita krótkiego są resekcje z powodu choroby Leśniowskiego-Crohna, niedrożności naczyń krezkowych, urazów, nowotworów, wad wrodzonych oraz martwiczego zapalenia jelit u wcześniaków. Kluczowym czynnikiem determinującym nasilenie objawów jest długość pozostawionego jelita cienkiego oraz zachowanie zastawki krętniczo-kątniczej.
Objawy kliniczne obejmują biegunkę, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niedożywienie, utratę masy ciała, anemię, osteoporozę oraz niedobory witamin i mikroelementów. W zależności od rozległości resekcji, rozróżnia się trzy stadia zespołu: łagodne (>100 cm pozostałego jelita), umiarkowane (50-100 cm) i ciężkie (<50 cm).
Postępowanie terapeutyczne opiera się na żywieniu pozajelitowym i enteralnym, farmakoterapii (leki spowalniające perystaltykę, inhibitory pompy protonowej, antybiotyki) oraz leczeniu chirurgicznym. W przypadkach skrajnych rozważa się przeszczepienie jelita. Coraz większą rolę odgrywają również nowoczesne terapie biologiczne, w tym teduglutyd (analog GLP-2), który stymuluje wzrost błony śluzowej jelit i poprawia wchłanianie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zincteral 45 mg Zn2+
Zincteral, zawierający 124 mg cynku siarczanu jednowodnego (odpowiadającego 45 mg jonów cynku) w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do profilaktyki i leczenia niedoborów cynku wynikających z różnych etiologii, takich jak nieprawidłowe odżywianie, zaburzenia wchłaniania, zwiększona utrata cynku oraz stany chorobowe wpływające na metabolizm tego pierwiastka. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w chorobie Wilsona jako terapia wspomagająca u pacjentów nietolerujących penicylaminy, gdzie cynk konkuruje z miedzią o wchłanianie, ograniczając jej toksyczne nagromadzenie. Ponadto, preparat jest rekomendowany w niedoborach cynku towarzyszących alkoholizmowi, cukrzycy, anoreksji, bulimii, marskości wątroby, niewydolności trzustki, zwłóknieniu torbielowatemu, oparzeniom, stanom po resekcji żołądka oraz urazom, które zwiększają zapotrzebowanie lub utratę cynku.
acrodermatitis enteropathica, alkoholizm, anoreksja, białkomocz, biegunka tłuszczowa, bulimia, celiakia, choroba Crohna, choroba Wilsona, cukrzyca, dysfagia, hemodializa, hemoglobinopatia, jadłowstręt psychiczny, leczenie wspomagające, łuszczyca, marskość wątroby, niedobór cynku, niedokrwistość sierpowata, niewydolność nerek, niewydolność trzustki, oparzenie, penicylamina, przewlekła infekcja, resekcja żołądka, siarczan cynku jednowodny, talasemia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania, zespół Downa, zespół jelita krótkiego, zespół nerczycowy, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie torbielowate trzustki - Leksykon substancji czynnych
Cynk – Wskazania do stosowania
Cynk (Zn2+) jest kluczowym pierwiastkiem śladowym o szerokim zastosowaniu klinicznym, przede wszystkim w uzupełnianiu niedoborów wynikających z zaburzeń wchłaniania, chorób przewodu pokarmowego, wątroby, nerek, cukrzycy, alkoholizmu oraz stanów zwiększonej utraty cynku. Szczególnie wskazany jest u pacjentów z chorobami skóry (łuszczyca, złuszczające zapalenie skóry), problemami z włosami i paznokciami (wypadanie, łamliwość, zaburzenia wzrostu), a także w terapii wspomagającej odporność, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych i opryszczce wywołanej przez wirus Herpes simplex. Cynk jest także istotnym składnikiem żywienia pozajelitowego u pacjentów dorosłych i dzieci, w tym wcześniaków, oraz w chorobie Wilsona, gdzie działa jako czynnik chelatujący miedź, zmniejszając jej wchłanianie z przewodu pokarmowego.
acrodermatitis enteropathica, biegunka tłuszczowa, celiakia, choroba Crohna, choroba Wilsona, czynnik chelatujący, gospodarka witaminowo-mineralna, herpes simplex, inozyna pranobeks, jadłowstręt psychiczny, katabolizm, keratynocyt, kwas askorbowy, łuszczyca, marskość wątroby, naczynie włosowate, niedobór cynku, niedokrwistość sierpowata, niewydolność nerek, opryszczka warg, penicylamina, pierwiastek śladowy, rutozyd, salicylamid, talasemia, wirus opryszczki pospolitej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania, zespół Downa, zespół jelita krótkiego, zespół nerczycowy, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie torbielowate trzustki, żywienie pozajelitowe