ostry krwiak podtwardówkowy

Ostry krwiak podtwardówkowy (łac. haematoma subdurale acutum) to patologiczne nagromadzenie krwi w przestrzeni podtwardówkowej, między twardówką a pajęczynówką. Występuje najczęściej w wyniku urazu czaszkowo-mózgowego, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krzepnięcia lub stosujących leki przeciwzakrzepowe. Charakteryzuje się gwałtownym przebiegiem i znaczną śmiertelnością (30-90%).

W mechanizmie powstawania ostrego krwiaka podtwardówkowego kluczowe znaczenie ma uszkodzenie żył mostkowych, które przebiegają z powierzchni mózgu do zatok żylnych opony twardej. W badaniach obrazowych (TK, MRI) krwiak ma typowo kształt półksiężycowaty i obejmuje znaczną część półkuli mózgu. Objawy kliniczne obejmują narastające zaburzenia świadomości, ból głowy, nudności, wymioty, oraz objawy ogniskowe zależne od lokalizacji.

Leczenie ostrego krwiaka podtwardówkowego jest zwykle operacyjne i wymaga pilnej interwencji neurochirurgicznej. Standardową procedurą jest kraniotomia lub trepanopunkcja z ewakuacją krwiaka. Rokowanie zależy od rozległości uszkodzenia mózgu, wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz czasu od urazu do interwencji chirurgicznej. Szczególnie niekorzystne rokowanie dotyczy pacjentów z towarzyszącymi uszkodzeniami pnia mózgu oraz utrzymującą się śpiączką.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl