opóźniony metabolizm

Opóźniony metabolizm to stan, w którym procesy biochemiczne zachodzące w organizmie przebiegają wolniej niż u przeciętnej osoby. Zjawisko to może dotyczyć całkowitej przemiany materii lub metabolizmu specyficznych substancji, takich jak leki czy toksyny.

W praktyce klinicznej opóźniony metabolizm najczęściej manifestuje się trudnościami w utrzymaniu prawidłowej masy ciała, mimo stosowania diety o ograniczonej kaloryczności. U pacjentów obserwuje się również zmniejszone zapotrzebowanie na energię w porównaniu do osób z prawidłowym metabolizmem.

Najczęstsze przyczyny opóźnionego metabolizmu obejmują niedoczynność tarczycy, niedobory hormonalne, długotrwałe stosowanie restrykcyjnych diet, wiek, niektóre choroby przewlekłe oraz czynniki genetyczne. W przypadku leków, opóźniony metabolizm może prowadzić do wydłużonego czasu działania substancji aktywnych i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Diagnostyka opóźnionego metabolizmu powinna obejmować ocenę funkcji tarczycy, badania hormonalne oraz w wybranych przypadkach testy genetyczne określające aktywność enzymów cytochromu P450, odpowiedzialnych za metabolizm większości leków. Postępowanie terapeutyczne zależy od przyczyny i może obejmować leczenie choroby podstawowej, modyfikację stylu życia oraz indywidualizację dawkowania leków.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramipril Genoptim 2,5 mg

Ramipril Genoptim, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, jest prolekiem szybko wchłanianym z przewodu pokarmowego, osiągającym maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny, z biodostępnością ramiprylatu wynoszącą 45% po podaniu doustnym. Ramipryl wiąże się z białkami osocza w 73%, a jego aktywny metabolit ramiprylat w około 56%. Metabolizm ramiprylu jest niemal całkowity, przekształcając go do ramiprylatu, który następnie ulega dalszym przemianom i glukuronidacji. Eliminacja metabolitów odbywa się głównie przez nerki, a okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13–17 godzin dla dawek 5–10 mg, z dłuższym okresem dla dawek 1,25–2,5 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek klirens ramiprylatu jest zmniejszony, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu i wymaga dostosowania dawkowania. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się opóźniony metabolizm ramiprylu, jednak stężenia maksymalne ramiprylatu pozostają niezmienione. U dzieci w wieku 2–16 lat dawki 0,05–0,2 mg/kg prowadzą do ekspozycji porównywalnej lub większej niż u dorosłych, z klirensem i objętością dystrybucji rosnącymi wraz z wiekiem i masą ciała.
aktywacja neuroendokrynna, biodostępność, bradykinina, ciśnienie napełniania komór serca, eliminacja leku, eliminacja wielofazowa, enzym konwertujący angiotensynę, esterazy wątrobowe, karboksypeptydaza dipeptydylowa, kininaza, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, klirens leku, konwersja angiotensyny, metabolizm leku, niewydolność serca, objętość dystrybucji, obwodowy opór naczyniowy, okres półtrwania, opóźniony metabolizm, pojemność minutowa serca, ramipryl, ramiprylat, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, współczynnik sercowy, wydzielanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polpril 2,5 mg

Ramipryl, substancja czynna leku Polpril, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny, z biodostępnością aktywnego metabolitu ramiprylatu na poziomie 45%. Ramiprylat osiąga maksymalne stężenie po 2-4 godzinach i osiąga stan równowagi około 4 dnia leczenia przy dawkowaniu raz na dobę. Wiązanie z białkami osocza wynosi 73% dla ramiprylu i 56% dla ramiprylatu, co wpływa na dystrybucję i dostępność metabolitu. Ramipryl jest niemal całkowicie metabolizowany do ramiprylatu, który jest głównym aktywnym metabolitem, eliminowanym głównie przez nerki. Efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg, a dla mniejszych dawek (1,25-2,5 mg) jest dłuższy, co wiąże się z wysyceniem enzymu ACE. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania ze względu na zmniejszony klirens nerkowy i wydłużone utrzymywanie się metabolitu w osoczu.
aktywność farmakologiczna, biodostępność, biodostępność metabolitu, biotransformacja, enzym konwertujący angiotensynę, esteraza wątrobowa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolit, metabolizm leku, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, opóźniony metabolizm, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, ramipryl, ramiprylat, stan równowagi dynamicznej, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, substancja czynna, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Przedawkowanie – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml

Przedawkowanie miejscowego środka znieczulającego Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg artykainy chlorowodorku i 0,01 mg adrenaliny na 1 ml) może prowadzić do poważnych objawów toksycznych o charakterze neurologicznym, naczyniowym, oddechowym i kardiologicznym. Objawy te pojawiają się w zależności od rodzaju przedawkowania: bezwzględnego (duża dawka) lub względnego (np. wstrzyknięcie do naczynia, opóźniony metabolizm). W początkowej fazie mogą wystąpić objawy depresyjne OUN, takie jak senność, utrata przytomności i zatrzymanie oddechu, a następnie drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia mowy i równowagi. Dodatkowo, toksyczne działanie adrenaliny objawia się niepokojem, pobudzeniem, bladością, zaburzeniami oddechu oraz ryzykiem zatrzymania krążenia i depresji mięśnia sercowego. Kwasica metaboliczna nasila toksyczność artykainy, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
adrenalina, adrenalina winian, artykaina, artykaina chlorowodorek, bradykardia, depresja mięśnia sercowego, depresja oddechowa, dyzartria, kwasica metaboliczna, lek przeciwdrgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, objawy neurologiczne, opóźniony metabolizm, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie bezwzględne, przedawkowanie względne, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rozszerzenie źrenic, Septanest z adrenaliną, sodu pirosiarczyn, sprzęt resuscytacyjny, środek inotropowy, środek miejscowo znieczulający, wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego, zaburzenia akomodacji, zaburzenia mowy, zaburzenia równowagi, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddechu

opóźniony metabolizm

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Ramipril Genoptim 2,5 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Polpril 2,5 mg

Przedawkowanie – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml