naczynia oboczne

Naczynia oboczne (krążenie oboczne) to alternatywne drogi przepływu krwi, które rozwijają się w odpowiedzi na zwężenie lub niedrożność głównych naczyń krwionośnych. Stanowią one fizjologiczny mechanizm adaptacyjny organizmu, mający na celu zabezpieczenie prawidłowego ukrwienia narządów i tkanek w sytuacji, gdy główne szlaki naczyniowe są niewydolne.

Rozwój naczyń obocznych jest szczególnie istotny w chorobie niedokrwiennej serca, gdzie krążenie oboczne może częściowo kompensować zwężenie tętnic wieńcowych. Proces angiogenezy i arteriogenezy prowadzący do powstania naczyń obocznych jest stymulowany przez niedotlenienie tkanek oraz czynniki wzrostu, takie jak VEGF (naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu) i FGF (czynnik wzrostu fibroblastów).

Klinicznie naczynia oboczne mają duże znaczenie w chorobach naczyń obwodowych, udarze mózgu oraz zawale serca. Efektywność krążenia obocznego może determinować stopień uszkodzenia tkanek po incydencie naczyniowym. W diagnostyce obrazowej obecność naczyń obocznych jest ważnym wskaźnikiem przewlekłego niedokrwienia, a ich ocena pomaga w planowaniu interwencji naczyniowych.

Stymulacja rozwoju naczyń obocznych stanowi obiecujący kierunek terapeutyczny, określany jako terapeutyczna angiogeneza. Metody farmakologiczne i genetyczne zmierzające do zwiększenia efektywności krążenia obocznego są przedmiotem intensywnych badań klinicznych w kardiologii i angiologii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl