niedrożność tętnic

Niedrożność tętnic to stan patologiczny charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zablokowaniem przepływu krwi przez naczynie tętnicze. Najczęstszą przyczyną niedrożności jest miażdżyca, prowadząca do zwężenia światła tętnicy przez złogi cholesterolowe i blaszki miażdżycowe. Inne przyczyny obejmują zakrzepy, zatory, urazy naczyń oraz stany zapalne.

Objawy niedrożności tętnic zależą od lokalizacji i stopnia zwężenia. W przypadku tętnic kończyn dolnych pacjenci doświadczają chromania przestankowego, bólu spoczynkowego, zmian troficznych skóry oraz owrzodzeń. Niedrożność tętnic wieńcowych prowadzi do choroby niedokrwiennej serca i zawału mięśnia sercowego, natomiast zablokowanie tętnic mózgowych skutkuje udarem niedokrwiennym.

Diagnostyka niedrożności tętnic obejmuje badanie fizykalne (ocena tętna, szmerów naczyniowych), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR) oraz pomiary wskaźnika kostka-ramię (ABI). Leczenie zależy od lokalizacji, stopnia niedrożności i stanu klinicznego pacjenta. Obejmuje ono modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny), a w cięższych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (endarterektomia, pomostowanie).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl