dysestezje
Dysestezje (łac. dysaesthesia) to grupa zaburzeń czuciowych charakteryzujących się nieprzyjemnymi, często bolesnymi doznaniami powstającymi samoistnie lub w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne. W przeciwieństwie do parestezji, które mogą być odczuwane neutralnie, dysestezje zawsze wiążą się z doznaniami nieprzyjemnymi, takimi jak pieczenie, mrowienie, kłucie czy uczucie przebiegającego prądu.
Najczęstszymi przyczynami dysestezji są uszkodzenia układu nerwowego w przebiegu neuropatii cukrzycowej, stwardnienia rozsianego, zespołów uciskowych nerwów obwodowych czy po udarze mózgu. Mogą też występować w przebiegu neuropatii toksycznych (po chemioterapii, przy ekspozycji na metale ciężkie) oraz jako element bólu neuropatycznego.
Diagnostyka dysestezji opiera się na dokładnym wywiadzie klinicznym, badaniu neurologicznym, elektromiografii (EMG) oraz elektroneurografii (ENG). W przypadkach o niejasnej etiologii pomocne mogą być badania obrazowe OUN (MRI), badania krwi w kierunku chorób metabolicznych i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.
Leczenie dysestezji ukierunkowane jest przede wszystkim na przyczynę podstawową. W terapii objawowej stosuje się leki przeciwdrgawkowe (gabapentyna, pregabalina), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (duloksetyna, wenlafaksyna) oraz miejscowe środki znieczulające (lidokaina). W przypadkach opornych na farmakoterapię można rozważyć neuromodulację.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum B6 Teva 50 mg
Przedawkowanie witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) stanowi poważne ryzyko neurotoksyczne, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dawek od 300 mg do kilku gramów przez okres 2-4 miesięcy. W efekcie może rozwinąć się ciężka polisensoryczna neuropatia obwodowa o charakterze aksonalnym i demielinizacyjnym, manifestująca się drętwieniem, parestezjami, mrowieniem kończyn, zaburzeniami czucia wibracji i propriocepcji oraz zaburzeniami snu. Objawy te dotyczą głównie układu czuciowego i mogą utrzymywać się nawet po odstawieniu leku, z przewlekłym uczuciem osłabienia mięśniowego jako objawem rezydualnym. Szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci, które wykazują zwiększoną wrażliwość na neurotoksyczne działanie pirydoksyny, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów przy niższych dawkach niż u dorosłych.
bezsenność, drętwienie kończyn, dysestezje, leczenie objawowe, monitorowanie neurologiczne, mrowienie kończyn, neuropatia aksonalna, neuropatia demielinizacyjna, neuropatia obwodowa, objawy przedawkowania, objawy rezydualne, osłabienie mięśniowe, osłabienie ogólne, parestezje, pirydoksyny chlorowodorek, propriocepcja, Vitaminum B6, zaburzenia snu - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml
Oksaliplatyna, główny składnik Oxaliplatinum Accord 5 mg/ml, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii onkologicznej. Badania kliniczne potwierdzają brak wpływu oksaliplatyny (dawka 85 mg/m²) na farmakokinetykę 5-fluorouracylu, co umożliwia ich bezpieczne łączne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawek. In vitro wykazano brak istotnego wypierania oksaliplatyny z białek osocza przez erytromycynę, salicylany, granisetron, paklitaksel oraz walproinian sodowy, co sugeruje niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Jednakże, szczególną uwagę należy zwrócić na leki wydłużające odstęp QT, które w połączeniu z oksaliplatyną mogą wywołać synergistyczne ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes, wymagając ścisłego monitorowania EKG. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków potencjalnie wywołujących rabdomiolizę (np. statyny, fibraty) zwiększa ryzyko uszkodzenia mięśni i ostrej niewydolności nerek, co wymaga kontroli kinazy kreatynowej i funkcji nerek.
5-fluorouracyl, cytostatyk, dysestezje, hepatotoksyczność, immunosupresja, kinaza kreatynowa, mielosupresja, mioglobinuria, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niewydolność nerek, oksaliplatyna, parestezje, pochodne platyny, rabdomioliza, supresja szpiku kostnego, szczepionka atenuowana, torsade de pointes, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca