zaburzenie naczyń wątrobowych
Zaburzenia naczyń wątrobowych obejmują szerokie spektrum patologii dotyczących układu naczyniowego wątroby, w tym żyły wrotnej, żył wątrobowych, tętnicy wątrobowej oraz naczyń limfatycznych. Do najczęstszych jednostek chorobowych w tej grupie należą nadciśnienie wrotne, zespół Budd-Chiariego, choroba wenookluzyjna wątroby oraz malformacje naczyniowe.
Nadciśnienie wrotne, będące najczęstszym zaburzeniem naczyniowym wątroby, charakteryzuje się wzrostem ciśnienia w układzie wrotnym powyżej 10 mmHg. Może być następstwem marskości wątroby, zakrzepicy żyły wrotnej lub schistosomatozy. Prowadzi do rozwoju krążenia obocznego, czego klinicznym objawem są żylaki przełyku, gastropatia wrotna i wodobrzusze.
Zespół Budd-Chiariego to schorzenie spowodowane niedrożnością żył wątrobowych, prowadzące do zastoju krwi w wątrobie i rozwoju nadciśnienia wrotnego. Choroba wenookluzyjna (VOD/SOS) dotyczy najczęściej pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego i charakteryzuje się okluzją drobnych żył wątrobowych i zatokowych.
Diagnostyka zaburzeń naczyniowych wątroby obejmuje badania obrazowe (USG Doppler, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), badania endoskopowe oraz ocenę wskaźników laboratoryjnych funkcji wątroby. Leczenie zależy od typu schorzenia i może obejmować farmakoterapię, interwencje radiologiczne (TIPS – transjugular intrahepatic portosystemic shunt) lub leczenie chirurgiczne, a w zaawansowanych przypadkach – przeszczepienie wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxaliplatinum Accord
Oksaliplatyna, stosowana wyłącznie pod nadzorem doświadczonych onkologów, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych, w tym neurotoksyczności, hematotoksyczności oraz reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie. Neurotoksyczność manifestuje się parestezjami i zaburzeniami czucia, które mogą wymagać zmniejszenia dawki z 85 do 65 mg/m² pc. (w leczeniu raka odbytnicy i okrężnicy z przerzutami) lub do 75 mg/m² pc. (w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy), a w przypadku utrzymujących się objawów z zaburzeniem czynnościowym – przerwania terapii. Monitorowanie neurologiczne przed każdym podaniem jest obligatoryjne, a w przypadku ostrej dysfagii lub zaburzeń czucia w gardle i krtani zaleca się wydłużenie czasu wlewu do ponad 6 godzin. Ponadto, oksaliplatyna może wywoływać zespół tylnej odwracalnej leukoencefalopatii (PRES), wymagający diagnostyki MRI, oraz poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ciężka biegunka, odwodnienie, niedrożność jelit, niedokrwienie jelit i ryzyko krwawień z wrzodów, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii.
anafilaksja, działanie genotoksyczne, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, krwawienie do jamy otrzewnej, lek onkologiczny, małopłytkowość, nadciśnienie wrotne, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwienie jelit, niedokrwistość hemolityczna mikroangiopatyczna, parestezja, porażenna niedrożność jelit, posocznica, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rezonans magnetyczny, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, torsade de pointes, wrzód żołądka, wstrząs septyczny, wydłużenie odstępu QT, wynaczynienie, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie naczyń wątrobowych, zapalenie błon śluzowych, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, związek platyny, zwłóknienie płuc