klasa czynnościowa niewydolności serca

Klasa czynnościowa niewydolności serca jest systemem klasyfikacji stosowanym do określenia nasilenia objawów u pacjentów z niewydolnością serca. Najczęściej wykorzystywana jest skala zaproponowana przez Nowojorskie Towarzystwo Kardiologiczne (New York Heart Association, NYHA), która dzieli niewydolność serca na cztery klasy czynnościowe.

Klasa I NYHA oznacza, że pacjent nie odczuwa ograniczenia aktywności fizycznej, a zwykły wysiłek nie powoduje uczucia zmęczenia, duszności ani kołatania serca. Klasa II to łagodne ograniczenie aktywności fizycznej – pacjent nie odczuwa dolegliwości w spoczynku, ale zwykła aktywność wywołuje zmęczenie, duszność lub kołatanie serca. W klasie III występuje znaczne ograniczenie aktywności fizycznej – pacjent nie ma objawów w spoczynku, ale aktywność mniejsza niż zwykła wywołuje objawy. Klasa IV oznacza niezdolność do wykonywania jakiejkolwiek aktywności fizycznej bez dyskomfortu – objawy niewydolności serca występują nawet w spoczynku.

Klasyfikacja NYHA stanowi istotne narzędzie w praktyce klinicznej, pomagając lekarzom ocenić zaawansowanie choroby, monitorować efekty leczenia oraz podejmować decyzje terapeutyczne. Jest również ważnym czynnikiem prognostycznym – wyższa klasa czynnościowa wiąże się z gorszym rokowaniem i zwiększonym ryzykiem hospitalizacji oraz zgonu. W badaniach klinicznych klasa NYHA często służy jako kryterium włączenia pacjentów oraz punkt końcowy oceniający skuteczność interwencji terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl