ropiejące zapalenie węzłów chłonnych

Ropiejące zapalenie węzłów chłonnych (łac. lymphadenitis suppurativa) to ostra choroba infekcyjna, charakteryzująca się miejscowym stanem zapalnym i ropnym węzłów chłonnych. Najczęściej proces zapalny obejmuje węzły szyjne, pachowe lub pachwinowe, które stają się powiększone, bolesne, zaczerwienione i ucieplone.

Etiologia schorzenia wiąże się głównie z infekcją bakteryjną, gdzie dominują gronkowce (Staphylococcus aureus) i paciorkowce (Streptococcus spp.). Patogeny dostają się do węzłów chłonnych drogą naczyń limfatycznych z ogniska zapalnego znajdującego się w obszarze drenażu limfatycznego. Czynnikami predysponującymi są osłabienie odporności, choroby przewlekłe oraz urazy skóry.

Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, badania laboratoryjne (podwyższone parametry stanu zapalnego), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz posiew mikrobiologiczny treści ropnej. Leczenie polega na antybiotykoterapii celowanej oraz, w przypadku zbiorników ropnych, na chirurgicznym nacięciu i drenażu. W niektórych przypadkach konieczne jest usunięcie zmienionego zapalnie węzła.

Ropiejące zapalenie węzłów chłonnych nieleczone może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak posocznica, ropowica tkanek miękkich czy przetoki skórne. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia znacząco poprawia rokowanie i zapobiega rozwojowi powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl