naczyniak dziecięcy
Naczyniak dziecięcy, znany również jako naczyniak niemowlęcy, jest łagodnym guzem naczyniowym występującym u około 5-10% niemowląt. Jest to najczęstszy nowotwór łagodny wieku dziecięcego, który rozwija się z nieprawidłowo rozrastających się komórek śródbłonka naczyniowego.
Naczyniaki pojawiają się zwykle w pierwszych tygodniach życia i charakteryzują się typowym przebiegiem klinicznym: fazą proliferacji (szybkiego wzrostu) trwającą do około 6-12 miesiąca życia, następnie fazą stabilizacji, a ostatecznie fazą inwolucji (samoistnego zanikania), która może trwać kilka lat. Około 90% naczyniaków ulega całkowitej lub znacznej regresji do 7-9 roku życia.
Ze względu na głębokość położenia naczyniaki dzieli się na powierzchowne (o intensywnie czerwonej barwie), głębokie (sino-niebieskie) oraz mieszane. Najczęstszymi lokalizacjami są głowa i szyja (60%), tułów (25%) oraz kończyny (15%). Większość naczyniaków nie wymaga leczenia, jednak w przypadku zmian powodujących zaburzenia funkcjonalne, kosmetyczne, szybko rosnących lub zlokalizowanych w miejscach krytycznych (np. okolica oczodołu, drogi oddechowe) konieczna jest interwencja terapeutyczna.
W leczeniu naczyniaków dziecięcych przełomem okazało się zastosowanie propranololu (nieselektywnego beta-blokera), który obecnie stanowi terapię pierwszego rzutu. W przypadkach opornych na leczenie lub przy przeciwwskazaniach do stosowania beta-blokerów, rozważa się kortykosteroidy, laser pulsacyjny, zabiegi chirurgiczne lub inne metody terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Naczyniak wątroby – Etiologia i przyczyny
Naczyniak wątroby (hemangioma hepatis) jest najczęstszym łagodnym guzem wątroby, powstającym w wyniku wrodzonych wad rozwojowych naczyń krwionośnych, charakteryzujących się ektazją naczyń, a nie ich przerostem czy rozrostem. Etiologia pozostaje nie w pełni poznana, jednak kluczową rolę odgrywają zaburzenia angiogenezy, w tym nadekspresja VEGF i innych czynników proangiogennych. Czynniki genetyczne, takie jak mutacje somatyczne w genach GNAQ i GNA11 w naczyniakach wrodzonych, oraz predyspozycje rodzinne, mogą mieć znaczenie. Istotny jest również wpływ hormonów płciowych, zwłaszcza estrogenów, które mogą stymulować wzrost zmian, choć naczyniaki zazwyczaj nie wykazują ekspresji receptorów estrogenowych i progesteronowych. Dodatkowo, terapia steroidowa i anaboliki mogą przyspieszać progresję guza. Naczyniaki najczęściej diagnozowane są u osób w wieku 30-50 lat, częściej u kobiet, a tempo wzrostu wynosi około 0,1-0,3 cm rocznie. Spożycie alkoholu nie jest czynnikiem ryzyka ich powstawania.
angiogeneza, czynnik krzepnięcia, czynnik proangiogenny, drogi żółciowe, embolizacja tętnicy wątrobowej, enukleacja, fibrynoliza, gen GNAQ, hiperplazja, hipertrofia, koagulopatia ze zużycia, łagodny guz wątroby, małopłytkowość, marskość wątroby, mutacja somatyczna, naczyniak dziecięcy, naczyniak wątroby, naczyniak wrodzony, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, niewydolność serca, olbrzymi naczyniak wątroby, przeszczepienie wątroby, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, resekcja wątroby, stres hipoksyczny, terapia steroidowa, transformacja złośliwa, VEGF, waskulogeneza, zespół Kasabacha-Merritta, zespół Klippela-Trenaunaya, zespół Oslera-Webera-Rendu