rozplem mezangialny
Rozplem mezangialny, znany również jako proliferacja mezangialna, to proces patologiczny charakteryzujący się zwiększeniem liczby komórek mezangialnych w kłębuszkach nerkowych. Jest to jeden z najczęstszych objawów histopatologicznych w chorobach kłębuszków nerkowych, występujący w wielu nefropatiach.
W warunkach fizjologicznych komórki mezangialne pełnią funkcje strukturalne i regulacyjne w kłębuszkach nerkowych, uczestnicząc w utrzymaniu architektury kłębuszka oraz regulacji przepływu krwi. Rozplem mezangialny może być odpowiedzią na różne bodźce uszkadzające, w tym procesy immunologiczne, metaboliczne czy hemodynamiczne.
Rozpoznanie rozplemu mezangialnego wymaga wykonania biopsji nerki i oceny histopatologicznej. W obrazie mikroskopowym obserwuje się zwiększoną liczbę komórek mezangialnych (powyżej 3-4 na obszar mezangium), często z towarzyszącym poszerzeniem macierzy mezangialnej. Rozplem mezangialny może być ogniskowy, segmentalny lub rozlany, co ma znaczenie diagnostyczne i prognostyczne.
Klinicznie rozplem mezangialny występuje w wielu chorobach nerek, takich jak nefropatia IgA, nefropatia toczniowa, nefropatia błoniasto-rozplemowa, niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, czy nefropatia cukrzycowa. Leczenie jest ukierunkowane na chorobę podstawową i może obejmować leki immunosupresyjne, glikokortykosteroidy lub modyfikację czynników ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba henocha-schönleina – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Henoch-Schönlein purpura (HSP) jest układowym zapaleniem naczyń z dominującą rolą immunoglobuliny A, gdzie kluczowym czynnikiem prognostycznym jest zajęcie nerek. Rokowanie jest generalnie dobre, z całkowitym wyzdrowieniem u około 94% dzieci i 89% dorosłych, jednak obecność białkomoczu ≥1,0 g/dobę (HR 2,486, p=0,031), obniżony eGFR <60 mL/min/1,73m² (HR 5,344, p<0,001) oraz zmiany histopatologiczne takie jak stwardnienie kłębuszków >10% (HR 2,397, p=0,044) i włóknienie śródmiąższowe (HR 5,239, p<0,001) znacząco pogarszają prognozę. U dorosłych przeżywalność po zajęciu nerek wynosi około 74%. Nawracające epizody HSP występują u 2,7-66,2% dzieci, z czynnikami ryzyka nawrotu takimi jak alergiczny nieżyt nosa, zajęcie nerek, leczenie steroidami ≥10 dni oraz objawy żołądkowo-jelitowe i stawowe przy rozpoznaniu.
alergiczny nieżyt nosa, białko C-reaktywne, białkomocz, biopsja nerki, choroba samoograniczająca się, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hipoproteinemia, immunoglobulina A, krwiomocz, nadciśnienie tętnicze, objawy żołądkowo-jelitowe, poziom kreatyniny, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, remisja, rozplem mezangialny, schyłkowa niewydolność nerek, stwardnienie kłębuszków nerkowych, terapia nerkozastępcza, układowe zapalenie naczyń, włóknienie śródmiąższowe, zajęcie nerek, zapalenie nerek, zespół nefrytyczny, zespół nerczycowy - Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia iga (choroba bergera) – Epidemiologia
Nefropatia IgA (choroba Bergera) jest najczęstszą pierwotną glomerulonefropatią, stanowiąc istotną przyczynę przewlekłej choroby nerek i schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). Globalna zapadalność wynosi około 2,5/100 000 osób rocznie, z wyższymi wskaźnikami w Azji Wschodniej (3,9-4,5/100 000) i niższymi w USA (1,29-1,7/100 000). Choroba najczęściej diagnozowana jest u osób w wieku 16-35 lat, z przewagą mężczyzn (stosunek 2:1 w Europie i USA, 1:1 w Azji). Progresja do ESRD występuje u 15-20% pacjentów w ciągu 10-20 lat, a czynniki ryzyka obejmują białkomocz >0,75-1 g/dobę, nadciśnienie tętnicze, obniżone eGFR, utrzymującą się krwinkomocz oraz niekorzystne cechy histologiczne (półksiężyce, włóknienie). Występowanie nefropatii IgA koreluje z czynnikami genetycznymi (heritabilność 40-50%) oraz środowiskowymi, w tym zakażeniami helmintami i chorobami autoimmunologicznymi (np. celiakia, RZS, toczeń).
alkoholowa choroba wątroby, białkomocz, biopsja nerki, celiakia, choroba Behçeta, choroba Bergera, filtracja kłębuszkowa, finerenon, glikokortykosteroid, inhibitory układu renina-angiotensyna-aldosteron, krwinkomocz, łuszczyca, mikrohematuria, nefropatia IgA, plamica Schönleina-Henocha, przewlekła choroba nerek, reumatoidalne zapalenie stawów, rozplem mezangialny, sarkoidoza, schyłkowa niewydolność nerek, sparsentan, toczeń rumieniowaty układowy, włóknienie śródmiąższowe, zapalenie naczyń IgA, zapalna choroba jelit, zespół Reitera, zespół Sjögrena, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, złogi immunologiczne