działanie hamujące alkoholu
Działanie hamujące alkoholu odnosi się do jego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), gdzie etanol działa głównie jako depresant. Mechanizm ten polega przede wszystkim na nasileniu aktywności receptorów GABA-ergicznych (głównie GABA-A) oraz hamowaniu receptorów glutaminianergicznych (NMDA).
W wyniku oddziaływania na receptory GABA-A, alkohol zwiększa napływ jonów chlorkowych do komórek nerwowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej i zmniejszenia pobudliwości neuronów. Jednocześnie blokowanie receptorów NMDA hamuje przekaźnictwo pobudzające, co wzmacnia ogólny efekt hamujący w OUN.
Działanie hamujące alkoholu jest zależne od dawki i manifestuje się początkowo rozluźnieniem, zmniejszeniem zahamowań, zaburzeniami koordynacji ruchowej, a przy wyższych stężeniach – upośledzeniem funkcji poznawczych, zaburzeniami mowy, ataksją, a w skrajnych przypadkach depresją oddechową. W kontekście klinicznym istotne jest, że przewlekłe spożywanie alkoholu prowadzi do rozwoju tolerancji na jego działanie hamujące oraz zmian adaptacyjnych w OUN.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Mirtagen 15 mg
Mirtazapina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego, wymagając co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Koedukacja z lekami serotoninergicznymi (m.in. SSRI, tramadol, linezolid, lit, dziurawiec) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Mirtazapina nasila działanie sedatywne benzodiazepin, leków przeciwpsychotycznych, opioidów i antagonistów receptorów H1, a także może wydłużać odstęp QTc w połączeniu z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi i antybiotykami, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Alkohol potęguje depresję OUN, dlatego jego spożycie należy bezwzględnie unikać podczas terapii. W dawce 30 mg/dobę mirtazapina powoduje istotne statystycznie zwiększenie INR u pacjentów na warfarynie, co wymaga monitorowania współczynnika INR.
amitryptylina, antagonista receptora H1, azolowy lek przeciwgrzybiczy, benzodiazepina, błękit metylenowy, cymetydyna, dysfagia, działanie hamujące alkoholu, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klirens mirtazapiny, L-tryptofan, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, mirtazapina, nefazodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, tramadol, tryptan, warfaryna, wartość INR, wenlafaksyna, współczynnik INR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy