wapniejąca choroba zastawki aortalnej

Wapniejąca choroba zastawki aortalnej (CAVD – Calcific Aortic Valve Disease) to postępujący proces patologiczny charakteryzujący się odkładaniem złogów wapniowych w obrębie płatków zastawki aortalnej. Proces ten prowadzi do stopniowego usztywnienia i zwężenia zastawki, co skutkuje upośledzeniem przepływu krwi z lewej komory do aorty.

Etiopatogeneza schorzenia ma charakter wieloczynnikowy i obejmuje procesy zapalne, odkładanie lipidów, stres oksydacyjny oraz aktywną kalcyfikację. Czynniki ryzyka są podobne do miażdżycy i obejmują wiek, płeć męską, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, dyslipidemię oraz palenie tytoniu. U 1-2% pacjentów przyczyną może być wrodzona dwupłatkowa zastawka aortalna.

Choroba w początkowym stadium przebiega bezobjawowo. W miarę postępu zwężenia pojawiają się typowe objawy: duszność wysiłkowa, zawroty głowy, omdlenia, ból w klatce piersiowej oraz zmniejszona tolerancja wysiłku. Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić stopień zwężenia, pole powierzchni zastawki oraz gradient ciśnień przezzastawkowych.

Leczenie wapniejącej choroby zastawki aortalnej w zaawansowanym stadium polega na interwencji zabiegowej – chirurgicznej wymianie zastawki aortalnej (SAVR) lub przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej (TAVI/TAVR). Obecnie nie ma skutecznej farmakoterapii mogącej zahamować lub odwrócić proces wapnienia zastawki, choć trwają badania nad potencjalnym zastosowaniem statyn i inhibitorów PCSK9.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl