inwazyjna drożdżyca

Inwazyjna drożdżyca (kandydoza inwazyjna) jest poważnym zakażeniem grzybiczym, spowodowanym głównie przez grzyby z rodzaju Candida, które wnikają do krwiobiegu i rozprzestrzeniają się do narządów wewnętrznych. Najczęstszym patogenem jest Candida albicans, jednak obserwuje się wzrost częstości zakażeń gatunkami niealbicans, takimi jak C. glabrata, C. parapsilosis, C. tropicalis i C. krusei.

Do czynników ryzyka inwazyjnej drożdżycy należą: immunosupresja, długotrwała antybiotykoterapia, żywienie pozajelitowe, długotrwała hospitalizacja, obecność cewników naczyniowych, zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy brzusznej, ciężkie oparzenia oraz skrajne wartości wieku. Szczególnie narażeni są pacjenci oddziałów intensywnej terapii, chorzy hematologiczni, po przeszczepieniach oraz wcześniaki.

Manifestacje kliniczne inwazyjnej drożdżycy obejmują kandydemię oraz zajęcie narządów, w tym kandydozę wątroby i śledziony, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia, zapalenie płuc, kandydozę układu moczowego oraz zapalenie gałki ocznej. Diagnostyka opiera się na posiewach krwi, badaniach obrazowych oraz oznaczaniu biomarkerów, takich jak mannan, przeciwciała przeciwmannanowe i β-D-glukan.

Leczenie inwazyjnej drożdżycy wymaga szybkiego wdrożenia terapii przeciwgrzybiczej. Lekami pierwszego wyboru są echinokandyny (kaspofungina, anidulafungina, mykafungina), alternatywnie stosuje się flukonazol, worikonazol lub preparaty amfoterycyny B. Istotnym elementem postępowania jest usunięcie potencjalnych źródeł zakażenia, takich jak cewniki naczyniowe. Śmiertelność w przebiegu inwazyjnej drożdżycy pozostaje wysoka i wynosi 30-40%, szczególnie u pacjentów z opóźnionym rozpoznaniem lub niewłaściwym leczeniem.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl