tkanka łączna włóknista

Tkanka łączna włóknista to rodzaj tkanki łącznej właściwej zwartej, charakteryzująca się dużą zawartością włókien kolagenowych, które układają się równolegle tworząc pęczki. Tkanka ta wykazuje wysoką wytrzymałość mechaniczną i niewielką elastyczność, co wynika z dominacji kolagenu typu I, stanowiącego nawet do 90% całkowitej masy białek.

W tkance łącznej włóknistej występuje stosunkowo niewielka liczba komórek, głównie fibroblastów, rozmieszczonych między równolegle ułożonymi wiązkami włókien kolagenowych. Podstawową funkcją fibroblastów jest produkcja i utrzymanie macierzy pozakomórkowej, w tym kolagenu i elastyny. Tkanka ta zawiera także niewielką ilość substancji podstawowej.

Tkankę łączną włóknistą możemy znaleźć w ścięgnach, więzadłach, torebkach stawowych, błonach międzykostnych, powięziach oraz okostnej. Jej główną funkcją jest łączenie mięśni z kośćmi, kości z kośćmi oraz zapewnienie stabilności stawom. Ze względu na ograniczone unaczynienie i unerwienie, procesy regeneracji tej tkanki są powolne, co ma istotne znaczenie kliniczne w przypadku urazów struktur, w których występuje.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl