moczówka nerkowa

Moczówka nerkowa (diabetes insipidus) to rzadkie zaburzenie charakteryzujące się wydalaniem dużych ilości rozcieńczonego moczu (poliuria) oraz nadmiernym pragnieniem (polidypsja). W przeciwieństwie do cukrzycy, nie jest związana z zaburzeniami metabolizmu glukozy.

Patofizjologia moczówki nerkowej polega na zaburzeniach w działaniu wazopresyny (ADH) – hormonu antydiuretycznego odpowiedzialnego za regulację gospodarki wodnej organizmu. Wyróżnia się dwa główne typy: centralną moczówkę nerkową (spowodowaną niedoborem ADH) oraz nefrogenna moczówkę nerkową (wynikającą z niewrażliwości nerek na prawidłowe stężenie ADH).

Diagnostyka obejmuje badania krwi i moczu, test odwodnieniowy oraz test z desmopresyną. W badaniach laboratoryjnych charakterystyczne jest niskie ciężar właściwy moczu (<1.005) oraz hipernatremia. Pacjenci mogą wydalać 3-20 litrów moczu na dobę.

Leczenie zależy od typu moczówki nerkowej. W postaci centralnej stosuje się desmopresynę (analog ADH). W moczówce nerkopochodnej terapia jest bardziej złożona – stosuje się leki moczopędne tiazydowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz dietę niskosodową. Kluczowe jest zapewnienie pacjentom stałego dostępu do wody, aby uniknąć odwodnienia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl