funkcja krwiotwórcza
Funkcja krwiotwórcza odnosi się do procesu produkcji komórek krwi, zwanego hematopoezą, który zachodzi głównie w szpiku kostnym. Jest to kluczowy proces fizjologiczny, odpowiadający za utrzymanie stałej liczby elementów morfotycznych krwi: erytrocytów, leukocytów i trombocytów.
W życiu płodowym hematopoeza rozpoczyna się w woreczku żółtkowym, następnie przenosi się do wątroby i śledziony, by ostatecznie zlokalizować się w szpiku kostnym. U dorosłych hematopoeza zachodzi głównie w szpiku czerwonym kości płaskich (mostka, żeber, kości miednicy) oraz w nasadach kości długich. Zaburzenia funkcji krwiotwórczej mogą prowadzić do różnych schorzeń hematologicznych, takich jak niedokrwistości, białaczki czy trombocytopenie.
Proces hematopoezy jest regulowany przez złożony system cytokin i czynników wzrostu, w tym erytropoetynę (EPO), czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) oraz trombopoetynę (TPO). Te substancje regulujące są produkowane przez różne tkanki organizmu w odpowiedzi na specyficzne bodźce fizjologiczne, jak np. hipoksja tkankowa w przypadku erytropoezy.
Prawidłowa funkcja krwiotwórcza jest niezbędna dla homeostazy organizmu, zapewniając odpowiednie dotlenienie tkanek, obronę immunologiczną oraz prawidłową hemostazę. Diagnostyka zaburzeń funkcji krwiotwórczej obejmuje badania morfologii krwi obwodowej, biopsję szpiku kostnego oraz specjalistyczne badania cytogenetyczne i molekularne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cisplatin – Ebewe
Produkt leczniczy Cisplatin-Ebewe wymaga podawania wyłącznie pod ścisłym nadzorem onkologa z doświadczeniem w chemioterapii przeciwnowotworowej, z regularnym monitorowaniem funkcji nerek, wątroby, hematologii oraz elektrolitów (Ca, Na, K, Mg) w surowicy, wykonywanym co tydzień. Ponowne podanie cisplatyny jest możliwe po uzyskaniu wartości: kreatynina ≤130 µmol/l (1,5 mg/dl), mocznik <25 mg/dl, liczba leukocytów >4000/µl (>4,0 x 10⁹/l), płytek >100 000/µl (100 x 10⁹/l) oraz prawidłowego audiogramu. Ze względu na kumulujące się działanie nefrotoksyczne, ototoksyczne i neurotoksyczne, konieczne jest unikanie kontaktu z urządzeniami zawierającymi aluminium oraz stosowanie odpowiedniego nawodnienia (2 l dożylnie przed podaniem, 2500 ml/m² pc. po infuzji) i ewentualnej diurezy osmotycznej (np. mannitol) w celu utrzymania diurezy ≥100 ml/h. Należy także regularnie oceniać stan neurologiczny i słuch, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszą neuropatią lub po napromienianiu czaszki.
antybiotyk aminoglikozydowy, audiolog, audiometria, bezpłodność, czynność nerek, czynność wątroby, diureza osmotyczna, działanie mutagenne, funkcja krwiotwórcza, jadłowstręt, leczenie przeciwwymiotne, lek cytostatyczny, nefrotoksyczność, neuropatia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, ostra białaczka, ototoksyczność, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, stężenie elektrolitów, szum w uszach, wynaczynienie, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gemcitabine Kabi 38 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku gemcytabiny wykazały istotne działania toksyczne, głównie mielosupresję, obserwowaną u myszy i psów po podaniu wielokrotnym przez okres do 6 miesięcy. Efekt ten był przemijający, zależny od dawki i schematu leczenia, co koreluje z kliniczną mielosupresją u pacjentów. Gemcytabina wykazała również genotoksyczność w testach in vitro (mutacje genów) oraz in vivo (mikrojądra w szpiku kostnym). Brak jest jednak długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy leku. W zakresie wpływu na rozrodczość, u samców myszy stwierdzono przemijającą hipospermatogenezę, natomiast u samic nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek gemcytabiny, działanie genotoksyczne, funkcja krwiotwórcza, glikol propylenowy, hematopoeza, hipospermatogeneza, mielosupresja, mikrojądra szpiku kostnego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, teratogenność, zaburzenia ciąży - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Pleryksafor, będący antagonistą receptora CXCR4, jest stosowany w celu mobilizacji hematopoetycznych komórek macierzystych CD34+ do krwi obwodowej. Mechanizm działania polega na blokowaniu interakcji CXCR4 z jego ligandem SDF-1α (CXCL12), co prowadzi do uwolnienia komórek progenitorowych do krążenia. W badaniach farmakodynamicznych u zdrowych ochotników maksymalna mobilizacja komórek CD34+ po monoterapii pleryksaforem występuje w ciągu 6-9 godzin, a w skojarzeniu z G-CSF utrzymuje się przez 4-18 godzin, z maksymalną odpowiedzią między 10 a 14 godziną. W badaniu u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym wykazano, że stała dawka 20 mg pleryksaforu powoduje 1,43-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-10h = 3991,2) niż dawka 0,24 mg/kg mc. (AUC0-10h = 2792,7), co przekłada się na wyższy wskaźnik osiągnięcia docelowego poziomu ≥ 5 × 10^6 komórek CD34+/kg mc. (60,0% vs 54,8% lokalnie, 63,3% vs 51,6% centralnie). Mediana czasu do osiągnięcia tego poziomu wynosiła 3 dni, a profil bezpieczeństwa był porównywalny w obu grupach.
afereza, antagonizm receptorowy, białaczka, chłoniak nieziarniczy, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, funkcja krwiotwórcza, guz lity, komórki macierzyste, lek immunostymulujący, mielosupresja, mięsak, mięsak Ewinga, mobilizacja komórek macierzystych, nerwiak zarodkowy współczulny, neuroblastoma, pleryksafor, procedura ratunkowa, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, receptor chemokinowy CXCR4, szpiczak mnogi, wszczepienie neutrofilów, zajęcie szpiku kostnego, ziarnica złośliwa, zrębowy czynnik-1α - Leksykon substancji czynnych
Temozolomid – Przedawkowanie
Temozolomid, stosowany głównie w terapii glejaków, wykazuje istotną toksyczność hematologiczną, która jest ściśle zależna od dawki. Dawki klinicznie badane wynosiły 500, 750, 1000 oraz 1250 mg/m² powierzchni ciała podawane w ciągu 5 dni, przy czym każda z nich wiązała się z występowaniem toksyczności hematologicznej ograniczającej możliwość zwiększenia dawki. Ekstremalne przedawkowanie, jak w przypadku dawki 10 000 mg podanej w ciągu 5 dni, prowadziło do ciężkiej pancytopenii, gorączki, niewydolności wielonarządowej i zgonu. Długotrwałe stosowanie temozolomidu powyżej standardowego 5-dniowego schematu, nawet przy zalecanych dawkach, skutkowało przedłużoną mielosupresją, zakażeniami wtórnymi i w niektórych przypadkach śmiercią pacjenta.
czynnik wzrostu komórek krwi, funkcja krwiotwórcza, glejak, gorączka, infekcja oportunistyczna, komórka krwi, leczenie przeciwzakażeniowe, lek cytostatyczny, mielosupresja, morfologia krwi, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór mózgu, ocena hematologiczna, pancytopenia, płytka krwi, przetoczenie krwi, sepsa, szpik kostny, temozolomid, toksyczność hematologiczna, układ hematologiczny, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Pleryksafor, będący odwracalnym antagonistą receptora CXCR4, skutecznie mobilizuje komórki CD34+ do krwi obwodowej poprzez blokowanie interakcji z ligandum SDF-1α (CXCL12). W badaniach farmakodynamicznych u zdrowych ochotników maksymalna mobilizacja komórek CD34+ występowała 6-9 godzin po monoterapii, a w terapii skojarzonej z G-CSF (10 μg/kg mc.) utrzymywała się przez 4-18 godzin, z maksimum między 10. a 14. godziną. Farmakokinetyka wykazała, że stała dawka 20 mg pleryksaforu u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym o masie ciała ≤ 70 kg powodowała 1,43-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-10h = 3991,2 vs 2792,7) i lepszą mobilizację komórek CD34+ (≥ 5 x 10^6/kg) niż dawka 0,24 mg/kg mc., przy podobnym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się stosowanie dawki opartej na masie ciała powyżej 83 kg (0,24 mg/kg).
afereza, chłoniak nieziarniczy, farmakokinetyka i farmakodynamika, funkcja krwiotwórcza, komórka CD34+, komórka macierzysta, lek immunostymulujący, mielosupresja, mięsak Ewinga, mobilizacja komórek CD34+, nerwiak zarodkowy współczulny, pleryksafor, procedura ratunkowa, przeszczep autologiczny, przeszczep hematopoetycznych komórek macierzystych, receptor chemokinowy CXCR4, repopulacja hematopoetyczna, szpiczak mnogi, wszczepienie, wszczepienie neutrofilów, zajęcie szpiku kostnego, ziarnica złośliwa, zrębowy czynnik-1α