napad toniczno-kloniczny uogólniony

Napad toniczno-kloniczny uogólniony, dawniej określany jako grand mal, jest jednym z najpoważniejszych rodzajów napadów padaczkowych, charakteryzującym się gwałtownym początkiem i zaangażowaniem obu półkul mózgowych. Napad ten składa się z dwóch następujących po sobie faz: tonicznej i klonicznej.

W fazie tonicznej dochodzi do nagłego, symetrycznego i długotrwałego skurczu mięśni całego ciała, co powoduje sztywnienie kończyn i tułowia, a często także utratę przytomności. Towarzyszyć temu może szczękościsk, sinica, zatrzymanie oddechu oraz niekiedy krzyk padaczkowy wywołany gwałtownym wypchnięciem powietrza przez skurczone mięśnie klatki piersiowej.

Faza kloniczna następuje bezpośrednio po fazie tonicznej i objawia się rytmicznymi, gwałtownymi skurczami i rozkurczami wszystkich grup mięśniowych. W tym okresie może dojść do przegryzienia języka, mimowolnego oddania moczu, a nawet urazów spowodowanych niekontrolowanymi ruchami. Po napadzie często występuje stan pomroczny, splątanie, senność i bóle mięśni.

Napady toniczno-kloniczne uogólnione wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na ryzyko urazu, przedłużającego się napadu (status epilepticus) oraz nagłej nieoczekiwanej śmierci w padaczce (SUDEP). Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwpadaczkowych, a w przypadku przedłużających się napadów – doraźną interwencję farmakologiczną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl