zapalenie żył obwodowych

Zapalenie żył obwodowych (łac. phlebitis peripherica) to stan zapalny ściany naczynia żylnego, najczęściej dotyczący kończyn dolnych. Schorzenie może przebiegać jako powierzchowne zapalenie żył (thrombophlebitis superficialis) lub głębokie zapalenie żył (thrombophlebitis profunda), przy czym to drugie stanowi poważniejsze zagrożenie dla pacjenta.

Etiologia zapalenia żył obwodowych obejmuje m.in. urazy mechaniczne, zakażenia, choroby nowotworowe, zaburzenia krzepnięcia oraz długotrwałe unieruchomienie. Czynnikami ryzyka są również: otyłość, żylaki kończyn dolnych, ciąża, stosowanie doustnej antykoncepcji oraz zabiegi chirurgiczne. Istotnym jatrogennnym czynnikiem wywołującym jest kaniulacja naczyń żylnych.

Objawy kliniczne obejmują ból, obrzęk, zaczerwienienie skóry nad zajętą żyłą, wyczuwalny twardy, bolesny powrózek żylny oraz podwyższoną temperaturę miejscową. W przypadku zakrzepowego zapalenia żył głębokich może wystąpić objaw Homansa (ból łydki przy grzbietowym zgięciu stopy) oraz obrzęk całej kończyny.

Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, ultrasonografii dopplerowskiej oraz, w wybranych przypadkach, oznaczeniu D-dimerów. Leczenie obejmuje stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwzakrzepowych (heparyna drobnocząsteczkowa, antagoniści witaminy K), kompresjoterapię oraz, w ciężkich przypadkach, hospitalizację i leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl