hiperfosfatemia nerkowa

Hiperfosfatemia nerkowa to zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się podwyższonym stężeniem fosforanów w surowicy krwi, którego przyczyną jest dysfunkcja nerek. W warunkach fizjologicznych nerki odgrywają kluczową rolę w regulacji gospodarki fosforanowej poprzez kontrolę ich wydalania z moczem.

Zaburzenie to występuje najczęściej w przebiegu przewlekłej choroby nerek (PChN), szczególnie w stadium 3-5, gdy filtracja kłębuszkowa (GFR) spada poniżej 60 ml/min/1,73 m². Wraz z postępem niewydolności nerek zmniejsza się wydalanie fosforanów, co prowadzi do ich retencji i wzrostu stężenia w surowicy. Hiperfosfatemia nerkowa stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju wtórnej nadczynności przytarczyc i zaburzeń mineralizacji kostnej.

Konsekwencje hiperfosfatemii nerkowej są poważne i obejmują: kalcyfikację naczyń, zwiększone ryzyko sercowo-naczyniowe, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz rozwój osteodystrofii nerkowej. Długotrwałe utrzymywanie się podwyższonego stężenia fosforanów w surowicy wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością w grupie pacjentów z PChN.

W postępowaniu terapeutycznym stosuje się: modyfikację diety (ograniczenie spożycia produktów bogatych w fosfor), leki wiążące fosforany w przewodzie pokarmowym (związki wapnia, sewelamer, węglan lantanu), oraz w zaawansowanych stadiach PChN – dializoterapię. Celem leczenia jest utrzymanie stężenia fosforanów w surowicy w zakresie wartości referencyjnych, co pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań związanych z zaburzeniami mineralnymi i kostnymi w przebiegu PChN.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
L-tyrozyna – Właściwości farmakodynamiczne

L-tyrozyna, aminokwas endogenny z grupy aromatycznych, pełni kluczową rolę jako prekursor neurotransmiterów katecholaminowych (dopaminy, noradrenaliny, adrenaliny), hormonów tarczycy (tyroksyny, trójjodotyroniny) oraz melaniny. W żywieniu pozajelitowym jest składnikiem preparatów takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (230 mg/1000 ml) oraz Vaminolact (500 mg/1000 ml), gdzie pełni funkcję odżywczą bez specyficznych działań farmakodynamicznych. Optymalne wykorzystanie L-tyrozyny wymaga jednoczesnego podawania wysokoenergetycznych węglowodanów i tłuszczów, co zapewnia prawidłowy metabolizm aminokwasów i ich efektywne wykorzystanie anaboliczne.
aminokwas aromatyczny, aminokwas endogenny, cytokina, dieta ubogobiałkowa, działanie farmakodynamiczne, hiperfosfatemia nerkowa, hormon tarczycy, hormony tarczycy, katecholaminy, komórka dendrytyczna, melanina, metabolizm azotowy, metabolizm komórkowy, niedożywienie, octan glatirameru, osteodystrofia nerkowa, preparat immunomodulujący, proces immunologiczny, przewlekła choroba nerek, stwardnienie rozsiane, synteza białek, wrodzony układ immunologiczny, wtórna nadczynność przytarczyc, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketosteril –

Ketosteril jest preparatem z grupy aminokwasów i ich polipeptydów (kod ATC: V06DD), stosowanym w terapii żywieniowej pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN). Zawiera α-ketoanalogi i α-hydroksyanalogi aminokwasów oraz niezbędne aminokwasy, które po wchłonięciu ulegają transaminacji do odpowiednich aminokwasów, wykorzystując azot z aminokwasów nie-niezbędnych. Mechanizm ten zmniejsza produkcję mocznika i gromadzenie toksycznych metabolitów mocznikowych, co jest kluczowe u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Preparat nie wywołuje hiperfiltracji w pozostałych nefronach, co chroni je przed przeciążeniem i spowalnia progresję PChN. W jednej tabletce znajduje się 36 mg azotu oraz 1,25 mmol (50 mg) wapnia, co ma istotne znaczenie dla kontroli gospodarki wapniowo-fosforanowej i leczenia powikłań takich jak hiperfosfatemia i wtórna nadczynność przytarczyc.
dieta niskobiałkowa, dieta ubogobiałkowa, hiperfiltracja, hiperfosfatemia nerkowa, metabolizm wapniowo-fosforanowy, nefron, niedożywienie, niezbędny aminokwas, osteodystrofia nerkowa, przewlekła choroba nerek, terapia żywieniowa, transaminacja, wtórna nadczynność przytarczyc

hiperfosfatemia nerkowa

Powiązane wpisy

L-tyrozyna – Właściwości farmakodynamiczne

Właściwości farmakodynamiczne – Ketosteril –