zespół Lesch-Nyhana
Zespół Lescha-Nyhana to rzadkie, genetyczne schorzenie metaboliczne związane z mutacją w genie HPRT1, zlokalizowanym na chromosomie X. Charakteryzuje się całkowitym niedoborem enzymu fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRT), co prowadzi do zaburzeń metabolizmu puryn i gromadzenia kwasu moczowego w organizmie.
Klinicznie zespół manifestuje się hiperurykemią i dną moczanową, zaburzeniami neurologicznymi (spastyczność, dystonia, choreoatetoza), opóźnieniem rozwoju psychoruchowego oraz charakterystycznymi zachowaniami autoagresywnymi, w tym samookaleczaniem (najczęściej obgryzaniem warg i palców). Objawy zwykle pojawiają się w pierwszych miesiącach życia, a pełny obraz kliniczny rozwija się do 2-3 roku życia.
Leczenie zespołu Lescha-Nyhana jest objawowe i obejmuje stosowanie allopurynolu do kontroli hiperurykemii, leki przeciwdrgawkowe, miorelaksanty oraz opiekę wielospecjalistyczną. W niektórych przypadkach stosuje się fizyczne ograniczenia ruchomości, aby zapobiec samookaleczeniom. Mimo leczenia, rokowanie jest zwykle niekorzystne, a pacjenci wymagają stałej opieki przez całe życie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allupol 100 mg
Allupol (allopurynol) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku pacjenta, funkcji nerek i wątroby oraz nasilenia choroby. Standardowa dawka początkowa wynosi zwykle 100 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania w zależności od odpowiedzi na leczenie i stężenia moczanów w surowicy. Dawkowanie w zależności od nasilenia choroby wynosi: 100-200 mg/dobę w stanach lekkich, 300-600 mg/dobę w stanach umiarkowanie ciężkich (dawki >300 mg podawane w dawkach podzielonych), oraz 700-900 mg/dobę w stanach ciężkich (zawsze w dawkach podzielonych, nie przekraczających 300 mg jednorazowo). Dawkowanie na masę ciała wynosi 2-10 mg/kg/dobę, a u dzieci poniżej 15 roku życia 10-20 mg/kg/dobę, z maksymalną dawką dobową 400 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy odpowiednio zmniejszyć, a u dializowanych stosować 300-400 mg po każdej dializie, bez dalszych dawek do kolejnego zabiegu. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki i regularne monitorowanie funkcji wątroby.
alkalizacja moczu, allopurynol, białaczka, choroba nowotworowa, dializa nerkowa, dializoterapia, hiperurykemia, hiperurykozuria, intensywny obrót moczanowy, kwas moczowy, leczenie cytotoksyczne, nefropatia moczanowa, nietolerancja leku, niewydolność nerek, okres półtrwania, oksypurynol, retencja, stężenie moczanów, test czynnościowy wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie enzymatyczne, zespół Lesch-Nyhana, złogi ksantyny - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Interakcje
Kwas mykofenolowy (MPA) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na krążenie jelitowo-wątrobowe, takimi jak cholestyramina i węgiel aktywowany, które mogą obniżać AUC MPA poniżej stężenia terapeutycznego, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Leki zobojętniające zawierające magnez i glin zmniejszają AUC MPA o około 37% i Cmax o 25%, dlatego ich długotrwałe stosowanie z MPA nie jest zalecane. Inhibitory pompy protonowej, np. pantoprazol w dawce 40 mg 2x/dobę, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę MPA. W schematach immunosupresyjnych cyklosporyna obniża AUC MPA o około 20%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki, natomiast takrolimus zwiększa AUC MPA o około 19% i zmniejsza AUC MPAG o około 30%, co wskazuje na konieczność ścisłej obserwacji klinicznej przy zmianie inhibitora kalcyneuryny. Acyklowir i gancyklowir konkurują z MPAG o sekrecję kanalikową, co może prowadzić do wzrostu ich stężeń, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania i monitorowanie pacjenta.
acyklowir, cholestyramina, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hepatotoksyczne, farmakokinetyka MPA, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, gancyklowir, glukuronid kwasu mykofenolowego, immunosupresja, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor pompy protonowej, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek gastroprotekcyjny, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający, mykofenolan mofetylu, niewydolność nerek, pantoprazol, sekrecja kanalikowa, sekwestrant kwasów żółciowych, takrolimus, węgiel aktywowany, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa szczepionka atenuowana - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Prohidna
Febuksostat, składnik produktu leczniczego Prohidna, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na zwiększone ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (1,3 vs 0,3 zdarzeń na 100 pacjentolat w porównaniu do allopurynolu). Badanie CARES wykazało podobną częstość MACE (HR 1,03; 95% CI 0,87–1,23), ale wyższy odsetek zgonów sercowo-naczyniowych w grupie febuksostatu (4,3% vs 3,2%, HR 1,34; 95% CI 1,03-1,73). U pacjentów z umiarkowanym do wysokiego ryzyka zespołu rozpadu guza (TLS) konieczne jest monitorowanie czynności serca. Febuksostat może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Profilaktyka NLPZ lub kolchicyną przez co najmniej 6 miesięcy jest zalecana podczas rozpoczynania terapii, aby zapobiec zaostrzeniom dny moczanowej, które nie powinny być powodem przerwania leczenia.
azatiopryna, choroba układu sercowo-naczyniowego, dna moczanowa, dysfagia, hiperurykemia, kolchicyna, nietolerancja galaktozy, oksydaza ksantynowa, reakcja alergiczna, test wątrobowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności tarczycy, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół DRESS, zespół Lesch-Nyhana, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania, złogi w drogach moczowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allupol
Stosowanie allopurynolu wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym wysypki grudkowo-plamistej, zespołu DRESS oraz ciężkich, zagrażających życiu zespołów Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). W przypadku pojawienia się tych objawów należy natychmiast przerwać terapię i nie wznawiać jej u pacjentów z SJS/TEN lub zespołem nadwrażliwości. Związek między allelem HLA-B*5801 a zwiększonym ryzykiem tych reakcji jest dobrze udokumentowany, szczególnie u pacjentów pochodzenia chińskiego (do 20%), tajskiego (8-15%) i koreańskiego (około 12%). Zaleca się przeprowadzenie badania przesiewowego w tych grupach etnicznych przed rozpoczęciem leczenia, zwłaszcza u osób z przewlekłą chorobą nerek. U nosicieli allelu HLA-B*5801 leczenie allopurynolem powinno być rozważane tylko w sytuacji braku alternatyw, z zachowaniem wzmożonego nadzoru klinicznego.
allel HLA-B*5801, allopurynol, bezobjawowa hiperurykemia, ciężka reakcja nadwrażliwości, diuretyk pętlowy, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, dziedziczna nietolerancja galaktozy, eozynofilia, inhibitor ACE, kamień moczanowy, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niewydolność serca, podwyższony TSH, przewlekła choroba nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności tarczycy, zespół Lesch-Nyhana, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złóg ksantynowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Allospes 100 mg
Allospes (allopurynol) w dawkach 100 mg i 300 mg jest stosowany w celu redukcji produkcji kwasu moczowego i moczanów, co jest kluczowe w leczeniu dny moczanowej, kamicy moczanowej, ostrej nefropatii moczanowej oraz w stanach zwiększonego ryzyka odkładania się kryształów moczanowych, takich jak choroby nowotworowe i zespoły mieloproliferacyjne. Lek znajduje również zastosowanie w zaburzeniach enzymatycznych prowadzących do nadprodukcji moczanów, m.in. w zespole Lescha-Nyhana oraz w specyficznych typach kamicy nerkowej, w tym kamicy z 2,8-dihydroksyadeninowymi kamieniami i nawracającej kamicy wapniowo-szczawianowej z hiperurykozurią. W populacji pediatrycznej Allospes jest wskazany w leczeniu wtórnej hiperurykemii, nefropatii moczanowej związanej z terapią białaczkową oraz w dziedzicznych niedoborach enzymów takich jak fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa i fosforybozylotransferaza adeniny.
allopurynol, amidotransferaza fosforybozylopirofosforanowa, białaczka, choroba spichrzeniowa glikogenu, dna moczanowa, dna samoistna, fosforybozylotransferaza adeninowa, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, glukozo-6-fosfataza, hiperurykemia wtórna, hiperurykozuria, kamica moczanowa, kamica nerkowa, kamica wapniowo-szczawianowa, kwas moczowy, laktoza jednowodna, leczenie cytotoksyczne, nefropatia moczanowa, odkładanie moczanów, ostra nefropatia moczanowa, syntetaza fosforybozylopirofosforanowa, zespół Lesch-Nyhana, zespół mieloproliferacyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allupol
Produkt leczniczy ALLUPOL (allopurynol) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, takich jak wysypka grudkowo-plamista, zespół DRESS, zespół Stevens-Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, a w przypadku wystąpienia objawów należy natychmiast przerwać leczenie. Szczególnie istotne jest unikanie ponownego podawania leku u pacjentów z historią SJS/TEN. Ryzyko tych reakcji jest istotnie zwiększone u nosicieli allelu HLA-B*5801, którego częstość występowania wynosi do 20% w populacji chińskiej (Han), 8-15% w tajskiej, około 12% w koreańskiej oraz 1-2% w japońskiej i europejskiej. Zaleca się wykonanie badania przesiewowego w kierunku HLA-B*5801 przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka oraz u osób z przewlekłą chorobą nerek. U nosicieli tego allelu leczenie allopurynolem jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, przy czym konieczne jest ścisłe monitorowanie i edukacja pacjenta.
allel HLA-B*5801, allopurynol, bezobjawowa hiperurykemia, diuretyki pętlowe, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, DRESS, genotypowanie HLA-B*5801, inhibitory ACE, inhibitory konwertazy angiotensyny, kolchicyna, kolka nerkowa, laktoza jednowodna, lek urykozuryczny, nietolerancja galaktozy, ostry napad dny, podwyższony TSH, przewlekła choroba nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenia czynności nerek, zespół Lesch-Nyhana, zespół nadwrażliwości, zespół Stevens-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złogi ksantynowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu lub mykofenolan mofetylu, wykazuje silne działanie immunosupresyjne poprzez cytostatyczne hamowanie limfocytów B i T. Terapia MPA wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza morfologii krwi (częstotliwość badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu, a następnie raz w miesiącu do końca pierwszego roku), ze względu na ryzyko neutropenii (<1,5 x 10^9/μl) i niedokrwistości, które mogą wymagać przerwania leczenia. Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wirusa BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej przez wirusa JC, a także na ciężki przebieg COVID-19. Ponadto, obserwuje się ryzyko reaktywacji wirusów HBV i HCV, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów z aktywnym zakażeniem. W terapii MPA odnotowano także przypadki hipogammaglobulinemii, aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA) oraz rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i ewentualnej zmiany leczenia.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie immunosupresyjne, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, sód mykofenolanu, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia indukcyjna, teratogenność, węgiel aktywowany, wirus JC, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w terapii immunosupresyjnej, wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych wirusów (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Ryzyko to koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Zaleca się ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz regularne monitorowanie poziomu immunoglobulin, zwłaszcza u pacjentów z nawracającymi infekcjami, ze względu na możliwość hipogammaglobulinemii. W trakcie leczenia należy kontrolować morfologię krwi, szczególnie liczbę granulocytów obojętnochłonnych, z uwzględnieniem neutropenii przy wartości <1,3 x 10³/µl, co może wymagać przerwania terapii. Zgłaszano także przypadki rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższowej choroby płuc i włóknienia, które mogą mieć ciężki przebieg. MMF wykazuje działanie cytostatyczne na limfocyty B i T, co może pogarszać przebieg zakażenia COVID-19.
chłoniak, choroba cytomegalowirusowa, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, hipogammaglobulinemia, IMPDH, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niewydolność szpiku kostnego, odrzucanie przeszczepu, poliomawirus, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelley-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Myfortic
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający mykofenolan sodu, stosowany w terapii immunosupresyjnej, wiąże się z istotnym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii związanej z wirusem BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) z wirusem JC. Ze względu na cytostatyczne działanie na limfocyty B i T, pacjenci mogą doświadczać ciężkiego przebiegu COVID-19. Konieczne jest monitorowanie morfologii krwi (np. neutropenia z ANC < 1,5 x 10³/μl), stężenia immunoglobulin oraz objawów zakażeń, a także unikanie ekspozycji na promieniowanie UV i stosowanie wysokich filtrów przeciwsłonecznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipogammaglobulinemii, rozstrzeni oskrzeli, śródmiąższowych chorób płuc oraz reaktywacji wirusów HBV i HCV. W przypadku nieprawidłowości hematologicznych lub nawracających zakażeń, może być konieczne przerwanie terapii lub zmiana leczenia.
bazyliksymab, bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, chłoniak, cholestyramina, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie cytostatyczne, hipogammaglobulinemia, inhibitor IMPDH, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, limfocyt, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, niedokrwistość, nieprawidłowy obraz krwi, nowotwór skóry, nowotwór złośliwy, odrzucanie przeszczepu, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzeń oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia immunosupresyjna, wada wrodzona, węgiel aktywowany, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Myfortic
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający mykofenolan sodu jako czynny składnik, jest silnym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii skojarzonej, wymagającym ścisłego monitorowania pacjentów. Leczenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych (w tym reaktywacji HBV i HCV) oraz pierwotniakowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nefropatii związanej z wirusem BK, postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej wirusem JC oraz posocznicy. Monitorowanie obejmuje kontrolę morfologii krwi (w tym neutropenii z ANC < 1,5 x 10³/μl i niedokrwistości) oraz stężenia immunoglobulin w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z nawracającymi zakażeniami i hipogammaglobulinemią. Zaleca się także ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowanie kremów z wysokim filtrem w celu zmniejszenia ryzyka nowotworów skóry.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, COVID-19, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie cytostatyczne, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia, neutropenia, niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, nowotwór skóry, nowotwór złośliwy, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzeń oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, węgiel aktywowany, wirus BK, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka