rozstęp mięśni prostych brzucha
Rozstęp mięśni prostych brzucha (diastasis recti abdominis) to stan, w którym dochodzi do rozdzielenia obu mięśni prostych brzucha wzdłuż linii białej (linea alba). Tkanka łączna, która normalnie utrzymuje te mięśnie w bliskiej odległości, ulega rozciągnięciu i staje się cieńsza, co prowadzi do poszerzenia przestrzeni między mięśniami.
Stan ten najczęściej występuje u kobiet w ciąży, gdy rosnąca macica wywiera ciągły nacisk na powłoki brzuszne. Około 60% kobiet doświadcza rozstępu mięśni prostych w trzecim trymestrze lub po porodzie. Inne czynniki ryzyka obejmują ciąże mnogie, powtarzające się ciąże, otyłość, wiek matki powyżej 35 lat oraz duży obwód brzucha niemowlęcia.
Diagnostyka rozstępu opiera się głównie na badaniu klinicznym, podczas którego pacjent wykonuje częściowe uniesienie tułowia z pozycji leżącej. Rozstęp mierzy się w centymetrach lub palcach badającego w trzech miejscach: nad pępkiem, na wysokości pępka i pod pępkiem. Za istotny klinicznie uznaje się rozstęp większy niż 2-2,5 cm szerokości.
Leczenie rozstępu mięśni prostych brzucha obejmuje przede wszystkim fizjoterapię z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie głębokie brzucha, zwłaszcza mięsień poprzeczny brzucha. W przypadkach znacznego rozstępu, połączonego z przepukliną lub dysfunkcjami powłok brzusznych, może być konieczna interwencja chirurgiczna – abdominoplastyka lub operacja naprawcza rozstępu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Naprawa przepukliny pępkowej – Diagnostyka i diagnoza
Przepuklina pępkowa charakteryzuje się uwypukleniem jelit lub tkanki tłuszczowej przez osłabione miejsce w ścianie jamy brzusznej w okolicy pępka. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu fizykalnym, które pozwala na ocenę obecności i odprowadzalności przepukliny (reponibilis). Wskazania do badań obrazowych, takich jak ultrasonografia (USG), tomografia komputerowa (TK) czy rezonans magnetyczny (MRI), obejmują niejasne wyniki badania fizykalnego, otyłość, podejrzenie powikłań (uwięźnięcie, zadzierzgnięcie), planowanie zabiegu chirurgicznego oraz ocenę współistniejących przepuklin i rozstępu mięśni prostych brzucha. USG, jako metoda nieinwazyjna i dynamiczna, wykazuje wysoką czułość w wykrywaniu małych przepuklin, identyfikując je u około 25% dorosłych, podczas gdy MRI cechuje się najwyższą czułością (92%) i swoistością (95%) i jest preferowane w złożonych przypadkach oraz u pacjentów wymagających szczegółowej oceny anatomicznej.
badanie fizykalne, badanie laboratoryjne, badanie obrazowe, ból przewlekły, bolesność palpacyjna, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, jelito, krwiak, marskość wątroby, martwica jelita, morfologia krwi, nawrót przepukliny, niedrożność jelit, operacja laparoskopowa, operacja otwarta, operacja robotyczna, owrzodzenie skóry, przepuklina nadpępkowa, przepuklina odprowadzalna, przepuklina okołopępkowa, przepuklina pępkowa, przepuklina pooperacyjna, przepuklina Spigela, rezonans magnetyczny, rozstęp mięśni prostych brzucha, ściana jamy brzusznej, siatka chirurgiczna, surowiczak, tomografia komputerowa, trudność diagnostyczna, ultrasonografia, uwięźnięcie przepukliny, uwypuklenie, wodobrzusze, worek przepuklinowy, zadzierzgnięcie przepukliny, zakażenie rany - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Diagnostyka i diagnoza
Przepuklina pępkowa (hernia umbilicalis) charakteryzuje się uwypukleniem tkanki przez osłabienie ściany jamy brzusznej w okolicy pępka, najczęściej zawierając jelito lub tkankę tłuszczową. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu fizykalnym, które pozwala ocenić wielkość wrót przepukliny, zawartość worka przepuklinowego oraz możliwość odprowadzenia przepukliny. Wskazane jest wykonanie prób zwiększających ciśnienie wewnątrzbrzuszne (np. próba Valsalvy) w celu uwidocznienia przepukliny. W przypadkach niejednoznacznych lub podejrzenia powikłań stosuje się badania obrazowe: ultrasonografię (USG) – umożliwiającą ocenę wielkości wrót, zawartości przepukliny oraz wykrycie towarzyszących nieprawidłowości, tomografię komputerową (TK) – szczególnie przy podejrzeniu uwięźnięcia, zadzierzgnięcia lub planowaniu leczenia chirurgicznego, oraz rezonans magnetyczny (MRI) – o wysokiej czułości (92%) i specyficzności (95%) w diagnostyce przepuklin ściany brzucha, stosowany w wybranych przypadkach.
badanie fizykalne, badanie palpacyjne, badanie ultrasonograficzne, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, leukocytoza, marskość wątroby, niedrożność jelit, próba Valsalvy, przepuklina nadpępkowa, przepuklina odprowadzalna, przepuklina okołopępkowa, przepuklina pępkowa, przepuklina pooperacyjna, przepuklina Spigela, rezonans magnetyczny, rozstęp mięśni prostych brzucha, tomografia komputerowa, ultrasonografia, uwięźnięcie przepukliny, uwypuklenie, wodobrzusze, zadzierzgnięcie przepukliny