pozorny klirens całkowity
Pozorny klirens całkowity (ang. apparent total clearance) to parametr farmakokinetyczny określający objętość osocza, która zostaje całkowicie oczyszczona z leku w jednostce czasu, wyrażany najczęściej w ml/min lub l/h. Termin „pozorny” wskazuje, że wartość jest obliczana bez uwzględnienia biodostępności leku.
Parametr ten jest szczególnie istotny w przypadku leków podawanych drogą pozajelitową, gdzie oblicza się go jako stosunek dawki leku do pola pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie (AUC). Pozorny klirens całkowity uwzględnia wszystkie drogi eliminacji leku z organizmu, w tym metabolizm wątrobowy, wydalanie nerkowe oraz inne szlaki eliminacji.
W praktyce klinicznej pozorny klirens całkowity wykorzystuje się do dostosowywania dawek leków, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek. Zmniejszenie wartości tego parametru może wskazywać na potrzebę redukcji dawki leku lub wydłużenia odstępów między kolejnymi dawkami, aby zapobiec kumulacji substancji czynnej i wystąpieniu działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lewetyracetam charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z wysoką biodostępnością doustną (~100%) i szybkim osiąganiem stężenia maksymalnego (Cmax) w osoczu po około 1,3 godziny u dorosłych. Po pojedynczej dawce 1000 mg Cmax wynosi około 31 μg/ml, a po wielokrotnym podaniu 1000 mg dwa razy na dobę wzrasta do 43 μg/ml. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (<10%) oraz objętość dystrybucji 0,5-0,7 l/kg, zbliżoną do całkowitej objętości wody ustrojowej. Metabolizm lewetyracetamu jest minimalny, głównie przez enzymatyczną hydrolizę grupy acetamidowej, niezaangażowaną wątrobowych izoenzymów cytochromu P450, co ogranicza potencjał interakcji lekowych. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 7±1 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (95% dawki w moczu), z klirensem całkowitym około 0,96 ml/min/kg i silną korelacją z klirensem kreatyniny.
analiza farmakokinetyczna, bezmocz, biodostępność, cytochrom P450, dializa, doustne środki antykoncepcyjne, farmakokinetyka lewetyracetamu, filtracja kłębuszkowa, glukuronylotransferaza, hydroksylacja pierścienia, hydroliza grupy acetamidowej, indukcja enzymatyczna, induktory enzymów, klirens całkowity, klirens nerkowy, leki przeciwpadaczkowe, metabolizm lewetyracetamu, monitorowanie stężenia leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania eliminacji, pozorny klirens całkowity, przemiana enancjomeryczna, przenikanie przez bariery biologiczne, reabsorpcja kanalikowa, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wydalanie nerkowe, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Lewetyracetam, substancja czynna Vetira, wykazuje liniowy i przewidywalny profil farmakokinetyczny z niemal 100% biodostępnością po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem stężenia maksymalnego (Cmax) w osoczu po około 1,3 godziny. Po pojedynczej dawce 1000 mg Cmax wynosi około 31 μg/ml, a po dawce wielokrotnej 1000 mg dwa razy na dobę wzrasta do 43 μg/ml. Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (<10%) i objętością dystrybucji 0,5-0,7 l/kg. Metabolizm lewetyracetamu jest minimalny, głównie przez hydrolizę enzymatyczną do nieaktywnego metabolitu ucb L057, bez udziału cytochromu P450, co ogranicza potencjał interakcji lekowych. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 7±1 godzin, a klirens całkowity 0,96 ml/min/kg, z dominującym wydalaniem nerkowym (95% dawki). U osób starszych okres półtrwania wydłuża się do 10-11 godzin, głównie z powodu zmniejszonej funkcji nerek.
biodostępność, cytochrom P450, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glukuronylotransferaza, hydroksylacja pierścienia pirolidynowego, hydroksylaza epoksydowa, hydroliza enzymatyczna, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens lewetyracetamu, klirens nerkowy, kwas walproinowy, leki przeciwpadaczkowe, lewetyracetam, metabolit ucb L057, monitoring stężenia leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, padaczka, pozorny klirens całkowity, profil farmakokinetyczny, reabsorpcja kanalikowa, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, Vetira, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności wątroby
