farmakokinetyka lewetyracetamu

Farmakokinetyka lewetyracetamu charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1-1,5 godziny. Biodostępność leku wynosi niemal 100%, a spożycie pokarmu nie wpływa istotnie na stopień wchłaniania, choć może nieznacznie opóźnić osiągnięcie stężenia maksymalnego.

Lewetyracetam wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (poniżej 10%), co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych na tym poziomie. Objętość dystrybucji wynosi około 0,5-0,7 l/kg, co sugeruje, że lek dystrybuowany jest głównie w wodzie ustrojowej.

Metabolizm lewetyracetamu jest wyjątkowo prosty – około 25% dawki podlega enzymatycznej hydrolizie grupy acetamidowej do nieaktywnych metabolitów. Co istotne, lek nie jest metabolizowany przez układ cytochromu P450, co dodatkowo zmniejsza ryzyko interakcji lekowych.

Eliminacja lewetyracetamu zachodzi głównie przez nerki – około 66% dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem. Okres półtrwania u dorosłych wynosi 6-8 godzin i może ulec wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek, co wymaga dostosowania dawki. Klirens leku jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl