parametry elektrofizjologiczne serca
Parametry elektrofizjologiczne serca odnoszą się do mierzalnych właściwości związanych z przewodzeniem impulsów elektrycznych w sercu. Obejmują one przewodnictwo, refrakcję, automatyzm oraz odległość przewodzenia impulsu przez różne części układu bodźcoprzewodzącego.
Podstawowe parametry elektrofizjologiczne obejmują: czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego (PQ), czas przewodzenia śródkomorowego (HV), czas przewodzenia wewnątrzprzedsionkowego (PA), czas refrakcji bezwzględnej i względnej oraz próg pobudliwości. Pomiary te są kluczowe podczas diagnostycznych badań elektrofizjologicznych, które pozwalają zidentyfikować zaburzenia rytmu serca oraz ocenić skuteczność terapii antyarytmicznej.
Zaburzenia parametrów elektrofizjologicznych serca mogą prowadzić do różnych form arytmii, takich jak tachykardie nadkomorowe, trzepotanie i migotanie przedsionków, tachykardie komorowe czy bloki przewodzenia. Zmiany tych parametrów mogą być spowodowane chorobami strukturalnymi serca, zaburzeniami elektrolitowymi, działaniem leków oraz zaburzeniami autonomicznego układu nerwowego.
Nowoczesne techniki mapowania elektroanatomicznego pozwalają na trójwymiarową wizualizację przewodzenia elektrycznego w sercu, co znacząco zwiększa precyzję oceny parametrów elektrofizjologicznych i efektywność zabiegów ablacji. Pomiary te są niezbędne w kwalifikacji pacjentów do implantacji urządzeń jak stymulatory, kardiowertery-defibrylatory czy urządzenia do terapii resynchronizującej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rilmenidine Grindeks 1 mg
Rylmenidyna, będąca agonistą receptorów imidazolinowych (I1) o kodzie ATC C02AC06, wykazuje selektywne działanie hipotensyjne poprzez modulację ośrodkowych ośrodków wazomotorycznych w rdzeniu przedłużonym oraz działanie obwodowe. W badaniach na zwierzętach z wrodzonym nadciśnieniem tętniczym potwierdzono zależność efektu hipotensyjnego od dawki, przy czym neurofarmakologiczne efekty alfa-2-agonistów pojawiają się dopiero przy dawkach przekraczających dawkę przeciwnadciśnieniową. W badaniach klinicznych u ludzi rylmenidyna w dawkach terapeutycznych 1 mg raz na dobę lub 2 mg na dobę (w dwóch dawkach podzielonych) skutecznie obniża ciśnienie tętnicze skurczowe i rozkurczowe, niezależnie od pozycji ciała, z efektem utrzymującym się przez 24 godziny, także podczas wysiłku fizycznego. Długoterminowe stosowanie nie prowadzi do rozwoju tolerancji.
akcja serca, alfa-2-agonista, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca insulinoniezależna, cukrzyca insulinozależna, działania niepożądane, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, frakcja filtracyjna, gospodarka lipidowa, kurczliwość serca, nadciśnienie tętnicze, opór obwodowy, ośrodek wazomotoryczny, parametry elektrofizjologiczne serca, pojemność wyrzutowa serca, przepływ nerkowy, przesączanie kłębuszkowe, rdzeń przedłużony, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor imidazolinowy, retencja sodu, stres ortostatyczny, tolerancja lekowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sotalol Aurovitas 160 mg
Sotalol chlorowodorek, substancja czynna leku Sotalol Aurovitas, wykazuje unikalny, podwójny mechanizm działania jako niewybiórczy beta-adrenolityk (klasa II) oraz lek przeciwarytmiczny klasy III. Blokuje receptory β₁ i β₂ bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, jednocześnie przedłużając czas trwania potencjału czynnościowego serca. Elektrofizjologicznie sotalol zmniejsza częstość rytmu serca, wydłuża odstęp PQ oraz okres refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym, a także wydłuża odstępy QT i QTc bez wpływu na szerokość zespołów QRS. Działanie to obejmuje przedłużenie refrakcji w przedsionkach, komorach oraz dodatkowych drogach przewodzenia, co stanowi podstawę jego skuteczności w terapii tachyarytmii nadkomorowych i komorowych.
aktywność sympatykomimetyczna, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, automatyzm serca, depolaryzacja komór, dodatkowa droga przewodzenia, dysfunkcja lewej komory, działanie hemodynamiczne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe dodatnie, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwarytmiczne, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, nadciśnienie tętnicze, odstęp PQ, odstęp QT, odstęp QTc, parametry elektrofizjologiczne serca, potencjał czynnościowy serca, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, receptor β1, receptor β2, repolaryzacja mięśnia sercowego, sotalol chlorowodorek, tachyarytmia nadkomorowa, zaburzenie rytmu serca, zespół QRS