zakażenie stawowe

Zakażenie stawowe (artretyzm septyczny) to stan zapalny stawu wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze – najczęściej bakterie, rzadziej grzyby lub wirusy. Najczęstszymi patogenami wywołującymi zakażenia stawowe są gronkowce (Staphylococcus aureus), paciorkowce oraz pałeczki Gram-ujemne, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością.

Mikroorganizmy mogą przedostać się do stawu drogą krwiopochodną (najczęściej), poprzez bezpośrednie wprowadzenie (urazy, iniekcje dostawowe, zabiegi operacyjne) lub przez ciągłość z sąsiedniego ogniska zapalnego (np. zapalenie kości). Szczególnie narażone są stawy kolanowe, biodrowe i barkowe, choć zakażenie może dotyczyć każdego stawu.

Objawy kliniczne zakażenia stawowego obejmują silny ból, obrzęk, zaczerwienienie, ograniczenie ruchomości stawu oraz podwyższoną temperaturę ciała. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma nakłucie stawu z pobraniem płynu stawowego do badania mikrobiologicznego oraz oznaczenia parametrów zapalnych (liczba leukocytów, poziom białka, stężenie glukozy).

Leczenie zakażenia stawowego wymaga pilnej interwencji i obejmuje drenaż stawu (punkcyjny lub operacyjny), antybiotykoterapię celowaną (po uzyskaniu wyniku posiewu) lub empiryczną. Opóźnienie w rozpoczęciu terapii może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia chrząstki stawowej, a w konsekwencji do rozwoju artrozy i trwałego upośledzenia funkcji stawu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cefazolin Noridem 2 g

Cefazolina, cefalosporyna I generacji, podawana jest wyłącznie pozajelitowo, co determinuje jej farmakokinetykę. Po podaniu domięśniowym dawki 500 mg maksymalne stężenia w surowicy osiągają 20-40 μg/ml po około 1 godzinie, a dawka 1 g podana dożylnie generuje stężenia 37-63 μg/ml. W ciągłym wlewie dożylnym stabilne stężenie wynosi około 28 μg/ml. Po dożylnym podaniu 1 g obserwuje się szybki spadek stężenia z 188,4 μg/ml po 5 minutach do 16,5 μg/ml po 4 godzinach. Cefazolina wiąże się z białkami osocza w 70-86%, a jej objętość dystrybucji wynosi około 11 l/1,73 m², co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Lek przenika do żółci, osiągając tam wyższe stężenia niż w surowicy u pacjentów bez niedrożności przewodów żółciowych, natomiast w przypadku niedrożności stężenia w żółci są niższe. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone (0-0,4 μg/ml), ale cefazolina dobrze penetruje błonę maziową stawów, osiągając stężenia porównywalne do surowiczych, co jest istotne w leczeniu zakażeń stawowych.
błona maziowa, brak metabolizmu, cefalosporyna I generacji, cefazolina, filtracja kłębuszkowa, klirens nerkowy, niedrożność przewodów żółciowych, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, przenikanie do żółci, stężenie w surowicy, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wlew dożylny, wydalanie nerkowe, zaburzenie funkcji nerek, zakażenie stawowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Demezon 4 mg/ml

Decyzja o zastosowaniu deksametazonu wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań, które różnią się w zależności od drogi podania i sytuacji klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksametazon fosforan lub substancje pomocnicze (sodu edetynian, glikol propylenowy, sodu chlorek, sodu wodorotlenek). W przypadku ostrych stanów zagrażających życiu, krótkotrwałe leczenie (24-36 godzin) jest dopuszczalne, gdyż przeciwwskazania są wówczas względne. Należy unikać stosowania u pacjentów z układowymi zakażeniami bez równoczesnej terapii przeciwzakaźnej, gdyż glikokortykosteroidy mogą nasilać infekcję przez immunosupresję. Podanie domięśniowe jest przeciwwskazane u chorych z samoistną plamicą małopłytkową ze względu na ryzyko krwawień.
bakteryjne zapalenie stawów, deksametazon, deksametazonu fosforan, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, iniekcja domięśniowa, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, leczenie przeciwzakażeniowe, leczenie przyczynowe, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na substancję czynną, neuropatyczna artropatia, niestabilność stawowa, odpowiedź immunologiczna, płytki krwi, podanie dostawowe, podanie nasiękowe, pozanaczyniowa martwica kości, roztwór do wstrzykiwań, samoistna plamica małopłytkowa, skaza krwotoczna, stan zagrażający życiu, staw Charcota, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie stawowe, zakażenie układowe, zerwanie ścięgna, zwapnienie okołostawowe

zakażenie stawowe

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Cefazolin Noridem 2 g

Przeciwwskazania – Demezon 4 mg/ml