staw Charcota

Staw Charcota, znany również jako neuroartropatia Charcota, to poważne powikłanie dotyczące stawów stopy i kostki, występujące głównie u pacjentów z neuropatią cukrzycową. Charakteryzuje się postępującą destrukcją kości i stawów, prowadzącą do deformacji, niestabilności oraz zaburzeń funkcji stóp.

Patofizjologia stawu Charcota obejmuje dwa główne mechanizmy: neurotroficzny (związany z zaburzeniami unerwienia) oraz neurotraumatyczny (wynikający z powtarzających się mikrourazów przy braku czucia bólu). W wyniku tych procesów dochodzi do wzmożonego przepływu krwi, resorpcji kości oraz osłabienia struktur stawowych.

Klinicznie staw Charcota manifestuje się początkowo jako obrzęknięta, zaczerwieniona i ciepła stopa, często bez towarzyszącego bólu ze względu na neuropatię. W ostrej fazie temperatura skóry nad zajętym stawem może być wyższa o 2-6°C w porównaniu ze stroną przeciwną. W fazie przewlekłej dochodzi do wyraźnych deformacji stopy, najczęściej typu „kołyski” (rocker-bottom foot).

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: RTG (uwidaczniające destrukcję kości, zwichnięcia i przemieszczenia stawów), rezonans magnetyczny (oceniający zmiany w tkankach miękkich, obrzęk szpiku kostnego), scyntygrafię kości (pomocną w fazie ostrej) oraz badanie densytometryczne. Kluczowe jest różnicowanie z osteomyelitis, zwłaszcza w przypadku współistniejących owrzodzeń.

Leczenie stawu Charcota polega na odciążeniu kończyny (unieruchomienie w gipsie lub ortezie), kontroli cukrzycy, profilaktyce owrzodzeń oraz zapobieganiu dalszym deformacjom. W wybranych przypadkach stosuje się leczenie operacyjne, obejmujące stabilizację wewnętrzną lub zewnętrzną, artrodezę lub osteotomię korekcyjną. Bisfosfoniany mogą być stosowane w celu zmniejszenia resorpcji kości w fazie ostrej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl