samoistna plamica małopłytkowa

Samoistna plamica małopłytkowa (ITP, immune thrombocytopenia) to nabyta choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się izolowaną małopłytkowością (poniżej 100 x 10^9/L) przy braku innych przyczyn lub chorób mogących powodować trombocytopenię. W patogenezie kluczową rolę odgrywa obecność autoprzeciwciał skierowanych przeciwko glikoproteinom błonowym płytek krwi, co prowadzi do ich przyspieszonego niszczenia przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego, głównie w śledzionie.

Obraz kliniczny ITP jest zróżnicowany – od bezobjawowego przebiegu do ciężkiej skazy krwotocznej z krwawieniami śluzówkowymi, wybroczynami i wylewami podskórnymi. Ryzyko krwawień wzrasta przy spadku liczby płytek poniżej 20-30 x 10^9/L. Choroba może mieć charakter ostry (do 3 miesięcy), przetrwały (3-12 miesięcy) lub przewlekły (powyżej 12 miesięcy). U dorosłych dominuje postać przewlekła, natomiast u dzieci częściej występuje postać ostra z tendencją do samoistnych remisji.

Diagnostyka ITP opiera się na wykluczeniu innych przyczyn małopłytkowości. Podstawą rozpoznania jest badanie morfologii krwi obwodowej z rozmazem, badania biochemiczne oraz ocena szpiku kostnego (wskazana u pacjentów powyżej 60 roku życia oraz przy nietypowym obrazie klinicznym). Leczenie pierwszego rzutu obejmuje kortykosteroidy, dożylne immunoglobuliny lub immunoglobulinę anty-D. W leczeniu drugiej linii stosuje się agonistów receptora trombopoetyny, rytuksymab lub splenektomię.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl