Właściwości farmakodynamiczne
Octagam 10% 100 mg/ml

Octagam 10% to immunoglobulina G (IgG) do podawania dożylnego, zawierająca podklasy IgG w naturalnych proporcjach (IgG1 ~60%, IgG2 ~32%, IgG3 ~7%, IgG4 ~1%) oraz maksymalnie 400 µg/ml IgA, pozyskiwana z osocza ponad 1000 dawców. W badaniu III fazy u 116 pacjentów z samoistną plamicą małopłytkową (ITP) podawano dawkę 1 g/kg mc./dzień przez 2 dni, uzyskując 80% odsetek odpowiedzi klinicznej (95% CI: 73-87%), z medianą czasu do odpowiedzi 2 dni. Szybkość infuzji do 0,12 ml/kg mc./min była dobrze tolerowana, a zdarzenia niepożądane (55% pacjentów) miały łagodny lub umiarkowany przebieg, najczęściej ból głowy, tachykardię i gorączkę. Nie odnotowano hemolizy. W retrospektywnym badaniu u pacjentów z przewlekłą zapalną polineuropatią demielinizacyjną (CIDP) leczenie Octagam 5% skutkowało istotną poprawą w skali ONLS u 41,7% pacjentów nieleczonych wcześniej IVIg, z niższą skutecznością u osób powyżej 65. roku życia.

Właściwości farmakodynamiczne Octagam 10%

Octagam 10% należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej surowice odpornościowe i immunoglobuliny, a dokładniej immunoglobuliny normalne ludzkie przeznaczone do podawania donaczyniowego (kod ATC: J06BA02). Produkt zawiera głównie immunoglobulinę G (IgG) o szerokim spektrum działania przeciwciał przeciwko czynnikom zakaźnym, odzwierciedlając przeciwciała IgG występujące w normalnej populacji.1

Skład i charakterystyka produktu

Octagam 10% jest wytwarzany z pulowanego osocza pochodzącego od ponad 1000 dawców. Zawiera podklasy immunoglobuliny G w proporcjach ściśle odpowiadających naturalnym proporcjom występującym w ludzkim osoczu. Rozkład podklas IgG w produkcie przedstawia się następująco: IgG1 – około 60%, IgG2 – około 32%, IgG3 – około 7% oraz IgG4 – około 1%. Maksymalna zawartość IgA w produkcie wynosi 400 mikrogramów/ml.23

Mechanizm działania

Odpowiednie dawki Octagam 10% mogą przywrócić nieprawidłowo niskie stężenia immunoglobulin G do prawidłowych wartości, co jest kluczowe w leczeniu substytucyjnym. Mechanizm działania w przypadku wskazań innych niż leczenie substytucyjne nie jest jednak w pełni wyjaśniony.4

Skuteczność kliniczna w różnych wskazaniach

Samoistna (immunologiczna) plamica małopłytkowa

Skuteczność i bezpieczeństwo Octagam 10% u pacjentów z samoistną (immunologiczną) plamicą małopłytkową (ITP) zostały zbadane w prospektywnym, otwartym, wieloośrodkowym badaniu III fazy. Produkt podawano w infuzji przez dwa kolejne dni w dawce 1 g/kg mc./dzień, a pacjentów obserwowano przez 21 dni oraz podczas wizyty kontrolnej w 63 dniu po infuzji.5

W badaniu uczestniczyło 116 pacjentów, w tym 66 z przewlekłym ITP i 49 nowo zdiagnozowanych pacjentów. Jeden pacjent, błędnie zakwalifikowany jako chory na ITP, został wykluczony z analizy skuteczności. Ogólny odsetek odpowiedzi klinicznej wynosił 80% (95% przedział ufności: 73-87%), przy czym wartości były podobne zarówno w grupie pacjentów z przewlekłym ITP (82%), jak i w grupie nowo zdiagnozowanych pacjentów (78%). Mediana czasu do uzyskania odpowiedzi płytkowej u pacjentów reagujących na leczenie wynosiła 2 dni (zakres 1-6 dni).6

Podczas badania stosowano medianę maksymalnej szybkości infuzji wynoszącą 0,12 ml/kg mc./min (średnia 0,10 ml/kg mc./min) w grupie pacjentów z maksymalną dopuszczalną szybkością infuzji 0,12 ml/kg mc./min (n=90).7

W zakresie bezpieczeństwa, u 55% pacjentów wystąpiły zdarzenia niepożądane związane z produktem, o podobnej częstości w obu kohortach. Wszystkie były łagodne lub umiarkowane i ustąpiły całkowicie. Najczęściej zgłaszano ból głowy, zwiększenie częstości akcji serca (zgłaszano nawet niewielkie zmiany o >10 uderzeń/min) oraz gorączkę. 10 uderzeń/min) i gorączka.”>8

Zdarzenia niepożądane związane z infuzją produktu (podczas lub w ciągu 1 godziny od infuzji) wystąpiły u 28% pacjentów przy szybkości ≤ 0,08 ml/kg mc./min, natomiast przy szybkości 0,12 ml/kg mc./min odsetek ten wynosił tylko 11%. Nie odnotowano przypadków hemolizy związanej z badanym produktem. Z wyjątkiem jednego pacjenta, nie stosowano premedykacji mającej na celu złagodzenie nietolerancji związanej z infuzją.9

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna

W retrospektywnym badaniu analizowano dane 46 pacjentów z przewlekłą zapalną polineuropatią demielinizacyjną (CIDP) leczonych produktem Octagam 5%. Analiza skuteczności objęła 24 pacjentów, podzielonych na dwie grupy: 11 pacjentów wcześniej nieleczonych (grupa 1) oraz 13 pacjentów, którzy nie otrzymywali immunoglobulin przez co najmniej 12 tygodni przed rozpoczęciem terapii Octagam 5% (grupa 2). Dodatkowo wyodrębniono grupę 3, składającą się z 13 pacjentów wcześniej leczonych immunoglobulinami (w ciągu 12 tygodni przed rozpoczęciem podawania Octagam 5%).10

Leczenie uznawano za skuteczne, jeżeli wynik w ogólnej skali zaawansowania neuropatii (ONLS, Overall Neuropathy Limitations Scale) uległ zmniejszeniu o przynajmniej jeden punkt w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. W grupach 1 i 2 istotne zmniejszenie punktacji zaobserwowano u 41,7% pacjentów (p=0,02). Tylko 3 z 13 pacjentów (23,08%) w grupie 3 (wcześniej leczeni IVIg) wykazało poprawę w skali ONLS, natomiast stan 10 pacjentów pozostał stabilny. Należy zauważyć, że u pacjentów wcześniej leczonych IVIg nie oczekiwano wyraźnej poprawy w skali ONLS.11

Średnia wieku badanych pacjentów wynosiła 65 lat, co stanowiło wartość wyższą niż w innych badaniach CIDP. Zaobserwowano, że u pacjentów powyżej 65. roku życia wskaźnik odpowiedzi na leczenie był niższy niż u pacjentów młodszych, co jest zgodne z danymi publikowanymi w literaturze.12

Zapalenie skórno-mięśniowe

Skuteczność i bezpieczeństwo Octagam 10% u pacjentów z zapaleniem skórno-mięśniowym (DM) oceniano w prospektywnym, randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby. Badanie objęło 95 dorosłych pacjentów (średnia wieku 53 lata, zakres 22-79 lat; 75% kobiet). W pierwszym 16-tygodniowym okresie uczestnicy otrzymywali 2 g/kg mc. Octagam 10% lub placebo co 4 tygodnie przez 4 cykle infuzji.13

Pacjenci mogli kontynuować stosowanie wcześniej przyjmowanych leków na DM (maksymalnie do 20 mg/dobę równowartości prednizonu dla kortykosteroidów), jeśli otrzymywali je w stabilnej dawce przed włączeniem do badania. Podczas pierwszego okresu badania dawkowanie jednocześnie stosowanych leków musiało pozostać na niezmienionym poziomie. Około 93% uczestników otrzymywało kortykosteroidy, z czego około 50% w dawce ≤10 mg/dobę równowartości prednizonu.14

Głównym punktem końcowym oceny skuteczności był odsetek pacjentów wykazujących odpowiedź, definiowaną jako poprawę o ≥20 punktów w wyniku całkowitej poprawy (TIS, Total Improvement Score) w 16. tygodniu. Wyniki wykazały istotnie wyższy odsetek odpowiedzi w grupie Octagam 10% w porównaniu z placebo (78,72% vs 43,75%; różnica: 34,97% [95% CI: 16,70; 53,24; p=0,0008]).15

Wynik całkowitej poprawy – Odsetek pacjentów wykazujących odpowiedź w 16. tygodniu
Analiza Octagam 10% N=47 Placebo N=48 Różnica Octagam 10% – placebo
Pierwotna (co najmniej minimalna poprawa)
Liczba (%) pacjentów wykazujących odpowiedź
37 (78,72%) 21 (43,75%) Różnica w odsetku odpowiedzi: 34,97
[95% CI]: [16,70; 53,24]
wartość p: 0,0008
Wtórna – Co najmniej umiarkowana poprawa
Liczba (%) pacjentów wykazujących odpowiedź
32 (68,09%) 11 (22,92%) Różnica w odsetku odpowiedzi: 45,17
[95% CI]: [27,31; 63,03]
wartość p: <0,0001
Wtórna – Co najmniej duża poprawa
Liczba (%) pacjentów wykazujących odpowiedź
15 (31,91%) 4 (8,33%) Różnica w odsetku odpowiedzi: 23,58
[95% CI]: [8,13; 39,03]
wartość p: 0,0062

Analizowano również stopnie poprawy stanu pacjentów, definiując „co najmniej umiarkowaną poprawę” jako wzrost o 40 punktów w skali TIS, a „co najmniej dużą poprawę” jako wzrost o 60 punktów. W ocenie uwzględniano sześć głównych parametrów (Core Set Measures, CSM): ręczne badanie mięśni (Manual Muscle Testing, MMT-8), globalną aktywność choroby w ocenie lekarza (Physician Global Disease Activity, GDA), pozamięśniową aktywność choroby, GDA w ocenie pacjenta, kwestionariusz oceny stanu zdrowia (Health Assessment Questionnaire, HAQ) oraz stężenie enzymów mięśniowych.16

W 24-tygodniowym otwartym przedłużeniu badania 91 uczestników otrzymało kolejne 6 cykli infuzji Octagam 10% co 4 tygodnie. W tym okresie dopuszczalne było zmniejszenie dawki jednocześnie przyjmowanego leczenia immunosupresyjnego, a u 15% uczestników możliwe było stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidów.17

Odpowiedź kliniczna obserwowana w grupie Octagam 10% w pierwszym okresie utrzymywała się do 40. tygodnia dla wszystkich punktów końcowych oceny skuteczności. Co istotne, u pacjentów z grupy placebo, którzy przeszli do leczenia Octagam 10% w przedłużeniu badania, zaobserwowano podobną odpowiedź.18

Wynik całkowitej poprawy – Odsetek pacjentów wykazujących odpowiedź w 40. tygodniu
Odpowiedź w oparciu o TIS w 40. tygodniu Octagam 10% Placebo/Octagam 10% Łącznie
Co najmniej minimalna poprawa
Liczba (%) pacjentów wykazujących odpowiedź
32/45 (71,11%) 32/46 (69,57%) 64/91 (70,33%)
95% CI 57,87; 84,35 56,27; 82,86 60,94; 79,72

W zakresie bezpieczeństwa, podczas całego badania podano łącznie 664 cykle infuzji Octagam 10%. U 62 uczestników (65,3%) wystąpiły 282 zdarzenia niepożądane pojawiające się w trakcie leczenia, które uznano za związane z badanym lekiem. Większość z nich (207/282) miała łagodne nasilenie. W trakcie badania żaden pacjent nie spełnił kryteriów hemolizy wewnątrznaczyniowej.19

W trakcie badania zmodyfikowano protokół, zmniejszając maksymalną dopuszczalną szybkość infuzji z 0,12 ml/kg mc./min do 0,04 ml/kg mc./min. Analiza wykazała, że skorygowana pod względem ekspozycji częstość występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych była konsekwentnie mniejsza po wprowadzeniu tej zmiany (1,54 na 100 pacjento-miesięcy przed zmniejszeniem szybkości i 0,54 po zmniejszeniu dla całego badania). W związku z tym u pacjentów z DM z czynnikami ryzyka zaleca się stosowanie możliwie najniższej szybkości infuzji.20

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono specjalnych badań z produktem Octagam 10% w populacji pediatrycznej, jednak dostępne są dane z otwartego badania prospektywnego III fazy z produktem Octagam 5% prowadzonego u 17 dzieci i nastolatków (mediana wieku 14 lat, zakres 10,5-16,8 lat) z pierwotnymi niedoborami odporności. Leczenie pacjentów trwało 6 miesięcy.21

Skuteczność kliniczna w tej grupie pacjentów była zadowalająca, co potwierdzała niska liczba dni z infekcją lub gorączką oraz niewielka liczba dni nieobecności w szkole. Rodzaj i nasilenie infekcji były porównywalne do tych obserwowanych w zdrowej populacji. Co ważne, nie zaobserwowano ostrych infekcji prowadzących do hospitalizacji. Warto również podkreślić, że liczba epizodów infekcyjnych była niższa, gdy stężenie IgG w osoczu utrzymywano na poziomie około 6 g/l w porównaniu do stężenia około 4 g/l.22

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl