zaburzenia postrzegania kolorów

Zaburzenia postrzegania kolorów to grupa schorzeń, które wpływają na zdolność pacjenta do rozróżniania określonych barw lub ich kombinacji. Najczęstszą formą jest ślepota barw, zwana również daltonizmem, która ma podłoże genetyczne i jest dziedziczona recesywnie w sprzężeniu z chromosomem X, co tłumaczy wyższą częstość występowania u mężczyzn (około 8%) niż u kobiet (0,5%).

Zaburzenia te klasyfikuje się w zależności od typu uszkodzonych fotoreceptorów: protanopia (brak czopków wrażliwych na czerwień), deuteranopia (brak czopków wrażliwych na zieleń), tritanopia (brak czopków wrażliwych na barwę niebieską) oraz achromatopsja (całkowity brak widzenia barwnego). Oprócz form wrodzonych, zaburzenia widzenia barwnego mogą być również nabyte w wyniku chorób siatkówki, nerwu wzrokowego, niektórych chorób ogólnoustrojowych (np. cukrzyca) lub działania leków.

Diagnostyka zaburzeń postrzegania kolorów obejmuje testy przesiewowe (np. tablice Ishihary), testy sortowania kolorów (np. test Farnswortha-Munsella) oraz bardziej zaawansowane badania elektrofizjologiczne. Chociaż nie ma skutecznego leczenia genetycznie uwarunkowanych zaburzeń widzenia barwnego, pacjenci mogą korzystać ze specjalnych filtrów, soczewek kontaktowych lub aplikacji mobilnych ułatwiających rozróżnianie kolorów. W przypadku form nabytych, leczenie skupia się na chorobie podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl