zaburzenia ostrości widzenia

Zaburzenia ostrości widzenia to szeroki termin obejmujący różnorodne stany, w których pacjent doświadcza pogorszenia zdolności do wyraźnego widzenia. Mogą one występować nagle lub rozwijać się stopniowo i dotyczyć jednego lub obu oczu. Do najczęstszych przyczyn należą wady refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm), zaćma, jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej, retinopatia cukrzycowa oraz choroby neurologiczne.

Diagnostyka zaburzeń ostrości widzenia obejmuje badanie ostrości wzroku za pomocą tablic Snellena lub innych systemów, ocenę refrakcji, badanie przedniego odcinka oka za pomocą lampy szczelinowej, badanie dna oka, tonometrię oraz w uzasadnionych przypadkach badania obrazowe (OCT, angiografia fluoresceinowa, USG oka) i neurologiczne. Istotne jest również uwzględnienie chorób ogólnoustrojowych, które mogą wpływać na widzenie.

Leczenie zaburzeń ostrości widzenia zależy od przyczyny. Wady refrakcji koryguje się okularami, soczewkami kontaktowymi lub zabiegami chirurgicznymi (np. laserowa korekcja wzroku). Zaćmę leczy się operacyjnie poprzez usunięcie zmętniałej soczewki i zastąpienie jej sztuczną soczewką wewnątrzgałkową. W przypadku jaskry stosuje się krople obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe, laseroterapię lub zabiegi chirurgiczne. Choroby siatkówki mogą wymagać iniekcji doszklistkowych, laseroterapii lub witrektomii.

W praktyce klinicznej należy pamiętać, że nagłe zaburzenia ostrości widzenia, szczególnie z towarzyszącym bólem oka, światłowstrętem, ubytkami w polu widzenia lub objawami neurologicznymi, wymagają pilnej diagnostyki i leczenia, gdyż mogą świadczyć o stanach zagrażających utratą wzroku lub zdrowia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl