zmiana rozrostowa
Zmiana rozrostowa to termin medyczny określający nieprawidłowy rozrost komórek w określonej tkance lub narządzie. Jest to szerokie pojęcie obejmujące zarówno zmiany łagodne, jak i złośliwe. W przeciwieństwie do zmian zanikowych, gdzie dochodzi do zmniejszenia ilości komórek, w zmianach rozrostowych obserwuje się zwiększenie liczby i/lub wielkości komórek.
W kontekście klinicznym zmiany rozrostowe mogą manifestować się jako guzy, polipy, przerosty narządów lub tkanek. Klasyfikacja zmian rozrostowych obejmuje hiperplazję (zwiększenie liczby komórek), hipertrofię (zwiększenie wielkości komórek) oraz metaplazję (przekształcenie jednego typu komórek w inny). Diagnoza opiera się głównie na badaniu histopatologicznym pobranego materiału tkankowego.
Przyczyny zmian rozrostowych są różnorodne i mogą obejmować przewlekłe stany zapalne, zaburzenia hormonalne, czynniki genetyczne lub ekspozycję na substancje kancerogenne. Istotne znaczenie w diagnostyce różnicowej ma określenie charakteru zmiany – łagodnego lub złośliwego, co determinuje dalsze postępowanie terapeutyczne i rokowanie dla pacjenta.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania owocu bzu czarnego (Sambucus nigra L., fructus) wykazała całkowity brak badań toksykologicznych, mutagennych, genotoksycznych oraz oceny potencjału rakotwórczego i toksyczności reprodukcyjnej. Owoc bzu czarnego występuje w produktach leczniczych Normosan i Normosan fix w ilościach odpowiednio 10,1-23,7 g/100 g mieszanki oraz 0,142-0,332 g na saszetkę 1,4 g, jednak brak jest dedykowanych danych przedklinicznych dla tego składnika. W produktach tych bez czarny jest jednym z pięciu składników ziołowych, obok kory kruszyny, listków senesu, owocu kminku i liścia mięty pieprzowej, z których jedynie kora kruszyny i listki senesu posiadają częściowe dane wskazujące na potencjalne ryzyko toksyczne, mutagenne i genotoksyczne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
aloe-emodyna, badanie rakotwórczości, bez czarny, biegunka, Cassia senna, charakterystyka produktu leczniczego, cykl rujowy, działanie nefrotoksyczne, działanie przeczyszczające, emodyna, frangulina, gromadzenie pigmentu, indukcja naprawy DNA, kanalik nerkowy, kanalikowy naciek bazofilowy, kora kruszyny, liść mięty pieprzowej, listek senesu, mieszanka ziołowa, model mikrosomalny Salmonelli, nabłonek wpustu żołądka, nefropatia, owoc kminku, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przerost nabłonka jelita grubego, przerost nabłonka nerek, reina, sennidyna, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, substancja czynna pochodzenia roślinnego, test mutagenności in vitro, test naprawy DNA, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zmiana rozrostowa -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne strąków senesu, stosowanych jako ekwiwalent do listków senesu, wykazały odwracalne zmiany histopatologiczne w jelicie grubym, żołądku oraz nerkach szczurów przy dawkach od 100 do 1500 mg/kg masy ciała (odpowiednik 16-242 mg/kg u ludzi). Zaobserwowano przerost nabłonka jelita grubego i części przełykowej żołądka oraz kanalikowe nacieki bazofilowe i przerost nabłonka nerek przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień, bez towarzyszących zaburzeń czynnościowych. Akumulacja brązowego pigmentu w kanalikach nerkowych prowadziła do ciemnych przebarwień powierzchni nerek, które częściowo utrzymywały się po okresie zdrowienia. Nie stwierdzono zmian w splocie nerwowym okrężnicy, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach nie udało się ustalić poziomu NOEL.
akumulacja pigmentu, aloe-emodyna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, glikozyd hydroksyantracenowy, listek senesu, mutagenność, naciek bazofilowy, pochodna hydroksyantracenowa, poziom niewywołujący skutków, rakotwórczość, sennozyd, sennozyd B, splot nerwowy okrężnicy, strąk senesu, zmiana rozrostowa
