pęczek Hisa-Purkinjego
Pęczek Hisa-Purkinjego stanowi kluczowy element układu przewodzącego serca, odpowiedzialny za przekazywanie impulsów elektrycznych z węzła przedsionkowo-komorowego do komór serca. Struktura ta zapewnia skoordynowane skurcze mięśnia sercowego, umożliwiając efektywne pompowanie krwi.
Anatomicznie pęczek Hisa rozpoczyna się w węźle przedsionkowo-komorowym, następnie przebiega przez przegrodę międzykomorową i rozgałęzia się na odnogę prawą i lewą. Odnoga lewa dzieli się dalej na wiązkę przednio-górną i tylno-dolną. System ten kończy się licznymi włóknami Purkinjego, które docierają do komórek mięśniowych komór.
Zaburzenia przewodnictwa w obrębie pęczka Hisa-Purkinjego mogą prowadzić do różnych form bloku przedsionkowo-komorowego, zaburzeń rytmu serca czy asynchronii skurczu komór. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje EKG, badanie elektrofizjologiczne oraz mapowanie elektroanatomiczne. Patologie w obrębie tego układu mogą wymagać implantacji układu stymulującego serce lub innych interwencji elektrofizjologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Esmolol – Właściwości farmakodynamiczne
Esmololu chlorowodorek, będący kardioselektywnym beta1-adrenolitykiem z grupy fenoksypropanoloamin, charakteryzuje się szybkim początkiem działania i bardzo krótkim okresem półtrwania, co umożliwia precyzyjne i szybkie dostosowanie dawki. Po podaniu dawki nasycającej stężenie leku w surowicy osiąga stan stacjonarny w ciągu 5 minut, co przekłada się na szybkie pojawienie się efektu terapeutycznego. Farmakodynamicznie esmolol wywołuje ujemne działanie chronotropowe i inotropowe, hamując tachykardię, wydłużając okres refrakcji w węźle zatokowo-przedsionkowym oraz przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a także obniżając ciśnienie tętnicze. W badaniach pediatrycznych stosowano dawki nasycające 1000 µg/kg mc. oraz infuzję 300 µg/kg mc./min, uzyskując ustąpienie częstoskurczu nadkomorowego u 65% dzieci w ciągu 5 minut. W leczeniu nadciśnienia po korekcji koarktacji aorty stosowano dawki od 125 do 500 µg/kg mc. w infuzji, bez istotnych różnic w efekcie hipotensyjnym między grupami.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz nadkomorowy, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, esmolol, frakcja wyrzutowa, hipotensja, koarktacja aorty, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, okres refrakcji, pęczek Hisa-Purkinjego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor beta-1 adrenergiczny, stabilizacja błon komórkowych, stężenie leku w surowicy, wewnętrzna aktywność sympatykomimetyczna, węzeł zatokowo-przedsionkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esmocard Lyo 2500 mg
Esmolol chlorowodorek jest kardioselektywnym beta-adrenolitykiem z grupy fenoksypropanoloamin, charakteryzującym się szybkim początkiem działania (<5 minut) oraz bardzo krótkim okresem aktywności farmakologicznej. Nie wykazuje istotnej wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA) ani właściwości stabilizujących błonę komórkową. Farmakodynamicznie powoduje zwolnienie rytmu serca, wydłużenie okresu refrakcji w węźle zatokowo-przedsionkowym i przewodzeniu przedsionkowo-komorowym, a także ujemne działanie inotropowe i obniżenie ciśnienia tętniczego. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępu PQ oraz możliwość wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia.
aktywność sympatykomimetyczna, beta-adrenolityk kardioselektywny, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dawka nasycająca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, esmolol chlorowodorek, frakcja wyrzutowa, infuzja ciągła, koarktacja aorty, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp PQ, okres refrakcji, pęczek Hisa-Purkinjego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, stabilizacja błony komórkowej, stężenie w stanie stacjonarnym, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wybiórczy beta-adrenolityk, zwolnienie rytmu serca