znaczna bradykardia

Znaczna bradykardia to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowo wolną czynnością serca, zazwyczaj definiowaną jako częstość rytmu serca poniżej 40-45 uderzeń na minutę. W przeciwieństwie do umiarkowanej bradykardii (50-60 uderzeń/min), znaczna bradykardia może prowadzić do poważnych konsekwencji hemodynamicznych, włącznie z objawami nietolerancji wysiłku, zawrotami głowy, omdleniami, a nawet niewydolnością serca.

Etiologia znacznej bradykardii obejmuje zaburzenia automatyzmu węzła zatokowego (choroba węzła zatokowego), zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blok AV II° typu Mobitz II lub blok AV III°), wpływ leków (β-adrenolityki, antagoniści wapnia, digoksyna), zaburzenia elektrolitowe, niedoczynność tarczycy oraz zwiększone napięcie nerwu błędnego. U niektórych osób, szczególnie u wytrenowanych sportowców, bradykardia może być fizjologiczna i nie wymaga interwencji.

Diagnostyka znacznej bradykardii opiera się na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim oraz próbach wysiłkowych. W przypadku objawowej znacznej bradykardii konieczne jest pilne leczenie, obejmujące przerwanie podawania leków zwalniających pracę serca, podanie atropiny, czasową lub stałą stymulację serca. Implantacja stymulatora serca jest wskazana u pacjentów z objawową bradykardią, gdy nie można usunąć jej przyczyny lub gdy jest ona wynikiem nieodwracalnych zaburzeń przewodzenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl