wysypka siateczkowata
Wysypka siateczkowata (livedo reticularis) to zmiana skórna charakteryzująca się siatkowym, marmurkowatym wzorem przebarwień skóry, najczęściej w odcieniach czerwono-fioletowych lub niebiesko-fioletowych. Wzór ten tworzy nieregularne sieci lub sploty, które są szczególnie widoczne na kończynach dolnych, ale mogą występować również na innych częściach ciała.
Patofizjologicznie wysypka siateczkowata wynika z zaburzeń mikrokrążenia, gdzie dochodzi do zwolnienia przepływu krwi w drobnych naczyniach skóry, szczególnie w obrębie żyłek i kapilar. Może być fizjologiczną reakcją na zimno (livedo reticularis physiologicum) lub objawem chorób ogólnoustrojowych (livedo reticularis pathologicum).
W praktyce klinicznej wysypka siateczkowata może towarzyszyć licznym jednostkom chorobowym, w tym chorobom autoimmunologicznym (toczeń rumieniowaty układowy, zespół antyfosfolipidowy), zaburzeniom krzepnięcia, krioglobulinemii, chorobom naczyniowym, nowotworom hematologicznym czy polekowym reakcjom niepożądanym. Szczególnie niepokojącą formą jest livedo racemosa, która charakteryzuje się bardziej nieregularnym, rozległym wzorem i silniejszym związkiem z chorobami ogólnoustrojowymi.
Diagnostyka wysypki siateczkowatej obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne ukierunkowane na wykrycie chorób układowych. W wybranych przypadkach może być konieczna biopsja skóry. Leczenie jest przyczynowe i zależy od zidentyfikowanej choroby podstawowej, natomiast w przypadkach fizjologicznych zaleca się unikanie ekspozycji na zimno.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja parwowirusowa – Objawy
Infekcja parwowirusowa B19 charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: fazą prodromalną z objawami grypopodobnymi i wysoką zakaźnością (ok. 7 dni po zakażeniu, trwającą około 5 dni) oraz fazą wysypkową, w której u dzieci pojawia się charakterystyczny rumień zakaźny („spoliczkowanie”) i siateczkowata wysypka na ciele, a u dorosłych dominują siateczkowata wysypka na tułowiu oraz ból stawów (dotyczący 60% dorosłych, szczególnie kobiet). Okres inkubacji wynosi średnio 16-17 dni (zakres 4-14 dni). Objawy stawowe mają zwykle charakter symetryczny, dotyczą małych stawów i mogą utrzymywać się od kilku tygodni do miesięcy, a u 10% pacjentów nawet do 9-10 lat. U osób z chorobami hematologicznymi (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, talasemia) infekcja może wywołać przejściowy kryzys aplastyczny z obniżeniem hemoglobiny o 2-6 g/dl, a u pacjentów z niedoborami odporności – przewlekłą niedokrwistość aplastyczną. U kobiet w ciąży ryzyko transmisji wirusa do płodu wynosi 17-33%, a poważne powikłania, takie jak hydrops fetalis i poronienie, występują w 5-10% przypadków, szczególnie przy zakażeniu między 9. a 20. tygodniem ciąży.
artropatia, badania molekularne, ból gardła, ból stawów, erytropoeza, hydrops fetalis, infekcja parwowirusowa, małopłytkowość, mialgia, miano wirusa, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niedokrwistość z niedoboru żelaza, objawy grypopodobne, obrzęk uogólniony płodu, okres inkubacji, parwowirus B19, piąta choroba, przejściowy kryzys aplastyczny, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień zakaźny, sferocytoza dziedziczna, talasemia, testy serologiczne, transfuzja wewnątrzmaciczna, wysypka na twarzy, wysypka siateczkowata, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół hemofagocytarny - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół spoliczkowanego dziecka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół spoliczkowanego dziecka (erythema infectiosum) to łagodna infekcja wirusowa wywołana przez parwowirus B19, najczęściej dotykająca dzieci w wieku 3-15 lat. Charakterystycznym objawem jest jasnoczerwona wysypka na policzkach, która następnie rozprzestrzenia się na tułów i kończyny, często o koronkowym wzorze. Przebieg choroby obejmuje fazę prodromalną z objawami grypopodobnymi, pojawienie się wysypki oraz jej rozszerzenie. U dorosłych dominują bóle stawów, a u dzieci mogą wystąpić obrzęki i bóle stawów dłoni i stóp. Leczenie jest objawowe, obejmujące podawanie paracetamolu lub ibuprofenu w dawkach dostosowanych do wieku i masy ciała, leki przeciwhistaminowe oraz miejscowe środki łagodzące świąd. Aspiryna jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 16 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a.
ból stawów, chemioterapia, erythema infectiosum, faza prodromalna, HIV, ibuprofen, immunoglobuliny dożylne, IVIg, kordocenteza, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, loratadyna, niedokrwistość ciężka, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niewydolność serca, objawy grypopodobne, paracetamol, parwowirus B19, sferocytoza wrodzona, spadek hemoglobiny, talasemia, transfuzja krwi, transfuzja wewnątrzmaciczna, wysypka siateczkowata, zaburzenie hematologiczne, zespół Reye’a