telmisartan z hydrochlorotiazydem
Telmisartan z hydrochlorotiazydem to preparat łączony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Telmisartan należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II (sartany), które działają poprzez blokowanie działania angiotensyny II, substancji powodującej zwężenie naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego. Hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym, który zwiększa wydalanie wody i sodu z organizmu, co dodatkowo obniża ciśnienie tętnicze.
Połączenie tych dwóch substancji zapewnia synergistyczny efekt hipotensyjny, pozwalając na skuteczniejsze obniżenie ciśnienia tętniczego niż w przypadku stosowania każdego z leków osobno. Telmisartan z hydrochlorotiazydem jest wskazany u pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, lub jako terapia zastępcza u osób już leczonych tymi substancjami oddzielnie.
Preparat charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym – telmisartan ma długi okres półtrwania (około 24 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę i zapewnia całodobową kontrolę ciśnienia tętniczego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, hipokaliemię, hiperglikemię i hiperurykemię. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, przy ciężkiej niewydolności wątroby, nerek i w przypadku cholestazy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Telmix Plus 80 mg + 25 mg
Telmix Plus to lek złożony zawierający telmisartan oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia telmisartanem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 80 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu, podawanych raz na dobę. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do odpowiedzi klinicznej pacjenta, a lek można przyjmować niezależnie od posiłku, co zwiększa komfort terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby – w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń wątroby maksymalna dawka nie powinna przekraczać 40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, natomiast w ciężkich zaburzeniach stosowanie leku jest przeciwwskazane.
bezpieczeństwo i skuteczność leku, ciśnienie tętnicze, hydrochlorotiazyd, lek tiazydowy, monitorowanie ciśnienia tętniczego, monitorowanie czynności nerek, monoterapia telmisartanem, nadciśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, produkt złożony, telmisartan i hydrochlorotiazyd, telmisartan z hydrochlorotiazydem, Telmix Plus, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zanacodar Combi 40 mg + 12,5 mg
Preparat Zanacodar Combi, zawierający telmisartan 40 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego wskazuje na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność, szczególnie na początku terapii lub przy zmianie dawki. Mechanizm działania leku, polegający na obniżeniu ciśnienia tętniczego, może prowadzić do tych objawów, które mogą okresowo upośledzać sprawność psychomotoryczną. W związku z tym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach i zalecić ocenę indywidualnej reakcji na lek przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn.
antagonista receptora angiotensyny II, bezpieczeństwo farmakoterapii, choroba współistniejąca, diuretyk tiazydowy, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, interakcja lekowa, konsultacja specjalistyczna, lek przeciwnadciśnieniowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, preparat złożony, senność, telmisartan z hydrochlorotiazydem, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmycar 80 mg + 25 mg
Telmycar 80 mg + 25 mg to lek w postaci dwuwarstwowych tabletek niepowlekanych, zawierający dwie substancje czynne: 80 mg telmisartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki mają wymiary 16,2 mm na 7,9 mm, są podłużne, dwustronnie wypukłe, z jedną warstwą białą do białawej i drugą żółtą, z wytłoczonym napisem „L201”. Każda tabletka zawiera również 169,40 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. Inne składniki pomocnicze to m.in. magnezu stearynian, meglumina, powidon K25, mannitol oraz mieszanina barwiąca PB-52290 Żółty. Produkt jest dostępny w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w opakowaniach zawierających 14, 28, 30 lub 56 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 3 lata.
blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, regulator pH, skład jakościowy i ilościowy, sodu stearylofumaran, sodu wodorotlenek, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka dwuwarstwowa, tabletka niepowlekana, telmisartan z hydrochlorotiazydem, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie preparatu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Objawy kliniczne wynikają z synergistycznego działania obu substancji: telmisartan powoduje niedociśnienie tętnicze, tachykardię lub bradykardię, zawroty głowy, wymioty oraz może prowadzić do ostrej niewydolności nerek z podwyższeniem stężenia kreatyniny w surowicy, natomiast hydrochlorotiazyd indukuje hipowolemię, hipokaliemię, hipochloremię, nudności, senność oraz kurcze mięśniowe. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca u pacjentów stosujących jednocześnie glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne, ze względu na ryzyko nasilonych arytmii w mechanizmie hipokaliemii.
bradykardia, diureza, funkcja nerek, glikozyd naparstnicy, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, interwencja medyczna, kreatynina w surowicy, kurcz mięśniowy, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, postępowanie objawowe, przedawkowanie telmisartanu, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Telmisartan – Dawkowanie i sposób podawania
Telmisartan jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego oraz w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 40 mg raz na dobę, z możliwością rozpoczęcia od 20 mg u niektórych pacjentów, a dawka maksymalna to 80 mg raz na dobę. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii. W profilaktyce sercowo-naczyniowej zalecana dawka to 80 mg raz na dobę, przy czym mniejsze dawki nie wykazują potwierdzonej skuteczności. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub dializowanych zaleca się rozpoczęcie od 20 mg, natomiast u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Telmisartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg raz na dobę. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, a bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 18 lat nie zostało ustalone.
amlodypina, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, dializa, efekt addycyjny, hemodializa, hydrochlorotiazyd, leczenie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, pacjent w podeszłym wieku, pierwotne nadciśnienie tętnicze, preparat trójskładnikowy, telmisartan z amlodypiną, telmisartan z hydrochlorotiazydem, tiazydowy lek moczopędny, właściwość higroskopijny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Telmisartan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Telmisartan, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które potencjalnie ograniczają zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W preparatach prostych wpływ ten jest sporadyczny, natomiast w preparatach złożonych, zwłaszcza zawierających telmisartan z amlodypiną, obserwuje się umiarkowany wpływ, obejmujący również omdlenia i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Preparaty złożone z telmisartanem i hydrochlorotiazydem wykazują wpływ czasem występujący. W związku z tym, pacjenci powinni być instruowani o konieczności obserwacji objawów neurologicznych oraz powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich wystąpienia.
amlodypina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nieukładowe zawroty głowy, objawy neurologiczne, omdlenie, senność, sprawność psychomotoryczna, telmisartan, telmisartan z amlodypiną, telmisartan z hydrochlorotiazydem, terapia, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Polsart Plus to lek złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), którego profil bezpieczeństwa wynika z działania obu składników. W badaniu klinicznym na 1471 pacjentach częstość działań niepożądanych była porównywalna między grupą stosującą telmisartan z hydrochlorotiazydem (80 mg + 25 mg lub 80 mg + 12,5 mg) a grupą stosującą sam telmisartan, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hipokaliemię, hiponatremię, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, cukromocz, częstoskurcz, diuretyk tiazydowy, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra ostra, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie widzenia, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmix Plus 40 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie preparatu Telmix Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi poważne zagrożenie ze względu na synergistyczne działanie obu składników. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie tętnicze, tachykardię lub bradykardię, zawroty głowy, wymioty oraz poważne zaburzenia nerkowe, takie jak wzrost stężenia kreatyniny i ostra niewydolność nerek. Hydrochlorotiazyd powoduje zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię (<3,5 mmol/l), hipochloremię oraz hipowolemię, co może prowadzić do kurczów mięśni i zagrażających życiu arytmii, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, a stopień usuwalności hydrochlorotiazydu tą metodą nie jest określony, co utrudnia leczenie przedawkowania.
bradykardia, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, kurcze mięśniowe, lek przeciwarytmiczny, nasilona diureza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, powikłania narządowe, przedawkowanie telmisartanu, receptor angiotensyny II, stężenie kreatyniny, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, Telmix Plus, węgiel aktywny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan + HCT Genoptim 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmisartan + HCT Genoptim, łączący telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje profil działań niepożądanych porównywalny z monoterapią telmisartanem, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (często ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, potencjalnie zagrażający życiu. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (obniżone stężenie potasu), hiperurykemię, hiponatremię, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia funkcji wątroby (nieprawidłowe enzymy wątrobowe), zaostrzenie tocznia rumieniowatego, zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie i obrzęk płuc), a także objawy skórne takie jak rumień, świąd i pokrzywka. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana.
duszność, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, kurcze mięśni, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan HCT EGIS dostępny jest w trzech wariantach dawkowania, łączących telmisartan z hydrochlorotiazydem w następujących proporcjach: 40 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 80 mg telmisartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze obejmują m.in. magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, megluminę, powidon, karboksymetyloskrobię sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz mannitol, które wspierają stabilność, rozpuszczalność i właściwości farmaceutyczne preparatu.
blister aluminiowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, interakcja między składnikami, karboksymetyloskrobia sodowa, mannitol, meglumina, niezgodność farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka, telmisartan, telmisartan z hydrochlorotiazydem, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zanacodar Combi 80 mg + 12,5 mg
Zanacodar Combi, zawierający 80 mg telmisartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (tiazydowy lek moczopędny), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka wad wrodzonych. Hydrochlorotiazyd może zmniejszać perfuzję płodowo-łożyskową i wywoływać u płodu oraz noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenię, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i niezalecane w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego czy stanu przedrzucawkowego. Po potwierdzeniu ciąży u pacjentki przyjmującej Zanacodar Combi konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, diureza, ekspozycja płodowa, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan z hydrochlorotiazydem, teratogenność, trombocytopenia, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka zawiera 40 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce i jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa preparatu wskazuje, że najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący poważne zagrożenie dla pacjenta. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (niezbyt często), zaburzenia elektrolitowe, tachykardię, arytmie, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje skórne, w tym rumień i pokrzywkę. Wśród działań niepożądanych obserwowanych po wprowadzeniu leku do obrotu szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry związane z hydrochlorotiazydem oraz przypadki nieprawidłowej czynności wątroby u pacjentów japońskich.
agranulocytoza, arytmia, cukromocz, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolememia, jaskra zamkniętego kąta, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmidon 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmidon, zawierający telmisartan w dawce 80 mg w połączeniu z hydrochlorotiazydem (12,5 mg lub 25 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, który w skrajnych przypadkach może prowadzić do zgonu. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię, hiponatremię, hiperurykemię, tachykardię, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, duszność, zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje skórne takie jak rumień, świąd czy pokrzywka. Nie zaobserwowano zależności częstości działań niepożądanych od dawki, płci, wieku ani rasy pacjentów. Hydrochlorotiazyd może nasilać hipowolemię i zaburzenia elektrolitowe, a długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry.
agranulocytoza, alkaloza hipokaliemiczna, bradykardia, cukromocz, eozynofilia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność oddechowa, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwyższona fosfokinaza kreatynowa, podwyższona kreatynina, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk, wysypka polekowa, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan + HCT Genoptim 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan + HCT Genoptim, dostępny w dawkach 40 mg + 12,5 mg, 80 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 25 mg, może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które bezpośrednio wpływają na zdolności psychomotoryczne pacjenta, istotne podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Objawy te występują z częstością określaną jako „czasami”, co wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności monitorowania tych symptomów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, osoby z zaburzeniami równowagi, chorobami neurologicznymi oraz tych przyjmujących leki nasilające zawroty głowy lub senność.
choroba neurologiczna, choroby współistniejące, działanie niepożądane, farmakoterapia, mechanizm działania, okres leczenia, produkt leczniczy, reakcja na lek, senność, telmisartan i hydrochlorotiazyd, telmisartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zawroty głowy i senność, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmidon 80 mg + 12,5 mg
Telmidon, preparat złożony zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, dostępny w dawkach 40 mg+12,5 mg, 80 mg+12,5 mg oraz 80 mg+25 mg, może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na sprawność psychofizyczną należą zawroty głowy oraz senność, które mogą wystąpić nawet sporadycznie, ale znacząco zwiększają ryzyko wypadków drogowych poprzez zaburzenie oceny odległości, czasu reakcji i koncentracji. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych objawach oraz o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń wymagających wzmożonej uwagi do czasu poznania indywidualnej reakcji na lek.
bezpieczeństwo farmakoterapii, czas reakcji, dawka leku, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, działanie niepożądane, nasilenie działań niepożądanych, preparat złożony, senność, sprawność psychofizyczna, Telmidon, telmisartan i hydrochlorotiazyd, telmisartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenia koncentracji, zaburzenia percepcji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tolutris 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Lek Tolutris jest wskazany do terapii zastępczej u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie jest skutecznie kontrolowane dotychczasowym leczeniem skojarzonym: produktem złożonym telmisartan (40-80 mg) z hydrochlorotiazydem (12,5-25 mg) oraz amlodypiną (5-10 mg) jako pojedynczą substancją. Tolutris dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, które odpowiadają dotychczas stosowanym dawkom substancji czynnych, co umożliwia zachowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii przy uproszczeniu schematu leczenia do jednej tabletki dziennie. Warianty leku różnią się dawkami telmisartanu (40 lub 80 mg), amlodypiny (5 lub 10 mg) oraz hydrochlorotiazydu (12,5 lub 25 mg), a także postacią i oznaczeniem tabletki (L1-L4). Dobór odpowiedniego wariantu powinien być oparty na aktualnym schemacie dawkowania pacjenta.
adherencja do zaleceń terapeutycznych, amlodypina, całkowity niedobór laktazy, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie skojarzone, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja galaktozy, produkt dwuskładnikowy, samoistne nadciśnienie tętnicze, telmisartan i hydrochlorotiazyd, telmisartan z hydrochlorotiazydem, terapia wielolekowa, terapia zastępcza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmix Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmix Plus, zawierający telmisartan w dawkach 40 mg lub 80 mg oraz hydrochlorotiazyd w dawkach 12,5 mg lub 25 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najistotniejsze działania niepożądane to zawroty głowy oraz senność, które mogą występować okresowo i stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta podczas wykonywania tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w przypadku ich pojawienia się oraz monitorować reakcję pacjenta po rozpoczęciu terapii lub zmianie dawkowania.
czynniki ryzyka, działania niepożądane, działanie sedatywne, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, modyfikacja dawki leku, nadciśnienie tętnicze, obsługiwanie maszyn, skutki uboczne, telmisartan z hydrochlorotiazydem, Telmix Plus, współwystępowanie chorób, zaburzenia oceny sytuacji, zawroty głowy, zmiana dawkowania leku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zanacodar Combi 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Zanacodar Combi zawiera telmisartan (80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg) i wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do stosowania samego telmisartanu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10). Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy (≥ 1/10 000 do < 1/1000), który może prowadzić do zgonu. Inne działania niepożądane o różnej częstości to m.in. hipokaliemia (≥ 1/1000 do < 1/100), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia rytmu serca, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne oraz zmiany parametrów biochemicznych, takie jak zwiększenie stężenia kwasu moczowego i kreatyniny. Profil działań niepożądanych nie wykazuje zależności od dawki, płci, wieku ani rasy pacjentów, choć u pacjentów japońskich częściej obserwuje się zaburzenia czynności wątroby.
agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego, arytmia, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, glukozuria, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, jaskra zamkniętego kąta, kreatynina, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, posocznica, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół toczniopodobny, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan HCT EGIS 40 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii indukowanej przez hydrochlorotiazyd, nasilanej przez diuretyki kaliuretyczne, kortykosteroidy czy leki przeczyszczające, co zwiększa ryzyko arytmii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów naparstnicy (wzrost stężenia digoksyny o 49% Cmax i 20% Cmin). Z kolei inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas i suplementy potasu mogą prowadzić do hiperkaliemii, wymagając monitorowania stężenia potasu. Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi zwiększają ryzyko torsades de pointes, co wymaga kontroli EKG i elektrolitów. Ponadto, telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych, a stosowanie NLPZ może osłabiać jego efekty i pogarszać funkcję nerek, szczególnie u osób starszych i odwodnionych.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, benzamid, beta-adrenolityk, butyrofenon, diuretyk kaliuretyczny, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, fenotiazyna, funkcja nerek, glikozyd naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, środek antycholinergiczny, środek cytotoksyczny, supresja szpiku kostnego, telmisartan z hydrochlorotiazydem, tiazyd, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmycar 80 mg + 12,5 mg
Telmycar to preparat złożony zawierający 80 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane wynikające z obu składników oraz ich synergii. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, potencjalnie zagrażający życiu. W badaniach klinicznych na 1471 pacjentach częstość działań niepożądanych była porównywalna między terapią skojarzoną a monoterapią telmisartanem, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane obejmują m.in. hipokaliemię (niezbyt często), hiponatremię i hiperurykemię (rzadko), tachykardię, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, a także objawy ze strony układu pokarmowego i skóry.
agranulocytoza, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, martwicze zapalenie naczyń, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Telmycar 80 mg + 12,5 mg
Telmycar, zawierający telmisartan 80 mg i hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Preparat może zwiększać stężenie litu w surowicy, co wymaga ścisłego monitorowania w przypadku jednoczesnego stosowania. Hydrochlorotiazyd wpływa na gospodarkę potasową, nasilając ryzyko hipokaliemii przy lekach powodujących utratę potasu (np. diuretyki kaliuretyczne, kortykosteroidy) oraz hiperkaliemii przy lekach zwiększających stężenie potasu (np. inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas). Wskazane jest regularne monitorowanie stężenia potasu i wykonywanie EKG, zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów naparstnicy, leków przeciwarytmicznych klas Ia i III oraz leków mogących wywołać torsades de pointes. Jednoczesne podawanie digoksyny z telmisartanem może zwiększać jej stężenie w osoczu o 20-49%, co wymaga kontroli terapeutycznej.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk kaliuretyczny, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, działanie diuretyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie natriuretyczne, glikozyd naparstnicy, hamowanie czynności szpiku kostnego, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, preparat przeciwnadciśnieniowy, środek przeciwcholinergiczny, stężenie digoksyny, stężenie litu, tachykardia odruchowa, telmisartan z hydrochlorotiazydem, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie rytmu serca, żywica wymieniająca aniony - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zanacodar Combi 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Zanacodar Combi, zawierający 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje profil działań niepożądanych porównywalny do samego telmisartanu, potwierdzony w randomizowanych badaniach klinicznych na 1471 pacjentach. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy (często ≥1/100 do <1/10), które mogą znacząco wpływać na jakość życia i zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Inne istotne działania niepożądane to niedociśnienie, w tym ortostatyczne (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), zaburzenia rytmu serca takie jak częstoskurcz i arytmie (niezbyt często), oraz zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemia (niezbyt często) i hiponatremia (rzadko ≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1000), a także na możliwość zaostrzenia tocznia rumieniowatego układowego oraz poważnych powikłań oddechowych, takich jak zespół zaburzeń oddechowych, zapalenie i obrzęk płuc.
arytmia, duszność, dysfunkcja wątroby, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, kreatynina we krwi, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmidon 80 mg + 12,5 mg
Telmidon, lek zawierający telmisartan w połączeniu z hydrochlorotiazydem (dostępny w dawkach 40 mg+12,5 mg, 80 mg+12,5 mg oraz 80 mg+25 mg), posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na telmisartan, hydrochlorotiazyd lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 90,36 mg, 193,22 mg i 180,72 mg w poszczególnych dawkach), a także reakcje krzyżowe u pacjentów uczulonych na sulfonamidy. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, a także u pacjentów z cholestazą, niedrożnością dróg żółciowych, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ponadto, Telmidon nie powinien być stosowany u pacjentów z hipokaliemią oporną na leczenie oraz hiperkaliemią, ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń elektrolitowych i arytmii.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, gospodarka potasowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipoplazja czaszki, inhibitor angiotensyny II, inhibitor reniny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na leki, pochodne sulfonamidów, reakcja krzyżowa, telmisartan z hydrochlorotiazydem, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wywiad alergologiczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Polsart Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, przeprowadzone na szczurach i psach wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodowały dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników. Charakterystyczne zmiany toksykologiczne telmisartanu obejmowały obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt), zmiany hemodynamiczne nerek skutkujące wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zwiększoną aktywność reniny w osoczu, hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego oraz uszkodzenia śluzówki żołądka. U psów dodatkowo obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania telmisartanu. Uszkodzeniom przewodu pokarmowego zapobiegano poprzez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy we krwi, badanie in vitro, ciśnienie tętnicze, czerwone krwinki, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hiperplazja, hipertrofia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórki aparatu przykłębuszkowego, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, potencjał genotoksyczny, renina w osoczu, telmisartan z hydrochlorotiazydem, uszkodzenie śluzówki żołądka, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zanacodar Combi 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne telmisartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem, przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, psy), wykazały, że dawki zapewniające ekspozycję porównywalną z kliniczną nie powodowały dodatkowych niepożądanych efektów w porównaniu do podawania substancji osobno. Zaobserwowane zmiany obejmowały hematologiczne (redukcja erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego, rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych u psów), hormonalne (wzrost aktywności reninowej osocza) oraz uszkodzenia śluzówki żołądka, które można było ograniczyć poprzez doustne podawanie elektrolitów i izolację zwierząt. Działania te są zgodne z farmakologicznym profilem antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów ACE.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hemodynamika nerek, hipertrofia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina we krwi, liczba erytrocytów, parametry czerwonokrwinkowe, poziom hemoglobiny, telmisartan z hydrochlorotiazydem, uszkodzenie śluzówki żołądka, wartość hematokrytu, zmiany hematologiczne, zmiany hormonalne, zmiany nerkowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan (40 mg lub 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność. Objawy te mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, wydłużać czas reakcji oraz osłabiać koncentrację, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków drogowych i urazów podczas obsługi maszyn. W praktyce klinicznej konieczne jest dokładne poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychofizyczne oraz zalecenie powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w początkowym okresie terapii, aż do oceny indywidualnej tolerancji i reakcji na lek.
choroby współistniejące, czas reakcji, działania niepożądane leku, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, modyfikacja dawkowania, odpowiedź na lek, osłabienie koncentracji, senność, telmisartan, telmisartan z hydrochlorotiazydem, tolerancja leku, zawroty głowy, zmniejszenie czujności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne połączenia telmisartanu z hydrochlorotiazydem wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodują synergistycznych efektów toksycznych u zwierząt doświadczalnych (szczury, psy). Obserwowane zmiany toksykologiczne, takie jak obniżenie erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zwiększona aktywność reniny oraz zmiany w aparacie przykłębuszkowym, są zgodne z farmakologicznym działaniem telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II. Uszkodzenia śluzówki żołądka można było ograniczyć poprzez podawanie chlorku sodu i izolację zwierząt, co sugeruje możliwość minimalizacji ryzyka działań niepożądanych przewodu pokarmowego. W badaniach nie stwierdzono jednoznacznych dowodów na teratogenność, choć toksyczne dawki telmisartanu wpływały na rozwój noworodków (mniejsza masa ciała, opóźnione otwarcie oczu).
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hiperplazja, hipertrofia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kreatynina, renina w osoczu, telmisartan z hydrochlorotiazydem, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Telmisartan HCT EGIS, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, które może manifestować się omdleniami i zaburzeniami perfuzji narządowej, często skompensowane tachykardią lub rzadziej bradykardią. Dodatkowo obserwuje się zawroty głowy, wymioty oraz podwyższenie poziomu kreatyniny, wskazujące na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Hydrochlorotiazyd powoduje hipokaliemię, hipochloremię i hipowolemię, co może skutkować skurczami mięśni i zaburzeniami rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Wartości elektrolitów i funkcja nerek wymagają ścisłego monitorowania, a hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji telmisartanu.
bradykardia, czynność elektryczna serca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, lek przeciwarytmiczny, lek wazopresyjny, niedociśnienie, ostra niewydolność nerek, perfuzja mózgowa, płukanie żołądka, podwyższony poziom kreatyniny, równowaga kwasowo-zasadowa, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perfuzji narządowej, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmidon 80 mg + 25 mg
Lek Telmidon, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II w połączeniu z diuretykiem tiazydowym. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, który w skrajnych przypadkach może prowadzić do zgonu. W badaniach klinicznych (n=1471) nie stwierdzono istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa między dawkami hydrochlorotiazydu 12,5 mg i 25 mg, ani zależności działań niepożądanych od dawki, płci, wieku czy rasy pacjentów. Działania niepożądane obejmują m.in. hipokaliemię (≥1/1000 do <1/100), hiponatremię, hiperurykemię, lęk, depresję, tachykardię, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia czynności wątroby, szczególnie u pacjentów japońskich.
agranulocytoza, alkaloza hipokaliemiczna, cukromocz, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia erekcji, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Telmycar 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmycar, zawierający 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, może powodować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i senność, które istotnie wpływają na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Objawy te mogą prowadzić do wydłużenia czasu reakcji, zaburzeń percepcji i koordynacji ruchowej, co zwiększa ryzyko wypadków. W trakcie terapii należy monitorować nasilenie tych objawów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub po zmianie dawki, a w przypadku ich wystąpienia zaleca się wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń wymagających wzmożonej koncentracji.
dezorientacja przestrzenna, koordynacja ruchowa, lek złożony, mikrodrzemka, modyfikacja dawki, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychomotoryczna, telmisartan i hydrochlorotiazyd, telmisartan z hydrochlorotiazydem, Telmycar, wydłużony czas reakcji, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zmniejszona koncentracja - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polsart Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan (40-80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wywoływanie objawów neuropsychiatrycznych, takich jak zawroty głowy i senność. Ryzyko tych działań niepożądanych jest szczególnie istotne w początkowym okresie leczenia, przy zmianie dawki (zwłaszcza do 80 mg telmisartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) oraz u pacjentów w podeszłym wieku, przyjmujących leki o działaniu ośrodkowym lub z chorobami współistniejącymi. Hydrochlorotiazyd, jako diuretyk tiazydowy, może nasilać spadki ciśnienia tętniczego, co w połączeniu z hipotensyjnym działaniem telmisartanu zwiększa ryzyko zawrotów głowy i upośledzenia koncentracji.
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, lek moczopędny, lek o działaniu ośrodkowym, nadciśnienie tętnicze, objawy neuropsychiatryczne, senność, spadek ciśnienia, sprawność psychomotoryczna, telmisartan, telmisartan z hydrochlorotiazydem, zaburzenie równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS to lek złożony zawierający telmisartan (w dawkach 40 mg, 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg). W badaniach klinicznych z udziałem 1471 pacjentów częstość działań niepożądanych była porównywalna dla terapii skojarzonej i monoterapii telmisartanem, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, który w skrajnych przypadkach prowadzi do zgonu. Hydrochlorotiazyd może powodować hipokaliemię (≥1/1000 do <1/100), hipomagnezemię (częstość nieznana), a także zwiększać ryzyko nieczerniakowego raka skóry. Monitorowanie elektrolitów i funkcji nerek jest wskazane ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hipowolemii.
agranulocytoza, dyspepsja, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra jaskra, posocznica, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół zaburzeń oddechowych, zmniejszenie objętości krwi krążącej, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa