Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Polsart Plus, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, przeprowadzone na szczurach i psach wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodowały dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników. Charakterystyczne zmiany toksykologiczne telmisartanu obejmowały obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt), zmiany hemodynamiczne nerek skutkujące wzrostem stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zwiększoną aktywność reniny w osoczu, hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego oraz uszkodzenia śluzówki żołądka. U psów dodatkowo obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania telmisartanu. Uszkodzeniom przewodu pokarmowego zapobiegano poprzez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Polsart Plus (zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd) pochodzą z kompleksowych badań na zwierzętach laboratoryjnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które są istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania tego leku u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Badania dotyczące łącznego podawania telmisartanu i hydrochlorotiazydu
W badaniach przedklinicznych prowadzonych na szczurach i psach z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, oceniano skutki łącznego podawania telmisartanu i hydrochlorotiazydu. Dawki powodujące ekspozycję porównywalną z klinicznymi dawkami terapeutycznymi nie wywoływały żadnych dodatkowych zmian, które nie byłyby wcześniej odnotowane przy oddzielnym podawaniu każdej z substancji czynnych. Obserwacje toksykologiczne poczynione podczas tych badań nie mają istotnego znaczenia w przypadku zastosowania terapeutycznego u ludzi.1
Obserwacje toksykologiczne dotyczące telmisartanu
Badania przedkliniczne telmisartanu, który należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, wykazały podobne obserwacje toksykologiczne jak w przypadku inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę. Charakterystyczne zmiany obejmowały:
- Zmniejszenie parametrów dotyczących czerwonych krwinek, w tym: liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu
- Zmiany hemodynamiczne nerek prowadzące do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny
- Zwiększenie aktywności reniny w osoczu
- Hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego
- Uszkodzenia śluzówki żołądka
Warto zaznaczyć, że uszkodzeniom przewodu pokarmowego można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworów soli oraz izolowanie zwierząt w grupach. U psów dodatkowo zaobserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych. Uważa się, że te działania są związane z podstawowym mechanizmem farmakologicznym telmisartanu.2
Wpływ na rozwój płodu i potencjał teratogenny
Badania nad potencjalnym działaniem teratogennym produktu zawierającego hydrochlorotiazyd i telmisartan nie dostarczyły jednoznacznych dowodów takiego działania. Jednakże po zastosowaniu toksycznych dawek telmisartanu obserwowano wpływ na rozwój noworodków, który przejawiał się m.in.:
- Mniejszą masą ciała noworodków
- Opóźnionym czasem otwarcia oczu
Te obserwacje sugerują, że stosowanie produktu Polsart Plus w toksycznych dawkach może negatywnie wpływać na rozwój płodu, choć bezpośredniego działania teratogennego nie udokumentowano.3
Potencjał mutagenny i rakotwórczy
Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały potencjału genotoksycznego telmisartanu:
- W badaniach in vitro nie stwierdzono działania mutagennego
- Nie wykazano odpowiedniego działania klastogennego (powodującego uszkodzenia chromosomów)
- Nie uzyskano dowodów na działanie rakotwórcze w badaniach na szczurach i myszach
W przypadku hydrochlorotiazydu, wyniki badań genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego w niektórych modelach doświadczalnych były niejednoznaczne. Należy jednak podkreślić, że liczne doświadczenia kliniczne ze stosowaniem hydrochlorotiazydu u ludzi nie wykazały związku pomiędzy jego stosowaniem a zwiększonym ryzykiem występowania nowotworów.4
Szczegółowe informacje dotyczące potencjalnej fetotoksyczności produktu złożonego zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd zostały przedstawione w punkcie 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.5
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania