centralna otyłość

Centralna otyłość, znana również jako otyłość brzuszna lub otyłość typu jabłko, charakteryzuje się nadmiernym gromadzeniem tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha i tułowia. Jest to szczególnie niebezpieczny rodzaj otyłości, ponieważ tkanka tłuszczowa trzewna, gromadząca się wokół narządów wewnętrznych, wykazuje wysoką aktywność metaboliczną i endokrynną.

Diagnostycznie centralną otyłość określa się na podstawie obwodu talii (u mężczyzn >94 cm, u kobiet >80 cm według kryteriów europejskich) lub stosunku obwodu talii do obwodu bioder (WHR >0,9 u mężczyzn i >0,85 u kobiet). Jest ona kluczowym komponentem zespołu metabolicznego i istotnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2, dyslipidemii oraz niektórych nowotworów.

W patogenezie centralnej otyłości uczestniczą czynniki genetyczne, hormonalne (np. kortyzol, insulina), dietetyczne oraz styl życia. Leczenie obejmuje modyfikację diety, zwiększenie aktywności fizycznej, a w wybranych przypadkach farmakoterapię lub interwencje bariatryczne. Redukcja masy ciała o 5-10% przynosi już istotne korzyści zdrowotne, zmniejszając ryzyko powikłań metabolicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexapolcort N (150 mcg + 750 mcg)/ml

Preparat Dexapolcort N w postaci aerozolu na skórę zawiera siarczan neomycyny (1,38 mg/g) oraz deksametazon (0,28 mg/g). Pomimo miejscowego zastosowania, istnieje ryzyko systemowego wchłaniania substancji czynnych, szczególnie przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym, na uszkodzoną skórę lub w dawkach przekraczających zalecenia. Systemowe przedawkowanie deksametazonu może prowadzić do zespołu Cushinga, hiperglikemii, nadciśnienia tętniczego, immunosupresji, zaburzeń elektrolitowych, osteoporozy, zaćmy, jaskry, atrofii skóry oraz zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Neomycyna natomiast może wywołać ototoksyczność, nefrotoksyczność, blokadę nerwowo-mięśniową, reakcje nadwrażliwości, kontaktowe zapalenie skóry oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, blokada nerwowo-mięśniowa, centralna otyłość, deksametazon, hiperglikemia, immunosupresja, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, księżycowata twarz, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, ototoksyczność, reakcja nadwrażliwości, siarczan neomycyny, uszkodzenie słuchu, wchłanianie systemowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaćma, zespół Cushinga, zespół odstawienia
Leksykon leków
Przedawkowanie – Betnovate 1,22 mg/g

Przedawkowanie betametazonu walerianianu w kremie o stężeniu 1,22 mg/g może prowadzić do istotnych działań ogólnoustrojowych, głównie w wyniku długotrwałego lub nieprawidłowego stosowania na dużych powierzchniach skóry. Najważniejszym objawem jest hiperkortyzolemia, która może skutkować rozwojem zespołu Cushinga, charakteryzującego się m.in. twarzą księżycowatą, bawolim karkiem, centralną otyłością, rozstępami, osłabieniem mięśniowym oraz nadciśnieniem. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, a nagłe odstawienie leku po długotrwałej terapii niesie ryzyko ostrej niewydolności nadnerczy, potencjalnie zagrażającej życiu.
bawoli kark, betametazon walerianian, centralna otyłość, hiperkortyzolemia, kortykosteroid, nadciśnienie, opatrunek okluzyjny, osłabienie mięśniowe, ostra niewydolność nadnerczy, rozstępy, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, twarz księżycowata, zespół Cushinga

centralna otyłość

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Dexapolcort N (150 mcg + 750 mcg)/ml

Przedawkowanie – Betnovate 1,22 mg/g